Wat doen we hier eigenlijk op deze aardkloot? Wat rondlopen, misschien eens om het hoekje kijken. Wat minimum aan betekenis proberen te geven aan het leven. Kunst maken over die zoektocht, als je gelukt hebt. Of toch niet?
Over die zoektocht naar hoeveel je nu eigenlijk te klagen hebt als muzikant, gaat de nieuwe single van Siem Reap. Siem Reap presenteerde zich tijdens covid een beetje onverwacht als het lofi-project van Gilles Demolder, u mogelijk bekend van Oathbreaker en Wiegedood. Niet bepaald een doetje, zou je denken op basis van de blackmetal waarvan we Demolder kenden. Now What? was echter een prachtig kleinood van een album. Niet per se akoestisch, maar wel intiem en tobbend zoals Codeïne en Karate dat zo goed konden in de jaren ’90. Nu zit er een nieuw album aan te komen, met opnieuw een single van rond de 10 minuten om sfeer te scheppen.
Nu, laat die romantische belichting maar uit – of zet ze in ieder geval niet te hard. “Ballerinas” is opnieuw een introverte trip in het zichzelf overdenkende hoofd van Demolder, en wij mogen met ingehouden adem meeluisteren op de eerste rij. Net zoals in “Happiness Is Other People” vanop zijn debuut laat hij al zijn twijfels en gedachten ongefilterd los op de luisteraar. Dat geeft zinnen als “I’m a real nice guy but a self-loving over-achiever”. Muzikaal is “Ballerinas” een pak minder ruwe Slint en meer akoestisch verfijnd. De akoestische gitaar klinkt glashelder en de subtiele percussie geeft een schone dynamiek. Wij moesten niet zelden aan Elliott Smith denken.
Siem Reap is geen prima ballerina, maar wel nog steeds onze favoriete Belgische slacker.
Wishin’ I Was Fishin’ komt uit op 24 oktober. Op 14 december speelt Siem Reap op het verjaardagsconcert van Duyster in de Cactusclub in Brugge.
