Stereo Total :: Discothèque

Toen Parisienne Françoise Cactus begin jaren ’90 in Berlijn optrad
als drumster van de Lolitas, ontmoette ze in een bakkerij ene
Brezel Göring. De man charmeerde haar zo dat ze niet alleen haar
band, maar ook haar geboortestad liet voor wat ze waren om samen
met hem een bandje te beginnen. Aanvankelijk waren ze een echte
groep – de tegenwoordig op Chicks On Speed Records residerende
Angie Reed was onder andere ooit hun bassiste – maar ondertussen
zijn ze al een paar jaar een duo. Zij speelt drums; hij beroert
gitaar en orgel. Zingen doen ze samen. De sound die ze produceren
is een vrolijke kruisbestuiving tussen chanson, punk, synthpop, new
wave, lo-fi en 60s trash. Met heerlijk naïeve, maar vaak zeer rake
teksten in het Duits, Frans, Engels, IJslands, Turks, Japans …
Telkens ze zin hebben om in één of ander land te gaan optreden,
zingt mevrouw Cactus fonetisch een liedje in de vereiste landstaal,
et voilà! En dat ondertussen al zes uiterst charmante
langspeelplaten lang. Hun eerste EP, ‘Allô, J’écoute’ uit 1995,
werd trouwens opgenomen in New Orleans door legendarische Big
Star-man Alex Chilton.

Eigenlijk is deze nieuwe plaat maar een tussendoortje van het
Deutsch-Französische Partnerschaft. Op de 12″ staan zes songs, maar
voor de cd versie werd deze EP uitgebreid tot een remix-, covers-
en overschotjes-festijn. Tijdens hun laatste Belgische optredens
was de titelsong ‘Everybody In The Discothèque (I Hate)’ steeds het
onbetwiste hoogtepunt en het was dus licht ontgoochelend toen dat
nummer niet op hun vorige full-cd, ‘Do The Bambi’, bleek te staan.
Tijdens een optreden in een discotheekachtige omgeving had Brezel
Göring ook verklaard dat de tekst maar om te lachen was en er werd
dus gevreesd dat ze niet echt trots waren op de compositie. De hoop
dat ze ooit op plaat zou verschijnen was al opgegeven. Maar nu zijn
hier plots zelfs twee verschillende versies. De ‘We Love Motor Mark
Mix’ is een vrolijk stuiterende electropop groove, met een grote
dosis bricolage-elementen en computerstemmetjes. In de versie van
het Berlijnse travestie-collectief Echokrank voert een surfgitaar
een bonkende trance-puinhoop aan, met als resultaat iets wat in de
buurt komt van Fischerspooner op hun meest orgiastische
momenten.

Dan zijn er nog de andere remixes. Dat ze dansbaar zijn, is
uiteraard geen verrassing – in het verleden gaven ze hun wildste
rockers ook al wel eens een kitscherige Italo-house spoeling – maar
hier komen ze wel héél erg hip uit de hoek. ‘Troglodyten’ wordt
door Gomma Records-wonderboys Munk tot een elektro-bonker van
jewelste gesmeed, met diep frottende bassen en mathematische
blieps. Enkel in de mixen van ‘Das Erste Mal’ wordt de goede smaak
met de voeten getreden: eerst met een pseudo-trance versie en
vervolgens in een loungy acid-mix. De etherische gitaar in die
laatste versie is trouwens zeer tandglazuur-onvriendelijk.
Vervolgens blowt Mad Professor zich te pletter en produceert hij
vier ‘dubbier-than-thou’ versies die voornamelijk onderling zeer
inwisselbaar zijn. De eerste keer dat ‘Das Erste Mal’ uitgevoerd
werd, is dus nog steeds de beste.

Covers zijn altijd al een sterk punt geweest van Stereo Total; in
het verleden toverden ze zonder enige terughoudendheid tracks van
Sylvie Vartan, Salt N Pepa, Harpo, KC & the Sunshine Band,
Serge Gainsbourg, Plastic Bertrand, Hot Chocolate, Vanessa Paradis
en zelfs The Beatles om tot lillende hoopjes naaktheid. Deze keer
wordt ‘Do The Bambi’ track ‘Europa Neurotisch’ medley-gewijs
vermengd met ‘Mother’s Little Helper’ van de Rolling Stones. Het
resultaat is inderdaad behoorlijk neurotisch. Als u plots de
onbedwingbare drang krijgt om ook zo’n ‘little yellow pill’ tot u
te nemen, is dat zelfs zeer begrijpelijk. De Velvet Underground
krijgen ook de schrik van hun leven: de ballad ‘Stephanie Says’
wordt ‘Je Rêve Encore De Toi’, een door een Atari-spelcomputer
aangedreven spasme, en ‘Chelsea Girls’ wordt versmolten met New
Order-echo’s tot een claustrofobische disco-dub. Maar Serge
Gainsbourg krijgt er weer het hardst van langs. Zijn ‘Bad News From
The Stars’ wordt een hysterische elektro-skank, vol overstuurde
chipmunk-vocalen.

Na jaren in de stad met de hipste dansvloeren geopereerd te hebben,
is Stereo Total eindelijk volledig discofähig. Berlijn davert op
z’n fundamenten.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

15 − 10 =