Enola Play EK Editie :: Dag 1 van de kwartfinales

Sportieve knakkers als wij zijn op de redactie van enola dragen wij het balspelletje een liefde toe die haast even diep snijdt als onze liefde voor muziek. De ploegen maken het sportieve duel waar op het grasveld, maar wij gaan op zoek hoe de onderlinge duels tussen de landen muzikaal kunnen uitdraaien. Welk land heeft de beste muziek? Wij zoeken nummers die u uit de speakers in uw thuisstadion kan laten schallen om in de sfeer te komen voor de wedstrijd. Spanje en Zwitserland bikkelen in het rustige compartiment, terwijl de verliezer van de strijd tussen Italië en België zal moeten gaan uithalen bij la mamma.

Zwitserland vs Spanje

Plaistow was een energiek jazztrio uit Genève dat er helaas al enkele jaren het bijltje heeft bij neergelegd. Hun laatste plaat Titan uit 2015 was geïnspireerd op de manen van Saturnus en opende met het nerveuze “Hyperion”. Voortdurend tegendraads weigert de drummer zich aan de tellen te houden, terwijl piano en bas onrustig om hem heen cirkelen. Geen idee of de Spaanse ploeg al knikkende knieën heeft na de tour de force van Zwitserland tegen Frankrijk eerder deze week. Anders zorgt Plaistow daar nu wel voor.

We zijn benieuwd of Spanje Zwitserland de wind uit de zeilen kan halen na hun overwinning tegen Frankrijk. Facto Delafé y Las Flores Azules zijn afkomstig uit Barcelona en maken weemoedige indie in het schemergebied waar ook de triphop zijn oorsprong vond. “Mar el Poder del Mar” was een bescheiden hit in 2004 en is een mooi liefdesliedje vol distortion en charmerend engelengezang. Zo doet het qua sfeer denken aan de soundtrack van Lost In Translation en dat mag gerust als een compliment worden beschouwd.

België vs Italië

De weg naar de finale die voor de Rode Duivels ligt, is zwaar. Loodzwaar zelfs. Portugal werd alvast vakkundig kaltgestellt, maar nu wacht met Italië de volgende hindernis. Vandaag duiken we in het oeuvre van de fantastische Wizards Of Ooze. Struikelen is geen optie en daarom gaan we niet voor “Trippin'”, maar wel voor “Big Mama”. Italianen hebben traditioneel veel respect voor la mamma, maar we zijn eens benieuwd of ze weg weten met deze Belgische surreële variant vol tempowissels, funky blazers, warme orgels en absurdistische teksten.

Tot nu toe hebben de Italianen een zeer aanvallende ingesteldheid gehad. Dat gaat in tegen hun reputatie en tegen de verwachtingen. Zouden ze in de kleedkamers het traditionele verzetslied “Bella Ciao” zingen, terwijl ze zich ritmisch op de borst kloppen om zich op te peppen voor de strijd? Ondertussen zijn er al ontelbare versies gemaakt van dit nummer, maar we kiezen hier toch voor de traditionele opname opdat het Italiaans, dat altijd al een prachtige en poëtische lading in zich heeft gedragen, het best tot uiting komt. Zelfs wanneer de Italiaanse voetbalploeg strijdend ten onder zal gaan tegen België, zullen er eenzame bloemen ontluiken op hun veld van eer. “E seppellire lassù in montagna, / sotto l’ombra di un bel fior.”

Onze verzamelde nummers vind je zoals altijd in onze Spotify-playlist.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

15 + negentien =