Boucq & Charyn :: Little Tulip

Het was ruim twintig jaar geleden dat Boucq en Charyn de handen nog eens in elkaar hadden geslagen. Little Tulip was, voor wie dat echt actief gedaan heeft, het wachten echter meer dan waard. Het album vormt een mijlpaal in het oeuvre van beide stripmakers.

En dat wil best wat zeggen, gezien de staat van dienst van beide heren. Nochtans is alle lof die Little Tulip recent te beurt viel niet meer dan terecht. Het ruwe, confronterende verhaal leest als een trein en neemt gaandeweg de lezer meer en meer in een de keel afsnijdende greep.

Het verhaal begint wanneer tatoeëerder Paul begin jaren zeventig de New Yorkse politie zo nu en dan een handje toesteekt door op basis van getuigenverklaringen robotfoto’s te tekenen van de snoodaards die de fijne stad onveilig maken. Het New York van die dagen, dat in niets te vergelijken is met de stad van vandaag, wordt niet alleen door het alledaags rapalje geteisterd, de stad heeft ook te kampen met Bad Santa, een figuur die alles behalve het beste voor heeft met jongedames die zijn pad kruisen en die er in slaagt zonder al te veel tegenstand van de arm der wet zijn gang te gaan, tot grote frustratie van laatstgenoemde.

Dat gegeven is echter slechts het kader waarin Little Tulip zich afspeelt. Boucq en Charyn duiken met Paul zijn verleden in, naar de tijd dat hij nog een kleine jongen was die met zijn ouders in Moskou gaat wonen. De Russische hoofdstad was op dat ogenblik geen vrijhaven voor eigenzinnige tekenaars, zoals Pauls vader, wat het hele gezin op een enkeltje richting Siberië oplevert.

En daar begint Little Tulip. Met een serie flashbacks wordt het harde leven in de concentratiekampen van Stalin in beeld gebracht en toont het hoe de kleine jongen zich staande houdt in de wereld buiten de wereld, waar andere regels en wetten gelden dan aan de andere kant van het prikkeldraad. Al trekt het verhaal gaandeweg parallellen tussen de jungle binnen en buiten het kamp.

Paul ontwikkelt in het kamp zijn talent voor het plaatsen van meesterlijke tattoo’s, wat hem een bevoorrechte positie in de stammentwisten in het gevangenenkamp oplevert. Boucq laat daarbij geen gelegenheid onbenut om de hardheid van het bestaan van de kleine jongen op meedogenloze wijze in beeld te brengen en een inkijk te geven in de gitzwarte benadering van de werkelijkheid die sommige figuren er op nahouden.

Hoewel Boucq zich al langer tot de realistische strip bekend heeft, komt de Franse tekenaar schijnbaar nu pas tot zijn ware potentieel. Samen met Charyn serveert hij een album dat de lezers lichtjes onthutst achterlaat en gerust tot een van de betere albums van de laatste maanden gerekend kan worden. Een klein meesterwerk.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 × drie =