Een boutade wil dat wanneer men dertig extreemrechtse rakkers in een kamer opsluit, men een uurtje later negen doden heeft, één sterke man en twintig volgers. Doet men hetzelfde met dertig extreemlinkse ratten, dan heeft men nog geen half uur later dertig verschillende splinterpartijen, allen overtuigd van het ware geloof.
Het gamma aan linkse kapoenen met een indrukwekkend dodenaantal op hun geweten en sterke verhalen waarmee menige toogzweer het zwijgen opgelegd kan worden, is dan ook niet te tellen. Laat staan dat er eentje uitgepikt kan worden als beruchtste exponent van een op hol geslagen ideologie. Maar waar vadertje Stalin in het barre Rusland de technologie volop omarmde om aldus het communistische ideaal verder te belichamen, zagen zijn Aziatische confraters alle heil in de boerenstaat. Pol Pot en zijn Khmers vermoordden alle intellectuelen en brachten het land op de rand van de afgrond. De Grote Roerganger, voorzitter Mao, zette zelfs nog een Grote Stap Voorwaarts.
In het kader van deze hervormingen geloofde "het licht van de wereld" dat de graanproductie nog meer zou stijgen indien de boeren de spreeuwen zouden uitroeien die zonder inspanningen te leveren een graantje meepikten. De voortrekker van het proletariaat besefte echter niet dat de balans hierdoor verstoord werd en de sprinkhanen, verlost van hun natuurlijke vijanden en roofdieren, zich nu en masse te goed konden doen aan de weinige gewassen die na de desastreuze landbouwhervormingen overbleven. De massale hongersnood en de repressies die erop volgden, zouden in het Westen jarenlang goedgepraat worden door vele intellectuelen.
Het is duidelijk een flinke brok geschiedenis met een wrange bijsmaak die achter Red Sparowes’ Every Red Heart Shines Towards The Red Sun schuilgaat. Na een intensieve tour en enkele personeelswissels is de groep terug met een indrukwekkende opvolger voor At The Soundless Dawn. Maar waar het op het debuut nog niet altijd even duidelijk was welke boodschap Red Sparowes met zijn muziek wilde brengen, windt de groep er deze keer geen doekjes om.
Op Every Red Heart Shines Towards The Red Sun worden nog steeds langoureuze klanktapijten uitgesponnen. Op twee korte intermezzo’s na overschrijden de nummers allemaal moeiteloos de zeven minutengrens. Maar waar op het debuut het witheet gloeiende "Alone And Unaware, The Landscape Was Transformed In Front Of Our Eyes" als breekijzer fungeerde, is het ditmaal een pak lastiger om een uitschieter bij de lurven te vatten. Toch is het niveau op Every Red Heart Shines Towards The Red Sun van een consistent hoger niveau dan At The Soundless Dawn.
Kwamen de postrockuithalen op At The Soundless Dawn nog geregeld om de hoek piepen, dan ademen de songs nu postmetal uit alle poriën. Minder log en zwaar dan wat de vrienden/collega’s van Isis of Neurosis plachten te brengen, creëren de nummers hier samen een tragisch verhaal dat zich niet in woorden laat vatten. Deze keer dwingen de songs de luisteraar tot een contemplatieve stilte, om de kracht van het geheel pas echt te voelen. De ongeïnteresseerde toehoorder zal het album snel als saai en vervelend bestempelen — een niet geheel onterechte kritiek overigens — want wanneer de nummers niet alle aandacht opeisen, verworden ze tot geluidsbehang.
De lange songs roepen een opbouw en thematiek op die eerder verwant is aan progrock maar koppelen er wel elementen van postmetal aan en laten dat geheel filteren door een glasheldere klank die de songs van elke sludgesound en technische tierlantijntjes ontdoet. Every Red Heart Shines Towards The Red Sun is een plaat geworden die niet zomaar zijn geheimen prijsgeeft, maar verschillende aandachtige luisterbeurten vergt. Wat volgt is een grote stap voorwaarts, gelukkig zonder desastreuze gevolgen.
