David Leitch is de regisseur achter frenetiek kapot gemonteerde ondingen als The Fall Guy en Bullet Train. Wat gebeurt er als je die een film laat maken die het equivalent is van een TikTok video? Dan krijg je How to Rob a Bank, een hyperchaotisch spektakel dat de nepkritiek op het systeem verpakt als flitsende content voor sociale media.
“We willen een algoritme dat eerlijkheid waardeert” is een van de vroege stellingen van een groep overvallers die zichzelf een Robin Hood allure heeft aangemeten voor de digitale generatie en banken berooft om met opzwepende video’s een volksbeweging op gang te brengen. Die uitspraak over eerlijkheid klinkt nog geen beetje vals in een film die uitschreeuwt dat we allemaal herschapen worden tot een kudde door onze telefoons, maar tegelijkertijd het gebruik van die telefoon en tablets als het hoogste goed naar voren schuift. Even vals ook als het feit dat veiligheidsagenten en politie opgevoerd worden als mensen die ook maar gedupeerden zijn van het systeem, maar vervolgens wel probleemloos als geweldslachtoffer mogen opgeofferd worden. How to Rob a Bank schreeuwt geveinsde verontwaardiging uit, maar bedient zich gretig van alle zaken die het beweert te verwerpen. Dat alles wordt zo flitsend verpakt dat we de tegenstellingen nauwelijks opmerken en een kritische blik op de film even onmogelijk wordt gemaakt als op sociale media.
En toch … mocht de prent het lef hebben om verder te gaan dan gewoon af en toe het gebruik van wat schreeuwerige scènes die gelijken op een TikTok video, dan had dit een interessant experiment kunnen zijn in het proberen integreren van de taal van twee totaal verschillende media die toch raakpunten vertonen doordat ze beide visueel van aard zijn. Je mag er niet aan denken hoe een film eruit zou zien die dat concept echt consequent doorvoert, maar op zijn minst zou dat een boeiend proeflaboratorium kunnen opleveren. In plaats daarvan speelt How to Rob a Bank ook op dat vlak helemaal vals: als je eventjes de minuten wegknipt die bestaan uit online video’s, dan blijft er een uiterst conventionele en
zelfs slaapverwekkende variant over op Point Break (een film die uiteraard geciteerd wordt) met in plaats van surfers op zoek naar adrenaline, online surfers die op zoek zijn naar hetzelfde onder het mom van sociale kritiek.
Hoe vreemd het ook klinkt dus, je moet eigenlijk zeggen dat Leitch dit keer niet ver genoeg durft gaan in zijn gefragmenteerde beeldtaal en veel te braaf blijft. Zelfs met die gebreken is dit dankzij een uitstekende Nicholas Hoult in de hoofdrol, nog altijd met kop en schouders de eerste film van voormalig stuntman Leitch, die een beetje bekijkwaardig is.
