Stuck On You




Ik begin hoe langer hoe meer te vermoeden dat de broertjes
Farrelly thuis ergens een lijstje hebben liggen met fysieke en
mentale handicaps die ze willen afwerken in hun films. In ‘Kingpin’
kregen we een bowler met één hand. In ‘Dumb and Dumber’ debielen.
In ‘There’s Something About Mary’ kregen we kreupelen en in
‘Shallow Hal’ dikke mensen. Ditmaal krijgen we Matt Damon en Greg
Kinnear als de Siamese tweeling Bob en Walt, met in de bijrollen
nog een paar mentaal gehandicapten én een resem Hollywoodsterren
(wat een heel eigen categorie van afwijking is).

Bob en Walt zijn aan hun zij aan elkaar vastgegroeid en delen
een lever, die grotendeels aan de kant van Bob ligt. Een operatie
om hen te scheiden zou kunnen worden uitgevoerd met weinig risico
voor Bob, maar Walt zou maar een 50/50 kans hebben om te overleven.
Dus redden ze zich zoals ze zijn. De twee broers baten samen een
hamburgerrestaurant uit in Martha’s Vineyard, en zijn de helden van
de plaatselijke ijshockeyploeg, aangezien ze met hun tweeën het
doel behoorlijk weten te vullen. De introverte, verlegen Bob is
tevreden waar hij is, maar feestvarken Walt wil meer. Na een aantal
rollen in het amateurtoneel heeft hij de smaak te pakken, en hij
zeult Bob letterlijk mee naar Hollywood, op zoek naar een
carrière.

Enter de cameo’s van sterren als Meryl Streep, Jay Leno, Griffin
Dunne en vooral Cher, die hier allemaal hun eigen imago behoorlijk
in het belachelijke trekken. Cher blijkt namelijk een op geld en
roem beluste bitch, wiens agent ervoor gezorgd heeft dat ze moet
meespelen in een tv-reeks waar ze absoluut geen zin in heeft. Haar
contract stipuleert dat ze zelf haar eigen tegenspeler mag kiezen,
en na een toevallige ontmoeting met Bob en Walt, probeert ze het
succes van de serie te ondermijnen door een Siamese tweeling in te
huren als love interest. We horen de dame met het plastic gelaat
dingen zeggen die zelfs een ordinair roddelblad haar niet in de
mond zou durven leggen, en we zien haar in bed met Frankie Muniz,
de ster van ‘Agent Cody Banks’, die
achttien is, maar er ongeveer twaalf uitziet (Elijah Wood heeft er
niks tegen). Het spreekt dan ook voor zich dat ze hier moeiteloos
de show steelt.

In de meeste films worden mensen met een fysieke of mentale
handicap voorgesteld als slachtoffers, wiens leven één doffe
ellende is, en met wie we medelijden dienen te voelen. Op een
bepaalde manier is dat een neerbuigende houding: gehandicapten
worden gereduceerd tot alléén maar hun lichamelijke of geestelijke
mankementen, en daarbuiten hebben ze maar weinig te melden. Ze zijn
geen volwaardige personages. In ‘Stuck On You’ draaien de Farrely’s
die mentaliteit helemaal om, net zoals ze dat in een aantal van hun
vorige films al deden. Bob en Walt leiden een volkomen zelfstandig
leven, waarin ze van niemand medelijden nodig hebben, en ze
proberen hun wildste dromen waar te maken, ongehinderd door iets
incidenteels als een handicap. Op zichzelf genomen is dat een mooie
boodschap, veronderstel ik, maar helaas forceert die mentaliteit
‘Stuck On You’ genadeloos in de richting van de politieke
correctheid. Er wordt niet écht gelachen met Siamese tweelingen,
want hoewel ze regelmatig tegen zaken oplopen en het behoorlijk
moeilijk hebben om een normaal liefdesleven te onderhouden, zijn ze
wel de helden van het verhaal, die op het einde als ware winners
uit de strijd naar voren komen. Net zoals er ook niet écht gelachen
wordt met achterlijken, want de mentaal gehandicapte in deze film
bewaart altijd een waardigheid die andere personages vaak
verliezen. Op die manier zorgen de broertjes Farrely ervoor dat ze
zo min mogelijk mensen op de tenen zullen trappen – ze knipogen
geregeld naar het publiek en zeggen: “Kijk eens hoe goed we het
eigenlijk allemaal bedoelen.”

En dat zouden ze niet mogen doen, want daarmee castreren ze in
feite hun film. ‘Stuck On You’ is een braaf komedietje, dat
quasi-stout probeert te doen door grapjes te maken over
gehandicapten, maar niet het lef heeft om die grappen consequent
door te drijven. De Farrely’s zijn schijnbaar plots bang geworden
om mensen te beledigen, en de resulterende film is dan ook een
opvallend tamme bedoening. Wie een deel van het publiek aan het
lachen wil maken, moet het risico durven nemen om een ander deel
voor het hoofd te stoten. Anders krijg je een resultaat dat
iedereen onverschillig laat.

Hier en daar zit er een leuke grap verscholen, voor wie zin
heeft ernaar te gaan zoeken, maar voor elke geslaagde gag, krijgen
we er minstens vijf die hun doel vierkant missen. Bovendien vinden
de Farrely’s het nog steeds nodig om al hun films uit te rekken tot
een lengte van twee uur, waar 90 minuten ruimschoots hadden
volstaan. Zelfs hun beste, ‘There’s Something About Mary’, had
daaronder te lijden. Dat zorgt ervoor dat we naar het einde toe
behoorlijk wat herhalingen krijgen, grappen die gerecycleerd worden
alsof we ze nog niet eerder hadden gezien.

Damon en Kinnear houden de boel evenwel staande, met
vertolkingen die perfect op elkaar zijn afgestemd. Af en toe weten
ze zelfs een beetje oprechte sympathie voor hun personages op te
roepen. Maar het blijft allemaal lood om oud ijzer. ‘Stuck On You’
is een laffe film, die zich graag laat aanzien als oneerbiedig en
gewaagd, maar eigenlijk zo conventioneel als de pest is.

http://www.stuckonyoumovie.com/index.php

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

13 + 20 =