Canvas :: Buona Modulazione

Wie zou er beter lounge kunnen maken dan decadente Europeanen, en
wie zou het nog beter kunnen dan de allerdecadentste der
Europeeërs, de Fransen? Velen, zo blijkt. ‘Buona Modulazione’ is
een re-release van een plaat uit 2003 die buiten Frankrijk toen
grotendeels onder de radar is gebleven, en anno 2007 wordt
duidelijk waarom. ‘Buona Modulazione’ is op geen enkel punt slecht,
maar breekt ook nergens potten. Veel nummers zijn te lang, zoals
‘Illinois’, dat vol nodeloze ruis en downtempo voortslepen een
concept belichaamt dat in mijn streekdialect ‘zochtheid’ heet, een
doorgekookt gevoel op zondagnamiddagen waar niets te beleven valt
buiten saaie familiefeesten met taart en wielrennen op tv.

Toen ik de cd van Canvas de eerste keer in mijn cd-speler
slingerde, vond ik het best een lekker plaatje. Waar is het dan
misgegaan? Zoals zovele artiesten, weten ook Stumpf, Rouanet en
Sindatry dat veel bepaald wordt door de eerste nummers van een cd,
en die mogen er best zijn. Opener ‘Airee’ is een zeer avondlijk
loungenummer voor als je ’s zomers buiten in je zetel zit,
weggezonken in een goed boek. Het nummer wordt subtiel doorweven
met melancholie, nauwelijks merkbaar, maar ze is er wel. En dat is
goede lounge: warme baslijnen en hints naar onpeilbare mijmeringen
die verzinken in het avondrood van een oceaan. ‘Origine J’ is meer
ambient, en de nog prominentere bas is interessanter dan de
weerbarstige gitaar in het nummer.

Na de eerste twee nummers glijdt ‘Buona Modulazione’ al vrij snel
af naar formulaïsche lounge, met ‘Beautiful Road’ als eenzame
uitzondering. Het nummer heeft alles van een relaxte afterparty
waar iedereen terugblikt op een geslaagd feestje. Ik wou dat ik dat
ook kon zeggen van de rest van de cd. ‘Beta Bossa’ is bijvoorbeeld
een heel saai nummer, en als lounge het doorrookte muzikale
behangpapier moet zijn van een chique cocktailbar, dan is ‘Beta
Bossa’ nog veel te veel wannabe, zoals jongeren die voor
het eerst roken en slechts hele korte trekjes durven nemen. Het
ergerlijkste nummer is wel ‘Naked’, waar Canvas trouwens bekend mee
geworden is in loungekringen. Zelfs in 2003 waren de verwijfde
heliumvocals al niet meer hip, bij een tekst als “Baby don’t
you know that I’m waiting / I’m waiting / To see you naked”

vraag ik me af of daar ooit iemand voor gevallen is.

In 2003 was ‘Buona Modulazion’ maar één van de velen die meereed op
de golf van lounge-platen, en in 2007 ligt ze om een onverklaarbare
reden terug op het strand.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vijf × 4 =