Wiegedood :: 4 februari 2017, De Kreun

Zondagochtend ook last van een whiplash? Dan bent u vast en zeker zaterdag naar Wiegedood in De Kreun geweest.

Rusten tussen tours naar de Britse Eilanden en Rusland door zit er voor Gilles Demolder (gitaren), Wim Coppers (drums) en Levy Seynaeve (schreeuwzang en gitaren) niet meteen in. Ze zijn ook allen lid van Oathbreaker, aan wiens voeten de metalwereld momenteel ligt, en trekken nu met Wiegedood een tiental dagen door Europa. De Kreun is zaterdagavond de perfecte locatie van de eerste show ter promotie van hun tweede plaat, De Doden Hebben Het Goed II.

Dat het ook in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Frankrijk en Nederland een overwinningstocht zal worden, daar twijfelen we niet aan. Het trio geniet nu al een hoog aanzien in het metalcircuit — de tweede plaat wordt niet voor niets door Terrorizer gestreamd. Getuige ook de propvolle De Kreun, en dat ondanks de extreme metal — die afstotelijke bandnaam is dus goed gekozen.

Net als voor hun debuutshow in november 2014 mocht de Parijse geluidskunstenaar Treha Sektori de support verzorgen, al is dat woord een aanfluiting. Zijn bevreemdende, zinderende performance was er namelijk een om volledig bij weg te kwijnen. Maar er zit eigenlijk een lijn in alles wat Wiegedood doet. De podiumopstelling, met in het midden het bandlogo in de vorm van takken aan elkaar gebonden, is perfect symmetrisch. Die drang naar een totaalconcept hebben ze dus ook gemeen met de aan hen gelieerde Church of Ra.

Nog even terug naar 2014. Het is de moeite waard om te weten dat die releaseshow een vol huis lokte zonder dat er ook maar één nummer was vrijgegeven. Het was een sterk staaltje van mysterie behouden in deze digitale tijden. De debuutplaat van Wiegedood, verschenen in het voorjaar van 2015, is nog altijd een schitterende brok atmosferische black metal. Met een explosieve cocktail van razendsnelle blastbeats, verschroeiende distortion en trage trancestukken veroorzaakte de band een ware aardbeving in de metal underground. Zomaar, uit het niets.

Vandaag heeft Wiegedood een nog grotere aanhang. Het trio heeft meer dan 10.000 volgers op Facebook, en liet de wall van ondergetekende ontploffen toen een nieuw nummer op de wereld werd losgelaten. De associatie met Amenra en Oathbreaker heeft er zeker mee te maken, maar het blijft toch opvallend voor een band die niet zo gek veel kan spelen. Ook impact van de muziek heeft ermee te maken: die gaat diep, heel diep. Er wordt weinig gezalfd, maar vooral mokerslagen uitgedeeld, en toch wordt de luisteraar in een diepe trance gebracht.

Zo ook in De Kreun. De show is zelfs kort maar uiterst krachtig. In “Ontzieling” overheersen pletwalsdrums, vlijmscherpe gitaren. Geen theatraliteit, laat staan bindteksten tussen de nummers, maar eerlijke razernij. Wiegedood laat enkel en alleen de muziek spreken, en die schreeuwt, bijt en snijdt. “Svanesang”, met ingetogen momenten zoals bij Oathbreaker, is verschroeiend en nihilistisch, maar toch bloedmooi, en in “Kwaad Bloed” vallen de extreem melodieuze gitaren op. Daarna komen ook nog het titelnummer van de nieuwe plaat en tot slot nog “Smeekbede”, met nog meer in-your-face riffs, aan bod.

De plaat heeft nog geen rondjes gedraaid, maar we zijn nu al niet goed van De Doden Hebben Het Goed II, die nog meer agressiviteit dan zijn voorganger uitstraalt. Het publiek wordt in De Kreun dan ook murw geslagen. O ja, Gorgoroth komt er ook op 7 maart spelen, maar het wordt moeilijk om dit te overtreffen. Wiegedood is live meer dan black metal, de band staat voor een duizelingwekkende trip. Intenser kan haast niet meer.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

1 − een =