Jasper Steverlinck :: ”Ik ben geen underground-type”

Arid is een van de vreemdere vogels uit de huidige Vlaamse muziekgolf. Ze komen niet uit Antwerpen, maken muziek die meer naar Jeff Buckley lonkt dan naar Tom Waits of Captain Beefheart en doen vrij normaal op het podium. Zanger Jasper geeft toe af en toe eens een operaatje te beluisteren. Is de Belgische rock de pose ontgroeid en draait het eindelijk om de muziek? En hoe zit trouwens met die langverwachte tweede cd?

Jasper Steverlinck: "Het gaat goed vooruit. We zijn de nummers op een methodische manier aan het uitwerken: we gaan de songs aan de ene kant heel uitgebreid uitwerken, maar ook heel klein. Ik ben nu ook aan het repeteren met enkel David (de gitarist, mvm/mvs) en een pianist. Dat is gewoon een manier van werken, dat heeft niets te maken met hoe onze plaat zal klinken. We proberen alles muzikaal te ontleden en dan de songs weer op andere manieren terug samen te stellen."
     "Ik denk dat we zeker wel zullen evolueren in een richting met meer elektronica, maar die zal waarschijnlijk eerder onopvallend zal aanwezig zijn. Ik hou niet van groepen die een mélange maken tussen echte elektronische geluiden en rock. Radiohead doet dat nu perfect, maar dat is dan ook Radiohead en hun stijl. We zijn nu wel veel bezig met dingen als Björk en LFO, maar dat zal daarom niet noodzakelijk op de cd te merken zijn. Er zijn tegenwoordig heel veel mogelijkheden.&quot
     "Mozart had het allemaal in zijn hoofd en schreef dat vervolgens neer. Die kon zeggen: ik heb hier nu een moeilijk ritme en daar zet ik de cellolijn en hier de zanglijn. Dat is iets dat Radiohead zeker ook doet om songs te creëren. Je kan iets op een bepaald ritme spelen, daar op zingen en dat ritme dan wegnemen. Die mannen hebben soms fantastische zanglijnen op een heel simpel gitaarmelodietje."

enola: Hoe sta je tegenover programma’s zoals pro-tools?
Steverlinck: "Ik ben wel voor pro-tools in de zin van plug-ins, waarmee ze allerlei effecten op je stem kunnen zetten, maar ik wil absoluut geen autotune op mijn stem. Daar hou ik niet van, ik weet dat ik me daardoor beperk ten opzichte van veel andere zangers die hun zang daar wel door jagen en hem daarmee perfect laten stemmen. We hebben dat ook niet gedaan op onze eerste cd en zoals ik zing op die plaat, zing ik ook live. Ik zie mezelf als een zanger en heb plezier in het zingen. Af en toe zal ik wel een beetje vals zingen, maar daar hou ik wel van. Al Greene deed dat ook. Dat waren nog echte zangers. Die hadden dat allemaal niet nodig, die rommel. Die kunnen zingen. Die pro tools-platen klinken trouwens klinisch, als je goed luistert, hoor je dat."

enola: De Nederlandse muziekpers wordt al jaren ongeveer gek van wat er hier allemaal gebeurt. Ze hadden de Antwerpse scène al ontdekt en spreken nu ook al van een Gentse. Bestaat die ook echt?
Steverlinck: "Ik vind niet echt dat er een Gentse scène is. In Antwerpen begon dat door dEUS met Tom Barman en Stef Kamil Carlens. Die doen ook allerlei dingen samen en wisselen nogal eens van groep. Eerst staan ze een beetje te schilderen en iets later maken ze een toneelstuk. Hier is dat niet zo. Soulwax heeft niets te maken met Eden en wij ook niks met Soulwax of Eden. We zijn apart bezig en soms kunnen we van elkaars diensten gebruik maken, maar we hokken niet altijd samen. Soulwax bestaat ook al veel langer en Gorki nog langer, maar dat is dan weer andere muziek."

enola: Arid valt heel fel op door de coverkeuze. Zit er enige lijn in jullie covers?
Steverlinck: "De enige lijn die daarin zit, is onze ongelooflijk eclectische muzieksmaak. Wij luisteren naar zo veel verschillende dingen, dus bijlange niet alleen naar Radiohead zoals sommige mensen denken. In de tijd van de Rock Rally speelden we een cover van Björk, dat is weer iets totaal anders. Als we kunnen, zouden we Mahler wel eens willen bewerken. Er zijn nog zo veel muziekstijlen waar wij iets mee willen doen. Een nummer van Madonna klinkt gewoon fantastisch als je dat op een akoestische gitaar speelt. Het is veel leuker om dat te doen dan iets van Jeff Buckley of Radiohead te spelen, daar zit te weinig uitdaging in."

enola: Je bent tegenwoordig ook veel bezig met opera. Kan je ons, als absolute operaleken, misschien enige tips geven?
Steverlinck: "Ik ken er zelf ook nog niet zo veel van, hoor. Zelf ben ik er nog maar pas naar beginnen luisteren. Offenbach vind ik heel goed, "Rigoletto" is een mooie aria. Ik ken nog niet zozeer opera’s, maar eerder de mensen eruit en fragmenten. Ik luister vooral veel naar tenoren, want dat is mijn stem ook. Dat is begonnen met Pavarotti natuurlijk. Alfredo Kraus is echt mijn persoonlijke favoriet. Hij is helaas vorig jaar overleden maar hij had een ongelooflijk heldere stem. Ik heb een cd van hem die is opgenomen toen hij 72 was en hij klinkt daar zo zuiver en krachtig, net een jonge gast van 26 jaar. Dat is gewoon fantastisch."

