Marc Moulin :: Entertainment

Een plaatsje krijgen op goddeau, het is slechts weinig Waalse zestigers gegeven. Voor Marc Moulin maken we graag een uitzondering. Met zijn jazzy dance, of dansbare jazz, zo u wil, heeft hij alweer een fijn plaatje gevuld dat heel toepasselijk de naam Entertainment meekreeg.

U hebt het wellicht al gemerkt, de werkdruk ligt dezer dagen onnoemelijk hoog bij ons: mochten we kantoren hebben, onze hoofdredacteur zou ons er dag en nacht vastketenen, voorlopig blijft het gelukkig enkel bij elektronisch toezicht. En dat allemaal om te vermijden dat platen als Entertainment tijdens dit drukke seizoen door de mazen van het net zouden glippen. Het zou immers zonde zijn om Marc Moulin aan ons te laten voorbijgaan, ook al ligt zijn muziek niet volledig in de lijn van wat u van ons gewoon bent.

Marc Moulin mag er dan al uitzien als de gemiddelde bankdirecteur, aan zijn platen is dat niet te horen. De Waal draait al sinds de jaren zestig mee in de jazzwereld. Begonnen als traditionele jazzmuzikant is hij, via omzwervingen bij Placebo (nee, niet die van Brian Molko) en de absurde electropop van Telex, bij zijn eigen genre uitgekomen. Dat genre klinkt verdacht veel als Saint-Germain, zegt u? Nee hoor, Saint-Germain klinkt gewoon heel erg als Marc Moulin. Zelf beweert de krasse zestiger wereldmuziek te maken. Zij het dan muziek die bij de wereld in zijn hoofd hoort.

Entertainment is volgestouwd met diepe grooves waarover de keyboards van Moulin himself en de trompet van Bert Joris sprankelende (free)jazz spelen. Vooral die bijna spastische trompetuithalen geven elk nummer een eigen richting. Het resultaat is iets dat men gemakshalve lounge zou kunnen noemen, maar dan wel een stuk eigenzinniger dan het muzikale behang dat tegenwoordig hippe cafés en clubs teistert.

Bij wijlen is Entertainment ook een heel sexy plaat. Met name wanneer de stem van Christa Jérôme sensueel langs komt drijven zoals op "Le Grand Voyage". Het absolute hoogtepunt op de plaat is de single "Silver (Who Stole The Groove?)". Niet in het minst omdat het spoken wordfragment van Horace Silver de perfecte trigger is om je door de rest van Entertainment heen te leiden. Ook "Easy" overstijgt met gemak de middelmaat met de gitaar van Moulins jazzvriend Philip Catherine.

Marc Moulin heeft de laatste decennia weinig of niet opgetreden. Zijn muziek is dan ook niet gemaakt voor podia. Daarvoor is allemaal net iets te rustig. Entertainment is wél de ideale uitslaap- en ontbijtplaat en bovendien uitstekend geschikt voor andere bedactiviteiten die u naar keuze kunt invullen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vier + 8 =