tomàn :: ”Op je bek gaan hoort erbij”

Dik anderhalf jaar geleden tipten we ze als één van de beloftes voor de toekomst, onze kop eraf als ze die nu niet gaan inlossen. Met Catching A Grizzly Bear, Lesson One levert Tomàn eindelijk zijn langverwachte debuutcd af en als op bestelling krijgen we vijftig minuten warme postrock met lichtvoetige inslag. Het interview kregen wij er gratis bovenop, u bij deze ook.

"Hoe vind je de plaat?", vraagt frontman Bram ons voor alle zekerheid nog eens als we het interview vastleggen. We kunnen hem geruststellen: de debuutplaat van Tomàn is op de goddeaukantoren met geen stokken uit de cd-lader te krijgen. Maar wat is dat nu voor vraag? Zijn ze er dan zelf zo onzeker over? "We zitten er gewoon nog een beetje te dicht op", verklaart de gitarist: "we hebben de plaat nog maar net opgenomen. Maar het is een goede plaat, al werd hij anders dan verwacht. We dachten trouwens eerst het bij een EP te houden, maar zoiets verkoopt natuurlijk voor geen meter. En omdat zowel Lode als Wouter examens hadden konden we pas in februari opnemen. Dan kamp je wel met een krap schema als je de plaat in april wilt uitbrengen. Hadden we een maand langer kunnen opnemen in ons boerderijtje, dan zou het een andere plaat geweest zijn. Zie het als een momentopname"
Lode: "De plaat moest ofwel voor de zomer uitgebracht worden ofwel in de winterperiode. Dus moesten we sneller werken dan verwacht."

enola: Heb je dan niet overwogen om er je tijd voor te nemen en de plaat vervolgens volgende winter te releasen?
Lode: "Neen. We kregen nu een aanbod en we wilden de kans niet lopen dat dat zou vervallen."
Bram: "Er moest iets gebeuren. We waren rond met de optredens die we konden krijgen met onze demo. Om door te groeien moesten we met iets nieuws afkomen. Cucamonga (Radio 1) had twee nummers uit onze promo gespeeld en vroeg ons wanneer de CD uit zou komen. Toen we hen vertelden dat dit slechts een promo was en dat er geen CD op komst was, reageerden ze erg teleurgesteld."

enola: De promodemo It’s Important For The Experiment That You Continue moest platenfirma’s en programmatoren tonen wat jullie in je mars hadden. Toch hebben maar twee nummers daarvan Catching A Grizzly Bear, Lesson One gehaald. Niet tevreden over de andere nummers?
Bram: "Jawel, maar in tegenstelling tot de meeste groepen hebben wij er weinig moeite mee om nieuwe nummers te maken. We schrijven er aan de lopende band en het is eerder moeilijk om te kiezen welke we voor de plaat houden. Na de opnames zijn we zelfs meteen opnieuw aan nummers beginnen werken. We moeten ons inhouden om ze niet live te spelen want eigenlijk moeten we dit album promoten."

enola: Qua sfeer doet de plaat wat denken aan Girls Beware van De Portables. Een gevolg van de samenwerking met Portable Jurgen De Blonde die de mixing deed? Of is dat gewoon typisch West-Vlaams, die lichtvoetige benadering van het fenomeen postrock?
Bram: "Jurgen heeft de plaat gemixt maar meer contact dan twee telefoontjes hebben we vooraf niet gehad. Op het schrijven heeft hij dus niet veel invloed gehad, op het geluid van Catching A Grizzly Bear wel: op It’s Important ForThe Experiment That You Continue klinkt alles als een brij terwijl hij alles zijn plekje gaf. En hij heeft ook wat elektronica toegevoegd: kleine klankjes die heel mooi waren, al blijft het vooral ook functioneel."
Lode: "De vergelijking met De Portables is alvast een compliment."
enola: Het was een bewuste keuze om niet met een producer te werken?
Bram: "Tomàn is eigenlijk één groot ego dus voor een producer is er niet echt ruimte meer. Een David Friddman (o.a. producer van Mogwai, jbo, mvs) is natuurlijk welkom maar hij mag niet te betrokken zijn."
Lode: "We kunnen vooral studio-advies gebruiken."

