Foute boel is back. Pudding oO, een van de bands van kunstenplatform Granvat, brengt
materiaal van twee eerder verschenen ep’s plus wat extra tracks, samen op een plaat die vanuit
gladde funkjazzcontreien mikt op de dansspieren. Wie opgroeide in de jaren tachtig gaat een zucht
van herkenning slaken ofwel snel wegduiken, maar dat de band de dansvloer gevuld zal krijgen, lijkt
een zekerheid.
Pudding oO bestaat uit vier muzikanten met een mooi palmares. Ze zijn samen actief in een
indrukwekkende lijst bands, al dan niet als leider en met een breed stilistisch bereik. Zo is gitarist Bert
Cools te horen in het orkest en het kwintet van Bruno Vansina en bij het jonge collectief Ifa Y Xango
(dat een dezer een tweede plaat uitbrengt). Zijn drummende broer Stijn speelde net als hem met
Fabrizio Cassol en bij Pomrad. Het gezicht van dat laatste project – toetsenist Adriaan Van de Velde
– is ook van de partij. Elektrisch bassist Dries Laheye tenslotte, is bekend van o.m. Lidlboj (Jozef
Dumoulin) en Stuff. Of Hoera, het trio met de gebroeders Cools. Een kluwen van projecten.
Meteen vallen daar een paar veelzeggende referenties te rapen, want Pudding oO heeft net
als Stuff, Pomrad of het verwante BRZZVLL iets met een melange van jazz, funk, r&b, elektro
en een beetje hiphop. Een mix die ze in live context vooral aangrijpen om al improviserend aan
de slag te gaan. Daarbij wordt niet enkel gezocht naar een eigentijdse sound, maar er wordt ook
schaamteloos (al hangt dat natuurlijk af van voorkeuren en weerstand) inspiratie opgedaan bij de
gladde voorgangers. Nu en dan klinkt Pudding oO alsof Stevie Wonder hun grote held is. Niet die van
Talking Book, maar die van In Square Circle. Elders wordt nadrukkelijk geknikt richting
Herbie Hancock (Head Hunters in 80’s-verpakking) of George Duke (opnieuw keytar–
alarm!).
Maar het moet gezegd: het klinkt best wel geslaagd, want vanaf opener “Fjamfjam” (net als
o.m. Keenroh, Ifa Y Xango, Nordmann, Linus en een paar andere jonge, verwante bands heeft ook
Pudding oO iets met eigenaardige songtitels) wordt gemikt op de onderbuik en lager. Wellustige
toetsengolven en een krappe, strakke beat die haast weggeplukt lijkt bij de robotstrakheid van een
Knalpot. Extra ingrediënten: een lepe baslijn, funky gitaarlicks en hier en daar een weidse ambient-
toets. “Mondbeat” leunt aan tegen de dure funkjazzpop van Steely Dan. Muziek voor ongegeneerd
vadsige loftfeestjes vol designmeubels, diepe decolletés en eindeloze lijnen coke. “Hiza Hiza Hey”
heeft eigenlijk niets om het lijf en teert volledig op een eindeloos herhaald riedeltje, maar dat is er dan
wel zo eentje uit zo’n r&b-song waar je niet aan kan ontsnappen. Irritant catchy, dat maar blijft
vreten aan je achterhoofd.
Hier en daar speelt de band met vuur (en family packs vaseline, maar dat is misschien
onze verbeelding die alweer op hol slaat), maar voor elke gladde zetpil als “Velouz” is er ook wel
eentje als “Dondervogel”, dat live vermoedelijk gaat volstaan om wat zweterige feestjes te laten
ontploffen. “Sweet Dill” herinnert in z’n intro (heel) even aan Stevie Wonders “Superstition”, maar
cirkelt vervolgens de hele tijd rond die gortdroge snare drum. Voel hoe flexibel zo’n nek is.
Een paar andere tracks neigen dan weer naar een update van de kosmische 70’s. Zo klinken “Diept”
en “Chombo” bij momenten meer als Emeralds dan als “Rockit”. De funkritmes blijven altijd een
zekerheid, ook al laten ze even op zich wachten. De trage, in galm gedrenkte aanloop van “Mooi B” is
een mooie afwisseling, maar had gerust wat eerder uitgespeeld mogen worden.
Kortom, een hele hoop ideeën die vaardig uitgevoerd worden, al blijf je vooral ook achter met de
bedenking dat dit, veel meer nog dan luistermuziek, iets is om te beleven. Niet enkel om te zien wat
die ritmes met een mens en z’n lichaam doen, maar hoe de band er in gaat slagen om de stukken
binnen een live context uit te spelen. Neem de proef op de som.
Vrijdag 13/2 stelt de band zijn album voor in De Singer, zaterdag 14/2 in De Studio (Antwerpen – uitverkocht!) en zaterdag
28/2 in Vrijstaat O., helemaal aan het einde van de STORM!loop daar.
