Teenage Fanclub :: Man-Made

Aah, het begin van de jaren negentig! De wereld leek ons toen, midden in onze puberteitscrisis, één gigantische weide madeliefjes. Naast fijne groepjes als Ride, My Bloody Valentine, Galaxie 500 en The Cocteau Twins genereerde ook Teenage Fanclub voor een deel de soundtrack bij onze jeugd. Echter: is Man-Made, de laatste worp van de Schotten, anno 2005 nog relevant?

Zelf noemden de heren, bij de releases van Bandwagonesque (1991) en Thirteen (1993), Big Star — een fossiel uit de jaren zestig — als hun grote voorbeeld. Geen willekeurige namedropping, zo leren we. Net als Big Star grossiert Teenage Fanclub in een close harmony waar je koude rillingen van krijgt, bedenken ze Beatlesiaanse melodieën die je als stroop om de mond smeren. "Star Sign", uit Bandwagonesque was een uppercut van een single. Sterker nog: zonder dat nummer waren wij nooit zelf met een groepje begonnen…

Het goede nieuws is dat die kenmerken zich ook verenigen op Man-Made. De eerste nummers doen nochtans het ergste vermoeden. Opener "It’s All In My Mind" heeft een slapper refrein dan ondergoed dat op 90 graden gewassen werd. "Nowhere" wiegt als derde de argeloze luisteraar met zijn grenzeloze saaiheid haast in slaap en ook "Save" is van hetzelfde laken een pak. Net wanneer wij, onder het scanderen van "Kill your own darlings" naar de stop-knop reiken, schieten de Schotten echter wakker.

"Slow Fade" is up-tempo lawaai van het soort waarin ook Buffalo Tom ooit zo goed in grossierde: een refrein dat je knock-out slaat, een verschroeiende drum, versterker op tien, verstand in de ijskast. Opvolger "Only With You" moet zowat de meest spaarzame pianoriedel uit de popmuziek herbergen en vormt een perfect deuntje om ’s morgens bij het ontbijt aan je lief op te dragen. "Cells" is zo mogelijk nog mooier: akoestische gitaren draperen zich rond een bezwerende hymne die in crescendo losbarst. Benieuwd hoe dit live gaat klinken.

"Feel" is Teenage Fanclub Grand Cru: potige gitaren, een drum die de weg kwijt is en een refrein dat naar kilo’s honing smaakt. "Fallen Leaves", de in mei te verwachten single, verenigt de voorgaande kenmerken tot nog superieurder snoepgoed voor de oren. Dat orgelakkoordje in de strofen! Dat killer-refrein! En zo gaat het dus door: van de zeemzoete violen in "Flowing" tot het leuke "Born Under A Good Sign", om te eindigen met "Don’t Hide", een waardig coda dat drijft op een geniale baslijn.

Teenage Fanclub klinkt anno 2005 geen seconde gedateerd, net omdat de heren al van bij het prille begin opteerden voor een tijdloze sound. Man-Made telt vier overbodige nummers — ze staan netjes aan het begin — maar voor de rest willen wij er geen kwaad woord over gezegd hebben. Wij weten het nu al: Man-Made vormt de kers op de taart voor wat een heerlijke zomer gaat worden. U moest al bij de platenboer staan.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vier × drie =