enola: Hoe zijn jullie er eigenlijk toe gekomen om dit soort muziek te maken? Wat heeft de tomànnen beïnvloed?
Bram: "We gingen veel naar de 4AD in Diksmuide. Daar zijn we muzikaal gevormd. In de Westhoek — waar wij vandaan komen — is er nu eenmaal niet veel te beleven en dus kom je bijna automatisch daar terecht. En dan wil je daar natuurlijk ook op het podium staan. Een niet te onderschatten invloed is zonder meer ook het Westhoeklandschap: die weidse vlakte en de geschiedenis van WO I heeft echt iets bepalends."

enola: Jullie zijn op het kleine Leuvense Zeal-label getekend. Hoe kwamen jullie bij hen terecht?
Bram: "Het label heeft mooie namen als Timesbold getekend. Op aanraden van Confuse The Cat hebben we contact opgenomen met labelbaas Geert Mets en die vond ons wel goed. We hebben hem toen alles bezorgd wat we hadden opgenomen en hij gaf ons raad voor de opnames en het uitbrengen van een album. Waarop hij besloot dat hij ons evengoed zelf kon uitbrengen op zijn label."

enola: Was eigen beheer een optie mocht Zeal jullie niet hebben getekend?
Lode: "Ons eerste idee was om It’s Important For The Experiment That You Continue uit te brengen. Dat is echter compleet mislukt omdat de computer crashte en we de bestanden kwijt waren."
Bram: "We hebben het nadeel dan maar tot een voordeel omgebogen en nieuwe nummers gemaakt."

enola: Tomàn is een groep die er behoorlijk goed in slaagt optredens vast te krijgen. Ook vaak in jeugdhuizen, een stadium dat veel groepen tegenwoordig over lijken te slaan.
Bram: "Je kan heel veel leren uit optredens in jeugdhuizen. En daarbij geeft het je niet alleen de kans om te groeien als groep maar je bereikt er ook mensen mee."
enola: En nu de grotere podia? Zijn jullie daar klaar voor?
Bram: "We hebben in de AB Club als voorprogramma van Death Cab for Cutie een erg slechte set gespeeld. Maar dat is niet erg: op je bek gaan hoort er nu eenmaal bij. Maar grote podia? Mocht Pukkelpop ons vragen zouden we wel in de Clubtent willen optreden maar zéker niet op het grote podium. Dour zouden we wel heel graag doen en dat we op Rhâââlovely in Namen mochten spelen, beschouwen we al als een kleine overwinning."

enola: Jullie live-set vraagt tijd om op te bouwen. Is het niet vervelend als jullie maar een korte set spelen kunnen zoals op de Rockrally?
Bram: "De eerste twee of drie nummers is het publiek altijd afwachtend, daarna merk je dat ze je beginnen te volgen. Mensen hebben tijd nodig om in de flow van onze sound te stappen. We letten er dan ook op dat we een evenwichtige structuur maken. Ook op de plaat: "Deportivo" is bewust de opener."

enola: Live verschillen de songs soms sterk van de plaatversie.
Bram: "Dat is zo. Live spelen we bijvoorbeeld ook "You" dat vijftien minuten duurt. Als we dat aankondigen als ons laatste nummer zie je de mensen vaak denken "nu al?". En dan merken ze dat het zo lang duurt. Hoe graag we het ook spelen, we zullen het nooit opnemen. Misschien brengen we wel eens een live-versie uit maar een studioversie komt er niet."
Lode: "In de studio werken we meer met lagen. En dergelijke subtiliteiten kan je live niet altijd brengen."
Bram: "Dan moeten we het veel meer van onze energie hebben. Catching A Grizzly Bear, Lesson One bevat in vergelijking veel minder distortion omdat je in een studio ook alles zo duidelijk hoort. Met distortion kan je uiteindelijk ook gewoon veel verbergen."

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

14 − negen =