Bazart :: ”Bazart is geen band om in een kelder te spelen”

Hoge bomen vangen veel wind, jongens met goed haar ook. Dat is nu al drie platen lang dat Bazart in de vuurlinie van de Vlaamse smaakpolitie ligt, maar ook op het nieuwe Onderweg verandert het trio niets aan zijn formule. En waarom zou het ook? ‘Puur genretechnisch vind ik niet dat we plat-commercieel zijn.’

enola:  2, jullie, euh, tweede plaat, is onder hoge tijdsdruk tot stand gekomen. Dat mocht het deze keer niet zijn?

Simon Nuytten (zang/gitaar): “Gelukkig niet, ook dankzij Corona, want zo konden we ons met niets anders bezighouden dan de nieuwe plaat. Dat was een heel andere werkwijze dan bij 2.”

Mathieu Terryn (zang): “Als we van één ding zeker waren, dan was het dat we die tijdslimiet niet zouden herhalen voor de derde. Los van het feit dat we best tevreden waren over 2, de manier waarop ze gemaakt is wilden we niet nog eens doen. Deze keer wilden we uitgebreid de tijd nemen om met ons drieën deze plaat te maken. En een externe producer zouden we ook niet doen, we hielden het inhouse, zoals bij ons debuut. We zijn begonnen met liedjes schrijven — dat doen we namelijk graag — en na een paar maanden begon het ons te dagen welke richting we er mee wilden uitgaan. We hebben in totaal veertig songs geschreven.”

Oliver Symons (zang/toetsen/gitaar): “Eigenlijk zijn we te werk gegaan zoals we altijd doen als we met ons drieën samen zijn. En na een nummer of zes kregen we zo wel het gevoel dat we in de buurt van een plaat zaten. We zijn dan in die richting blijven werken, nieuwe nummers kwamen erbij, anderen vielen af, en zo zijn we blijven werken tot we van tien songs helemaal overtuigd waren.

enola:  Wat is de maatstaf bij de selectie dan? Consistentie? Of gewoon ‘de beste’ of ‘hitpotentieel’?

Terryn: “Consistentie is belangrijk, maar ook gewoon: de beste song die er is.”

Symons: “Het is niet omdat één nummer een ander soort arrangement heeft dan een ander dat het moest afvallen, want een arrangement kun je aanpassen. We kozen de songs die wij het sterkste vonden, en bleven schrijven tot we er tien hadden op het niveau van de beste.”

enola:  ‘Misschien wordt onze derde een gigantische arenaplaat’, spraken jullie ooit. Dat is gelukt, denk ik, want zeker de eerste helft van Onderweg klinkt alsof ze met het Sportpaleis in gedachten is geschreven.

Terryn: “Vind je? Voor ons voelt het ook aan als een plaat met songs die live moéten gebracht worden. De grootsheid zit in de nummers. Er zit een openheid en grootsheid in die inderdaad wel op arena’s mikt. Blij dat je ‘t hoort, dus. Ik weet niet of het voor ons de natuurlijke schaal is, zo’n Sportpaleis, maar we zijn daar nu eenmaal beland, en nogal rap zelfs. En of we dat nu willen of niet, dat is ook in ons werkproces beland. Dit is wat het project Bazart is geworden, en zo zijn we het zelf ook gaan bekijken: we zijn een Nederlandstalige popband die voor het grote publiek speelt. Wat niet wil zeggen dat we op muzikaal vlak compromissen zullen sluiten. De muziek zal altijd primeren. We zijn een indieband die popmuziek maakt.”

Symons: “We maken gewoon de muziek die we willen maken. Er zijn al gevallen geweest waarin we voelden dat we met bepaalde keuzes een song een grotere hit konden maken, maar dat we die bewust niet volgden en zochten naar een oplossing waar we toch honderd procent tevreden mee waren. Want Bazart is natuurlijk geen band om mee in een kelder op te treden, zoals een alternatieve rockgroep. Het grote gebaar hoort erbij, ja.”

enola:  Kun je jezelf nog indie noemen na zoveel verkochte platen?

Terryn: “Eigenlijk niet, maar puur genretechnisch vind ik niet dat wij plat-commercieel zijn. We maken popsongs, maar eigenlijk vind ik ons qua genre nog altijd eerder indie dan pop. Maar goed, waarschijnlijk mag ik dat van de indiekids niet zeggen. (lacht) Toch: ik denk dat er in de popmuziek een ander uiterste is waar we ons ver van houden.”

enola:  Als invloeden noem je The Verve en Oasis. Wat vonden jullie bij hen dat inspireerde?

Nuytten: “Ik denk dat we vooral veel op YouTube naar livefilmpjes van hen hebben gekeken, op grote festivals met een uitzinnig publiek. Waarschijnlijk hebben we daar dat grootse daar opgepikt, al was het maar omdat we het optreden zelf misten.”

