Hot Chip :: Why Make Sense?

Ieder exemplaar van het nieuwe album van Hot Chip krijgt een unieke hoes mee. Door te spelen met kleurschakeringen en patronen verschijnen er meer dan 130.000 variaties. Muzikaal wordt er helaas minder geëxperimenteerd en zouden de heren net iets meer buiten de lijntjes mogen kleuren.

Hot Chip is nooit een band geweest die van te veel complexiteit houdt. Hun platen bevatten net genoeg diepgang om te blijven boeien, maar tegelijk gaat er een vorm van erg draaglijke, aangename lichtheid vanuit. Why Make Sense?, inmiddels de zesde langspeler van dit Britse kwartet, bevestigt die stelling. De titel alleen al: waarom het verschil willen maken? Veel liever dan zich daarover het hoofd te breken, perfectioneert dit gezelschap zijn bonte, vaak dansbare electropop. Met Why Make Sense? keert Hot Chip terug naar de aanpak van de begindagen, toen er nog niet te veel nagedacht werd over de nummers. Er werd geknipt in de vele lagen en gefocust op de basis.

Hierdoor verliep het opnameproces vrij vlot en blikte Hot Chip Why Make Sense? behoorlijk snel in. “Huarache Lights”, de eerste track die we van dit album te horen kregen, is een echte dansvloerkraker. Het nummer drijft op een oergroove, de synthesizers gaan hard tekeer en de slimme sample van First Choice (“I got something for your mind your body and your soul”) werkt. Met “Need You Now”, dat eveneens op voorhand gelost werd, telt Why Make Sense? nog een pompend housenummer. De livedrums zorgen voor een organische toets.

Wie echter dacht dat Hot Chip zou voortborduren op de housefeel van die twee nummers, heeft het mis. Verderop is het vooral de voorliefde voor r&b en hiphop van de band die naar boven komt. Gitarist/percussionist (bij Hot Chip loopt het al eens door elkaar) Owen Clarke duidde onlangs nog De La Souls debuut 3 feet High And Rising aan als eerste album ooit dat indruk op hem maakte. De La Soul-lid Posdnuos komt hier een stukje meerappen op “Love Is the Future”. Verder doet de funk van “Easy To Get” en vooral van “Started Right” sterk denken aan het hiphopgeluid van The Neptunes anno 2002, niet in het minst door het gebruik van de clavinet.

Zoals ieder album van Hot Chip bevat ook Why Make Sense? enkele missers. Ook ditmaal zijn het de iets tragere nummers waarop de band even uit de bocht gaat. Voor de soulballade “White Wine and Fried Chicken” zijn deze heren gewoon te blank, te geeky-nerdy. Ook “So Much Further To Go”, een andere trage, weet niet te boeien. De lome disco van “Dark Night” is op zijn beurt bezegeld met een knoert van een Eurosongrefrein. Dat de mannen daar niet vies van zijn, lieten ze in het verleden al horen. Denk maar aan “I Feel Better” van op het album One Life Stand, dat nog overhelde naar de goede kant van kitsch. Dit “Dark Night” doet dat helaas niet.

Hot Chip liet zich onlangs ontvallen eerst een dubbelaar in gedachten te hebben voor dit album. Maar goed dat ze dat idee hebben laten varen, want zelfs de tien nummers die het nu gehaald hebben, weten niet allemaal te boeien. Op de beste momenten laten de Britten wel horen dat hun formule nog niet is uitgewerkt en dat ze nog steeds de ultieme ontsnapping kunnen bieden uit ons complexe bestaan.

Op 17 mei stelt Hot Chip dit nieuwe album voor tijdens Les Nuits Botanique en op donderdag 25 juni treedt de band aan op Rock Werchter.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vier × een =