"Alles moet weg!", zo beslisten Fountains Of Wayne en ze haalden de kluizen en vuilniszakken leeg: "Sorry, die boel lag in de weg en we moesten het ergens kwijt". Dat ergens werd de dubbelaar Out-Of-State Plates, een curieuze mengeling van lekkere brokken, covers, demootjes en een occasionele live-versie die ons vooral een indigestie oplevert.
Bij Fountains Of Wayne komen we al eens vaker af met indigestie-metaforen, wat niet verwonderlijk is gezien de hoeveelheid snoepgoed die Adam Schlesinger en Chris Collingwood ons op hun eerste drie platen voorschotelden. Met Out-Of-State Plates op ons bord doemen echter eerder vergelijkingen met hooibergen voor ons op.
Deze odds ’n sods-compilatie biedt immers vooral véél. Héél véél. Veel meer dan wij kunnen verhapstukken. En dus voelen we ons in gedachten een beetje een boer die met witgestipte rode sjaal rond de hals en een riek in de hand opkijkt naar een immense hooiberg waaruit hij die waardevolle parels maar moet weten te recupereren. Dat is werken geblazen, want zo dik gezaaid zijn ze niet.
Dat kleppers "Maureen" en "California Sex Lawyer" de boel in gang trappen is een geluk: zo kunnen we de arbeid toch met goeie moed aanvatten. Deze songs hadden zo op één van de reguliere albums kunnen figureren. Dat doen ze echter niet: hier blinken ze uit tussen iets mindere songs als "Karpet King" (middelmatige Fountains) en "I Know You Well" (huh? Gepasseerd zonder dat we er erg in hadden).
Toch lekkers genoeg, bij nader inzien: "You’re Just Never Satisfied", "Baby I’ve Changed" en later op cd2: "I Want An Alien For Christmas", het very U2-gitaartje waarmee het opwindende "Elevator Up" begint, het erg meewiegbare "Commedienne" … we vatten maar even samen, want we moeten het nog even over de covers hebben. Die komen uit de meest voor de hand liggende ("…Baby, One More Time") als uit de minst evidente hoek, zoals de versies van "Can’t Get It Out Of My Head" van ELO en "Killermont Street" van Aztec Camera. Het toont de verscheidenheid van invloeden op de jongens aan.
En toch vinden wij dit nog altijd een onoverzichtelijke hooiberg. Vraag ons niet waarom, maar een hele plaat van Fountains Of Wayne is voor ons al van het goede teveel, zo’n dubbele is helemaal om je in te verslikken. Apart geproefd, smaakt elke hap dan weer wel, zelfs de countrypastiche "Todays Teardrops". Collingwood en Schlesinger beseffen dat zelf maar al te goed trouwens: "geniet met mate", geven ze mee in het cd boekje, precies wat wij denken. Fountains Of Wayne is de ultieme singlesgroep, stukje bij beetje te savoureren.