Symons: “R.E.M., Oasis en The Verve zijn drie verschillende bands, maar ze hebben wel een bepaalde stijl van songschrijven gemeen die me aanspreekt.”

Nuytten: “Tijdloosheid.”

enola:  Onderweg is een plaat geboren uit livehonger?

Symons: “Niet geboren, wel gegroeid uit.”

Nuytten: “De foetus is er mee gevoed.”

(hilariteit)

enola:  Is het een belediging als ik zeg dat ik bij ‘Denk maar niet aan morgen’ aan Backstreet Boys moet denken?

Terryn: “Oh neen. I love it. Een goeie song is een goeie song, en dat gaan wij nooit ontkennen, of die nu van Backstreet Boys is of van Radiohead. Ik denk dat dat onze smaken onderling verbindt: een goed nummer appreciëren we.”

Nuytten: “Een goeie song drijft altijd boven.”

enola:  Zijn er ook dingen die absoluut niet-Bazart zijn?

Symons: “Neen. Het enige wat belangrijk is, is dat we allemaal akkoord gaan. Als één van ons niet achter een bepaalde keuze staat, gaat het niet door.”

Terryn: “Er is een vetosysteem, maar verder zijn er geen zelf opgelegde grenzen aan Bazart. We zijn nog maar net begonnen, als we onszelf nu al aan banden gaan leggen dan….”

Nuytten: “Bazart, dat is in se gewoon wij die met ons drie muziek maken. Meer grenzen stellen beperkt onze creativiteit.”

enola:  ‘Je bent nog maar net begonnen’, zeg je, maar je hebt ongeveer alles al bereikt: gouden platen, sportpaleizen, headlinerstatus? Waar kan het nog naar toe?

Symons: “Muzikaal kunnen we nog veel richtingen uit. In Nederland moet nog veel overtuigd worden… ”

Terryn: “Oh, ik wil nog veel doen hoor. De honger is er nog om nieuwe horizonten te gaan verkennen.”

Nuytten: “En nog lang te blijven doen wat we doen.”

enola:  Nogal cynisch om een plaat Onderweg te noemen nadat je een jaar niet hebt kunnen touren.

Nuytten: “God ja, het is niet dat je in Vlaanderen echt ooit ‘onderweg’ bent op tour hé.”

Terryn: “Zo heb ik nooit over die titel nagedacht, maar die bijklank bevalt me wel, eigenlijk. Voor mij is Onderweg echter vooral het woord dat de thematiek van de hele plaat het beste vat. Het gaat over onderweg zijn, evolueren van de ene levensfase naar de andere, van de ene plek naar de andere; thuiskomen. Ik vind deze plaat veel hoopvoller dan mijn wat existentiëlere nummers van voorheen. De twijfels krijgen eerder antwoorden dan dat ze blijven hangen. Maar het blijft een fragmentarisch geheel van gedachten, waardoor iedereen in de teksten zijn eigen betekenis kan vinden. Dat vind ik na drie platen nog altijd fijn om te zien.”

“Ik heb wel het gevoel dat ik in een ander stuk leven beland nu ik 28 word, en gek genoeg besef ik dat pas na het schrijven. Het blijft toch altijd een vorm van de dingen van mij afschrijven.”

enola:  Je staat dan ook op het punt te trouwen deze zomer. Geef dat rust?

Terryn: “Absoluut. We zijn ook net verhuisd, dus dat gevoel van thuiskomen is ook heel aanwezig. Ik voel me heel erg op mijn gemak, gelukkig. Dat hoor je wel op Onderweg, denk ik. Ik heb het gevoel dat mijn leven nu nog maar gaat beginnen.”

enola:  Op 2 draaiden je teksten nog rond je ongemak over het plotse sterrendom.

Terryn: “Ik denk wel dat ik daar volwassener in ben geworden. Uiteindelijk is dit ongeveer waar we ooit voor getekend hebben. Dit was onze droom, dus nu is het zaak om dit zo lang mogelijk te rekken en vol te houden. Toen met 2 worstelde ik ook gewoon met de naweeën van de hype.”

Symons: “Als je raakt waar wij staan, zijn er plots veel verwachtingen, en ligt alles onder een vergrootglas, is er veel kritiek.”

Terryn: “Het was niet neutraal. Ik heb het gevoel dat dat toch wat verdwenen is.”

enola:  En toch was de perstekst bij de plaat erg defensief geschreven. Ze zet zich op voorhand schrap tegen de kritiek.

Terryn: “Misschien wel, want ik vind het op zich wel comfortabeler om niet in zo’n uitvergrote situatie een plaat uit te brengen. Ik heb liever dat we niet zo met argusogen worden bekeken omwille van de hype, en dat er wordt gekeken naar wat we hebben gedaan.”

enola:  Je had natuurlijk ook de schouders Liberacegewijs kunnen ophalen; ‘crying all the way to the bank’.

