Uit het schijnbaar onuitputtelijke blik singer-songwriters blijven we ondertussen prima cd’s opdissen. Zo viel ons net Retriever van de Canadees Ron Sexsmith in de lenden. Het glimmende schijfje blijkt bol en vol te staan van rijk gearrangeerde pure popsongs. We werden er zowaar een weinig week van.
Elvis Costello liet zich in interviews al vaker lovend uit over deze man, maar we verzuimden de laatste tijd wel vaker om naar El te luisteren. Het zal ons leren: Ron Sexsmith blijkt inderdaad een begenadigd songsmid. Zijn songs knip of lip je mee vanaf de eerste beluistering. Zo waart onder andere de geest van The Beatles meer dan prachtig en vol bewondering rond in "Imaginary friends". De schijn wordt hoog gehouden, maar het aantal denkbeeldige vrienden blijkt perfect op één hand geteld te kunnen worden.
Het heerlijke "Not about to lose" jongleert even met de toonladder van Dylan’s "Like a Rolling Stone" om dan in een overheerlijke song uit te monden. Wij krijgen er visioenen van gevulde picknickmanden, watervallen en badende deernes bij: zo mooi. Ook al blijkt het uiteindelijk over insubordinatie te gaan.
Op "Tomorrow in her eyes" hoor je Sexsmith schuifelen op zijn pianokruk terwijl een zwerm violen hem steunen in zijn hoop op een betere toekomst: "And time shall hold no sad surprise/More hellos than goodbyes". En empathie voor soldaten, eenzamen en chauffeurs is er genoeg in het trieste "For the driver", dat nog een fors staartje krijgt in de vorm van wat georganiseerde distortion.
Nu eens klinkt hij als een Paul Young met ballen, dan weer springt ons, op het wrange "Dandelion wine" om te beginnen, eerder het talent van Ryan Adams voor de geest. "Whatever it takes" werd bijvoorbeeld geschreven als een eerbetoon aan Bill Withers, maar wij hadden het Marvin Gaye bijvoorbeeld graag horen zingen.
Er speelt goed volk mee op Retriever: Ed Harcourt beroert op enkele nummers wat pianotoetsen en enkele bandleden van Travis zorgen voor wat fijne ritmes zonder zich af te vragen waar de regen blijft. Retriever, het achtste album van Sexsmith ondertussen, werd opgedragen aan Johnny Cash, Carter Cash en Elliott Smith. Sexmith noemde hem Retriever met de hoop dat er wat geluk of goed nieuws terug zijn kant op zou komen. Altijd bereid te helpen.
