Vandal X :: God Knows

In een muziekwereld waarin de verpakking belangrijker is dan de muziek, komt een band als Vandal X als geroepen. God Knows is de zoveelste djoef op de muil van België’s luidruchtigste tweemansformatie.

Al meer dan vijftien jaar maakt Vandal X fenomenaal kabaal. Elke plaat van het noiseleger klinkt extreem hard. Vandal X maakt lawaai van de zuiverste soort. En de laatste, All Lined Up Against The Wall uit 2009, was misschien wel het extreemste voorbeeld. Het is en blijft een plaat die het gehoor teistert en tegelijk een slag in het gezicht is en de ingewanden gruwelijk hard door elkaar schud.

Ook God Knows is een plaat die je zo stevig vastgrijpt dat het trommelvlies verbrijzeld wordt en de ledematen losgerukt worden. Maar Vandal X martelt er niet meer doelloos op los. De plaat is gericht tegen de Coldplays van tegenwoordig — kijk maar eens naar de koorknaapjes op de cover van de plaat. Oorlog met een boodschap: het kan dus.

Ook muzikaal is Vandal X na ruim vier jaar afwezigheid een beetje veranderd. Pas op, het drumgeweld van Günther Liket vormt nog steeds de onwrikbare, betonnen basis en de schreeuwen en gitaren van Bart Timmermans vliegen je om de oren en veroorzaken diepe snijwonden. Maar tussen de loeiharde mix van hardcore en noise is er plaats voor vuile punk (“Scapegoat Blues”), brommende blues (“Fuck Up Body”) en een lekkere groove (“Let Everybody Know”).

Vroeger zouden we bij Vandal X niet verder raken dan nummer vier, tegenwoordig is het bijna net omgekeerd. De eerste drie nummers zijn regelrechte splinterbommen die als vanouds botbreuken en inwendige bloedingen veroorzaken. De vierde song is “No Shuffle”, een geniale maar (vrees niet) ongelooflijk in-your-face cover van Front 242. Drumbeest Liket zorgt voor de repetitieve drumbasis, Timmermans vertaalt de zang en synthesizers naar vocaal en gitaargeweld. Missie geslaagd.

Iets verderop bewijst het duo dat een nummer van Vandal X niet langer als een tank non-stop moet doorbeuken. In “Vengeance” wisselen tragere, laaggestemde riffjes en verschroeiende distortionuithalen elkaar af. “Murphy’s Law” is al even beestig en tegendraads, maar herbergt een (zowaar) meeschreeuwbaar refrein. Hetzelfde gaat op voor “Loudmouth” (“Look at me, I am the man!”) en “Help Me” (“Help me mama, help me mama!”).

Pas op, Vandal X voert nog steeds een muzikale oorlogsvoering tegen alles wat naar mainstream, politieke correctheid of vrolijkheid ruikt. Anno 2013 kan dat wel met ietsiepietsie meer verfijnde wapens. Maar uiteindelijk komt u altijd gehavend uit het slagveld. Als u durft, download of koop dan zo snel mogelijk God Knows. ’t Is een afgrijselijk goede plaat.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in