Terryn: “Mja, crying all the way to the bank, da’s lang geleden. Maar natuurlijk heeft die kritiek invloed.”

Nuytten: “Je hoopt toch dat je werk neutraal wordt beluisterd, dat je een kans krijgt. Want ten tijde van 2 werd er niet meer geluisterd naar de plaat als plaat. En ergens is dat logisch. We zaten in een geprivilegieerde positie.”

Symons: “Het hangt ook af van het moment. Er zijn keren dat je er gevoeliger voor bent dan anders. Maar ik denk niet dat wij ons nu bijzonder gepikeerd voelen. Het klimaat voelt toch iets rustiger, nu alles plat heeft gelegen. Maar we zouden graag hebben dat mensen onze plaat leuk vinden. Want je maakt een plaat dan wel voor jezelf, toch ook voor het publiek.”

enola:  “De jonge piepkuikens zijn koppige hanen geworden”, klinkt het ook in die perstekst. Wat bedoel je daarmee?

Terryn: “Ik denk dat we drie zeer uitgesproken ego’s bij elkaar zijn. Dat maakt ons ook wat we zijn. Dat kan soms ook lastig zijn, maar er is toch een soort volwassenheid ingeslopen; we hebben geleerd hoe we met elkaar moeten omgaan.”

enola:  Het botst vaak?

Terryn: “Eerder onderhuids. (lachje) Het draait niet uit op handgemeen. Het gaat ook meer om persoonlijke irritaties dan om muzikale meningsverschillen. Bazart zal eerder in koude oorlog sterven dan dat het ontploft.”

Nuytten: “We kennen elkaar gelukkig zo goed, dat we weten dat we het niet te ver mogen drijven. Er is camaraderie, plagerijen, die het licht houden; we hebben een soort broederband die niet kapot te krijgen is, maar die er wel eens voor zorgt dat we …”

Symons: “… mekaar de nek omwringen.” (lacht)

Nuytten: “Dat hoort erbij. Soms zit het gewoon eens tegen.”

enola:  Hoe gaan jullie om met de teksten? Is dat exclusief Mathieus terrein? (beseft plots wat hij gezegd heeft, stokt)

Nuytten: (hilariteit) “Dat heb je er om gedaan!”

enola:  Op mijn communiezieltje: ik hoor het zelf nu pas. Maar dus: moeien jullie, of is het zijn domein?

Nuytten: “Nu doen we dat wel, maar het start wel altijd bij Mathieu.”

Symons: “Er wordt wel samen aan gewerkt, want er is natuurlijk de inhoud, maar een tekst heeft ook veel invloed op de muziek. Het draait om klanken die vertaald moeten worden in een goeie tekst, dus het loopt samen. Het is niet omdat hij met een geniale tekst afkomt, dat het een goed nummer wordt.”

Terryn: “Dat soort opmerkingen dient ook het groter geheel. Een tekst moet aan zoveel criteria voldoen om echt een Bazart-song te worden. Het moet goed klinken, bepaalde woorden kunnen niet, of net wel.”

enola:  Welk woord is niet-Bazart?

Nuytten: “Over ‘Denk maar niet aan morgen’, hebben we getwijfeld of dat niet wat te direct was. ‘Liefde’ is ook zo’n woord.”

Terryn: “Dat is te direct, je zingt over de liefde maar je benoemt het niet. Maar ik weet nog hoe ik moeilijk ik het had toen ik iets zong over ‘anker overboord’. Dat klinkt snel heel Nederlands. En het is een evenwichtsoefening. We willen met Bazart muziek maken in het Nederlands die niet Nederlandstalig klinkt.”

Symons: “Als ik een song van ons hoor wil ik dat die goed klinkt, zonder dat ik over de tekst moet nadenken. Het moet goed zitten, en een lelijke klank die een tekst beter maakt, dient het nummer niet per se.”

Terryn: “Ik vind het een compliment als mensen me bij een song op YouTube zeggen dat ze twee of drie keer moesten luisteren voor ze doorhadden dat ik in het Nederlands zong. Dat is wat we al van dag één proberen na te streven. Maar tegelijk is die Nederlandstaligheid natuurlijk wel wat ons maakt. Ik zou ook niet kunnen schrijven in het Engels.”

enola:  Jullie bedanken ‘Bart de onderbuur’. Heb je hem het leven zo zuur gemaakt?

Symons: “Heel de plaat is boven hem gemaakt, dus hij verdient het wel. Want hoe goed we onze bunker ook hebben geïsoleerd, vanaf een bepaald volume helpt dat toch niet meer. Hij moet bij momenten fameus op zijn tanden hebben gebeten. Dus: sorry, Bart, bedankt, Bart.”

 Bazart speelt op 8 juli op Werchter Parklife.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

14 − 8 =