Familiebanden zijn niet hetzelfde als familiebands. Wel in het geval van Scissors For Lefty: frontman Bryan Garza brengt samen met zijn nonkel en de broertjes Krimmel naar eigen zeggen findie (funny indie). Benieuwd wat we daar van mogen verwachten.
De bloedgerelateerde duo’s ontmoetten elkaar in het Californische San Luis Obispo maar vestigden zich San Fransisco. Daar is ook hun debuutplaat Underhanded Romance naar genoemd: hoe ze, ondanks enkele negatieve kanten van San Fransisco, toch van hun nieuwe thuis houden. De groepsnaam werd door een vriend aangereikt, nadat de band wekelijks onder een andere naam optrad. Alleen Bryan Garza is trouwens echt lid van de club der linkshandigen.
Op het eerste gehoor klinkt de groepssound als iets dat heen en weer wordt getrokken tussen britpop op z’n Arctic Monkeys en de electro-discosound van bijvoorbeeld Infadels. In theorie zou deze combinatie van twee populaire genres dus moeten werken. "Ghetto Ways", een van de betere nummers op dit album, als eerste single uitbrengen, was dan ook geen slechte keuze. De song, opgebouwd uit drie simpele akkoorden, meezingbare kreetjes, een stuwende baslijn en opvullende synthgeluiden, maakt meteen duidelijk waar Scissors For Lefty voor staat. "Nickles & Dimes" start erg discogericht maar het zijn toch de falsetto stemmetjes die u waarschuwen dat het nummer een andere richting in zal slaan. Vanaf dan wordt er aan vrolijke poprock gedaan waarbij u niet vies bekeken zult worden als u met de armen in de lucht staat rond te springen.
Als de vorige nummers podiumplaatsen waard zijn, dan staat "Next To Argyle" op het tweede hoogste schavotje. Ver weg van alle olifantenpijpen en plateauzolenklanken schuilt een subtiel poprockliedje dat opent met "Next to Argyle / You are gingersnap / Cousin to chimpansee / You came swinging in my life / Monkeys kill the miserables". Yup, zo gaat het echt. Ook het aansluitende "Lay Down Your Weapons" is het vermelden waard. Een beetje schuchter gezongen, dat wel, maar met een drive die prima dienst doet als gangmaker voor het al eerder vermelde "Ghetto Ways".
Tot zover het goede nieuws. De voorgaande nummers vormen een leuk openingsquatro. Het overige vier elfde van dit plaatje zakt jammer genoeg weg in een groot moeras van middelmatigheid. "X’s Are Forever" (die titel alleen al!) klinkt als een slechte geprobeerde cover van Neil Youngs "Rockin’ In The Free World" en "Save It Cory" is meer dan schatplichtig aan Keane. Om u veel gezaag te besparen kunnen we de rest van het album samenvatten als iets in de aard van "ok, gaat wel" tot "inspiratieloos". Het is niet toevallig het up-tempo en aanstekelijke van "Mama Your Boys Will Find A Home" dat ons er op het einde, net als in de eerste nummers, nog van overtuigt dat Scissors For Lefty wel degelijk potentie heeft. Deze veldslag hebben ze echter jammerlijk verloren.
