PUKKELPOP 2013: Nine Inch Nails :: donderdag 15 augustus, Main Stage

Pijnlijk, de passage van Nine Inch Nails op Pukkelpop 2013. Niet omwille van Reznors emotioneel exhibitionisme, een al te hoog volume of slechte lipsync — dat kwam later die avond — maar omwille van het wel erg mager opgekomen publiek. De weide was een heel stuk minder gevuld dan bij de vorige passage. Toen hielp het allicht dat bloedverwanten Tool afsloten, maar toch: lag er nu echt maar zo weinig volk wakker van wat waarschijnlijk het strakste en meest adembenemende concert van het festival was?

Ja, het mocht ietsiepietsie luider staan — we voelen de intro van “March Of The Pigs” graag de maag ondersteboven trillen — en de knappe lichtshow en uitgekiende scenografie kwamen pas echt tot hun recht in het pikdonker, maar dit was waarschijnlijk het meest genegeerde topconcert van Pukkelpop. Zo zijn er elk jaar wel enkele in Club of Castello, maar het moet de eerste keer geweest zijn dat het een co-headliner overkwam. Een die bovendien miljoenen albums verkocht en een van de grootste alternatieve bands ooit is. Voor een halflege weide op Pukkelpop?

Niettemin: Nine Inch Nails stónd er dus, van de eenzame Reznor met alleen een lampje en een sampler op een waanzinnig leeg podium voor het nieuwe “Copy Of A” tot het grootse licht- en klankspektakel “Head Like A Hole”. Tussenin bulderde “March Of The Pigs” hier en daar een teer tienerzieltje plat, mocht “Piggy” akelig zalven, brulden de verzamelde oudjes “Gave Up” mee alsof ze voor hun eerste tweede zit stonden en leek het podium geen beetje in de fik te staan tijdens “Wish”. Geen “Hurt”, want — zo willen de wandelgangen — Reznor had tegen dan zijn gitaar al nijdig de coulissen in geflikkerd.

Werd er niet enthousiast genoeg om bissen geroepen? Was het nog te licht en werkte dat de show tegen? Of viel daardoor te hard op dat er niet zoveel volk voor het podium stond? Nine Inch Nails heeft de show, het budget, de professionaliteit en vooral de fantastische back catalogue om te headlinen op Pukkelpop, maar krijgt blijkbaar niet langer het vereiste publiek op de been. Hopelijk weet het nieuwe album Hesitation Marks de waan van de dag te doorbreken en volgt er in het komende jaar een klinkende revanche voor een deemoedig het hoofd buigend Belgisch publiek, want dit Nine Inch Nails verdiende meer. Veel meer.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twintig − 16 =