enola: Het valt op dat je het niet hebt over Captain Beefheart of Frank Zappa. Het lijkt alsof jullie meer met de muziek bezig zijn en de mensen in Antwerpen meer met het gedoe er rond.
Steverlinck: "Beefheart ken ik nu wel, maar dan gewoon uit puur muzikale overwegingen. Je mag jezelf niets onthouden als muzikant. Ik zou dagelijks wel een nieuwe cd willen kopen die mij raakt. Daarom beluister ik ook wel regelmatig dingen. Ook David is zo iemand die dagelijks naar de cd-winkel gaat om alle cd’s te gaan beluisteren."
     "Ik ga me over die Antwerpse scène niet over uitspreken, want ik ken die mensen ook maar zoals jullie ze kennen: uit de pers. Je hebt wel ergens gelijk, maar dat is niet alleen de Antwerpse muziekwereld, dat is de hele muziekwereld en zeker ook de pers. Het gaat soms niet meer om de muziek. Als ik nu cool ben, zou ik niet mogen zeggen dat ik naar Luciano Pavorotti luister, want die kent iedereen, maar dan zou ik met een tenor moeten afkomen die niemand kent. Ik ga ook nooit met allerlei hippe termen beginnen te gooien. Als ik een nummer van Clouseau goed vind, ga ik dat ook gewoon zeggen. Dat heeft niks te maken met het feit of dat nu al dan niet hip wordt bevonden."
     "Momenteel zijn er veel mensen die vooruit aan het kijken zijn. Dat wil ik ook. Ik weet nu wel dat de Beatles goed zijn, dat weten we al jaren. Ieder zinnig mens vindt de Beatles ook goed, maar er zijn zo veel mensen die zeggen dat dat toch de echten zijn: The Beatles en Captain Beefheart en Palace Brothers. Er zijn heel veel nieuwe dingen. Luister daar ook eens naar, want dan ga je binnen tien, twintig jaar misschien zien dat dat ook heel vernieuwend is."

enola: In Amerika en zeker in Engeland is het imago vaak belangrijker dan de muziek. Gaan jullie het daar dan niet moeilijk krijgen?
Steverlinck: "Ik ben geen Messias. Ik propageer niet de eerlijkheid, maar iedereen in het dagelijks leven moet stoppen met die zever. We zijn allemaal okee, we zijn allemaal hetzelfde. Het kan zijn dat dat naïef is, maar van mij mag dat mijn imago worden. Als wij gewoon platen blijven maken en zijn wie we zijn en ik geen hippe praat zit te verkopen, dan wordt dat hopelijk ook wel ons imago. Ik zit ook niet met namen te gooien over waar we overal geweest zijn en wie we allemaal gesproken hebben. Dat doet er allemaal niet toe, het gaat om de muziek."
     "Natuurlijk is dat allemaal wel interessant. Ik lees dat zelf ook wel graag, maar je moet gewoon niks doen dat je niet bent. In Engeland hebben ze al gezegd dat wij niet echt een imago hebben. Dat is nu net het verschil met veel muzikanten. Als ik een café binnenkom, gaat niemand omkijken omdat er een muzikant binnenkomt. Tenzij ze me kennen, van de plaat of zo. Bij veel anderen wel: mensen hebben hun cd nog nooit gehoord, maar als ze die persoon zien, weten ze dat het een muzikant is of een acteur is. Je ziet dat aan die mensen."
     "In dat opzicht hebben we dus geen duidelijk verkoopbaar imago. Het is niet dat ik daar allemaal tegen ben. Ik doe alleen dingen waar ik zelf achter sta en wil natuurlijk dat mijn muziek gehoord wordt. Ik ben geen underground-tiep."

enola: Jo Bogaert van Technotronic benaderde jou ooit om een project met hem te doen. Wat was zijn plan?
Steverlinck: "Dat was heel in het begin, toen ik nog niet echt in Arid zat. Hij heeft mij gezien tijdens mijn eerste optreden met Arid, en wilde direct een plaat maken met mij. Ik moest eens naar zijn studio komen en heb dan op twee nummers die hij al had teksten en zanglijnen geschreven, maar daar is verder niets van gekomen. Omdat het toen echt ongelooflijk klikte tussen mij en David, wilde ik toen echt verder met Arid. Ik had al meer meegemaakt dat mensen naar mij toe kwamen om samen een groepje te richten met die en die studiomuzikant om veel te verkopen, maar dat wilde ik niet."
     "Gewoon in een groepje zitten met mensen waar ik een binding mee heb, dat wil ik doen. Daarom heb ik toen voor Arid gekozen. Nu ben ik blij dat ik mij niet heb verkeken op die onmiddellijk-rijk-dingen. Jo Bogaert is ook zo ongelooflijk rijk, hij staat bij wijze van spreken ’s morgens op en wil een fantastisch project doen met die en die en enkele dagen later heeft hij geen zin meer. Dat is wel geestig hoor, maar die is wel een beetje gek, denk ik."

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

16 + 7 =