Enola Play EK Editie :: Dag 9. Opletten voor nihilisten…

Sportieve knakkers als wij zijn op de redactie van enola dragen wij het balspelletje een liefde toe die haast even diep snijdt als onze liefde voor muziek. De ploegen maken het sportieve duel waar op het grasveld, maar wij gaan op zoek hoe de onderlinge duels tussen de landen muzikaal kunnen uitdraaien. Welk land heeft de beste muziek? Wij zoeken nummers die u uit de speakers in uw thuisstadion kan laten schallen om in de sfeer te komen voor de wedstrijd. Vandaag verklaren we onze liefde voor Franse metal, Portugese ambient en Poolse nihilisten.

Hongarije vs Frankrijk

The Moog uit Boedapest passen in het rijtje van de The-bands die in de slipstream van The Strokes de nillies overspoelden. Ze maken een soort licht verteerbare indiegitaarpop die in het slechtste geval wel eens durft meuren naar Weezer in mindere doen. Soms schieten ze echter soms ook raak, zoals in doorbraaksingle “I Like You”. Spichtige drums en dito slaggitaren en daarover met ennui gezongen lyrics vormen een aanstekelijk geheel. Jammer genoeg laat de titel een bittere smaak in de mond na, als je de recent in Hongarije goedgekeurde discriminerende wet in ogenschouw neemt. Mensen uit de lgbtiq+-gemeenschap moeten haast bang zijn om te bekennen dat ze iemand leuk vinden: ‘This situation is so fucked / all up / I know I should leave / But I can not’. Triestige tijden.

Nee, de beker van sympathiekste ploeg op het EK zullen de haantjes van de Franse nationale ploeg ook dit toernooi weer niet winnen. Gelukkig hebben ze meer dan voldoende sympathieke muzikale boegbeelden in het land, en met die El Simpatico-beker zou de ronduit fantastische metalband Gojira wel eens kunnen gaan lopen. Hun dit jaar verschenen, uitstekende album Fortitude katapulteerde het viertal rond de broers Joe en Mario Duplantier (die laatste is een van de beste drummers ter wereld) finaal naar de Champions League van de metal. Hun verwoestende death metal is verveld tot gelaagd venijn en soms verrassend schone woede, waarin hun bezorgdheid rond milieu en klimaat een van de rode draden is. Dit “Amazonia” is een call to arms om het Amazoniëwoud te redden uit de klauwen van de door waanzin gedreven president Bolsonaro. Die het bovendien een goed idee vond om de Copa America in Brazilië te organiseren terwijl het land z’n Coronadoden nog steeds niet begraven krijgt. Maar goed, op een muzikaal EK doet dit Gojira altijd mee voor de titel. Ze blazen elke tegenstand immers genadeloos weg met technisch vernuftig metaal.

Portugal vs Duitsland

Rafael Toral hielp in de jaren ’90 mee de gitaar zijn gerechtvaardigde rol in de ambientwereld te krijgen. Pionierswerk waar hij recent ook voor erkend werd door een aantal heruitgaven op het befaamde Drag City label. Van Wave Field bijvoorbeeld, maar wij plukken een nummer uit Sound Mind Sound Body, de perfecte soundtrack bij verlaten, nachtelijke maar daardoor ook enigszins romantische terminals en andere anonieme maar hypergestileerde plekken. Eindeloze sustain vormen een aanvulling bij de mijmerende, uitzwermende gedachten die je op luchthavens en treinperrons kunnen overvallen tijdens het wachten. Op weg van Sint-Petersburg naar huis, bijvoorbeeld.

Booka Shades tweede album Movements mocht onlangs vijftien kaarsjes uitblazen en staat nog steeds fier overeind. Met die typisch duitse Gründlichkeit kluiven zij hun techno af tot op het bot. Minimalisme betekent hier echter in geen geval dat het kil zou zijn: de bassen zijn van een ribfluwelen warmte, en vormen samen met de synths solide melodieën die makkelijk in een (half)vol stadion meegezongen kunnen worden.

Spanje vs Polen

In de vorige match kwamen de Spanjaarden nog net iets te kort in de zone van de waarheid en het mocht allemaal wat swingender. Enter Ojos de Brujo, een negental vrijheidsminnende catalanen, die naar eigen zeggen jipjop flamenkillo maken. In “Ventilaor R-80” mixen ze flamencogitaren, rumbaritmes, scratches en handclaps tot een verfrissende cocktail die de Spanjaarden hopelijk doet toveren op het veld.

Al wie The Big Lebowski al eens zag weet dat je maar best op je hoede bent voor nihilisten. Anders dan die exemplaren uit de film tonen de jongens van de Poolse band Cool Kids of Death dat je je nihilistische levenshouding ook in positieve creatieve energie kan ombuigen. Sterke bandnamen verzinnen is niet hun enige fort, als woordvoerders van de zelfverklaarde ‘verloren generatie’ in Polen kanaliseerden ze in het begin van het millennium hun frustratie in aanstekelijk naïef en rammelend gitaargeweld. Daarover werden teksten geplakt als ‘o jest mój czas / Jeszcze nie wykorzystany‘ – wat zoveel mag betekenen als dat je tijd die je toegemeten hebt gekregen nog niet te gelde hebt gemaakt. Net zoals de poolse voetbalploeg op dit toernooi.

Onze verzamelde nummers vind je zoals altijd in onze Spotify-playlist.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twee × 2 =