Brutus :: Unison Life

“We hebben superveel emoties in deze nummers gestoken”, vertelde Brutus in het interview dat enola recent met de band had. En dat laat zich horen. Unison Life is een parel van rauwe schoonheid die meedogenloos het muzikale hart van de band én van u doorboort.

Burst was in 2017 een splinterbom waarvan het stof door verschroeiende liveshows aanvankelijk weigerde te gaan liggen. Dat unieke, krachtige geluid van punk, (post-)metal en rock werd op tweede album Nest uitgebreid met melodieuze en emotionele kracht. Gevoelens als gemis en twijfel nestelden zich naast de meer impulsieve woede van het debuut. Op Unison Life graaft de groep nog dieper in het stalen vat van hun geluid en in hun gevoelens.

Door gesloten zalen en afgelaste tours had Brutus meer tijd dan ooit om te schrijven en in het nieuwe repetitiekot in Gent allerlei nieuws uit te proberen. An sich een zegen voor een bende enorme perfectionisten die in elke opgenomen parel meteen een groeikans zien voor later. Het is waanzinnig hoeveel bezieling Mannaert, Mulders en Vanhoegaerden in zulke opnames leggen. Met toegenomen ervaring en door steeds beter op elkaar ingespeeld te geraken, hoeft het geen verbazing dat het drietal op Unison Life stevig vooruitgaat én verdiept. Het maakt van Nest een overgangsplaat die te goed was om er één te zijn.

Mannaerts zingt beter en afwisselender dan ooit. Dat laat zich meteen horen in openingsnummer “Miles Away”, waar de donderende gitaar van Vanhoegaerden een donker wolkendek dat door Mannaerts’ stem wordt geweven, doorklieft. “Brave” legt alle troeven op tafel in een spel strippoker dat de kleren van het lijf blaast: drums klinken zwaarder, cymbalen zorgen voor pertinent oproer, de bas van Mulders snokt aan de teugels van de song, de gitaar van Vanhoegaerden spuugt licks tegen elke wind in. Urgentie.

Een grijns van herkenbaarheid zal u overvallen, maar het openingsduo is slechts opwarming. Mulders en Vanhoegaerden laten in het reeds verschenen “Victoria” vlammende bandensporen na op Mannaerts’ zanglijnen die emoties over opgroeien in de doodlopende straat van het leven haast tastbaar in het gezicht spuwen. Het is verrassend rechttoe-rechtaan, een nieuwe rijstrook voor de band. Met “What Have We Done” raakt Brutus de kern aan van deze plaat: een bloedmooie melodie wordt met een strik van prikkeldraad ingepakt en geduldig, steeds intenser opgebouwd naar complete ontlading. Dit is het geluid van een groeiende groep. Was “War” het vorige ijkpunt, dan is “What Have We Done” een nieuw. Impact heeft niet te maken met rammen, maar met raken.

En zo dribbelt Brutus uw hartje een album lang met zulke dynamieken tot het sterren ziet. “Dust” en “Liar” zijn schouderklopjes voor wie het DNA van Brutus even te hard hoorde veranderen. In “Liar” valt de hele plaat en de typische, maar verrijkte Brutussound weer op z’n plaats als een opgooitent: herkenning en herbronning in één. Smeulende sound, smachtende zang: “I was so wrong” klinkt het bloedmooi, terwijl Vanhoegaerden en Mulders ondertussen een jerrycan benzine en een lucifer of twee gaan halen. Dát is Brutus.

Met de B van balans. In de tweede helft van Unison Life zit die perfect met wederom een stevige ruk aan het stuur in een song, maar geduldiger. Er is meer tijd voor het bloed en de tranen naast het zweet, zoals in “Chainlife” en “Dreamlife”. “Storm” en slotnummer “Desert Rain” tonen wederom wat er gebeurt wanneer melodieuze rijkdom huwt met muzikale knaldrang. Bij Brutus draait het minder dan ooit om riffs spuwen. De riffs en tremelo’s van Vanhoegaerden zoeken én vinden de plek waar u geraakt kan en wil worden om dan met z’n twee kompanen genadeloos toe te slaan als een vlees uiteenrijtende kogel.

Gooien daar nog een schep bovenop: Mannaerts’ teksten, die niet verlegen zitten om uitroepen als “Just give me a light inside my head”, “I’m stuck here in a storm”, “This shit hurts”, “There is so little room to understand my thoughts”, “For too long I’ve been dying inside”. Mannaerts omarmt haar donkere kant in haar teksten en zorgt voor een perfect verbale soundtrack bij de muziek. Ze zijn geschreven door iemand die zich in “Dreamlife” omschrijft met “There is a fire in my heart and thunder in my head”. Welaan dan, het is een van de mooiste manieren om de hele band te beschrijven.

Want dat is het net met Unison Life: de langspeler waaiert minder breed uit, de verdieping zit ‘m in de betere vervlechting dan ooit van wat elk groepslid aan sound en song bijdraagt. Dit is een dampende vrijpartij van beredeneerd perfectionisme met onstuitbare passie. De plaat mag dan wel gaan over de onmogelijke zoektocht naar een harmonieus leven, Unison Life is een enorm pakkend bewijs van uitgekiende harmonie tussen drie leden die voor nu de perfectie van hun unieke geluid bereiken. En er is nog marge ook. Voor Brutus worden het wél roaring twenties.

9
Sargent House / Hassle Records
Beeld:
Eva Vlonk

verwant

Brutus

22 november 2023Trix, Antwerpen

Brutus

18 augustus 2023Pukkelpop, Hasselt

Eindejaarslijstje 2022 van Maarten Langhendries

2022 was het jaar van de overdaad na corona....

Albums van het jaar 2022

The Smile :: A Light for Attracting...

Eindejaarslijstje 2022 van Philippe Nuyts

Globaal gezien wint elk jaar tegenwoordig een lelijkheidsprijs. De...

aanraders

Girl In Red :: I’M DOING IT AGAIN BABY!

Somberte verkoopt, zo ook de sad girl aesthetic waar...

Vampire Weekend :: Only God Was Above Us

Haal de witte sokken en debardeurs boven: Vampire Weekend...

Ivy Falls :: Sense & Nonsense

Rol de gordijnen maar dicht, kruip gezellig onder een...

Hurray For The Riff Raff :: The Past Is Still Alive

Alynda Segarra. Bound for Glory. Was Small Town Heroes in...

Daniel Boeckner :: Boeckner!

Als kind is Dan Boeckner zeker niet in een...

recent

Roncha :: Fleecedekentje Thuglife

Berichtje aan alle rappers van België: goed bezig. Onze...

The Gentlemen – Seizoen 1

De serie The Gentlemen was een paar jaar geleden...

Louise van den Heuvel :: Sonic Hug

Op Sonic Hug neemt Louise van den Heuvel de...

Adania Shibli :: Een klein detail

Deining op de Frankfurter Buchmesse afgelopen editie. Kort voor...

Maria Montessori

Tegelijk een feminist én een moeder zijn was geen...

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in