Met een integrale uitgave wordt de vergeten reeks Hugo van Bédu opnieuw onder de aandacht gebracht. Hoe een fantasievolle jeugdstrip de tand des tijd kan doorstaan, zie je in de vijf verhalen van Hugo die nu in één band te krijgen zijn.
Met het bundelen van oude strips in dikke, integrale edities heeft men de voorbije jaren duidelijk een nieuwe markt aangeboord. Tal van volwassen striplezers kunnen zo hun nostalgische favorieten herbeleven in luxueuze edities, die vaak voorzien worden van extra achtergronddossiers over het tot stand komen van de stripverhalen in kwestie. Met oud archiefmateriaal en foto’s smukken de uitgevers deze uitgaven nog verder op tot een soort ultieme uitgave. Naast de klassieke reeksen komen er ook geregeld vergeten pareltjes weer naar boven die in lange tijd nooit meer herdrukt werden. De reeks Hugo van Bédu is zonder twijfel een vergeten parel.
Bernard Dumont heeft als Bédu sinds de jaren zeventig heel wat strips gemaakt. Toch is zijn naam nooit echt gemeengoed geworden en bleef zijn populariteit toch wat beperkt tot een gepassioneerde, maar beperkte kern van liefhebbers. Zijn bekendste reeks is De Psy, de gagreeks die hij met Raoul Cauvin maakte van 1994 tot 2019, wat resulteerde in 22 albums bij Dupuis. Voordien tekende hij tal van kortere projecten voor Le Lombard, waarvan zijn bijdrage aan Clifton en ook de vijf albums van Hugo de bekendste gebleven zijn.
In Hugo kon Bédu begin de jaren ’80 voor het eerst echt zijn eigen ding doen, na jaren van loondienst voor grotere auteurs en studio’s. Hij schreef zijn eigen verhalen in een mix van humor en fantasy, gericht op een jonger publiek. Dat Hugo een project recht uit zijn hart was, is duidelijk te zien aan het hoge niveau van zowel tekeningen als tekst. Elk van de vijf lange verhalen die verschenen tussen 1985 en 1990 is een perfect afgewerkt geheel. Het toont dat Bédu als compleet auteur bijzonder erg onderschat is gebleven. Ook in het vervolg van zijn carrière met zijn werk voor De Psy bleef dat grote talent onderbelicht. Het is pas met zijn onze-shot SangDragon (uit 2024, nog onvertaald) dat hij opnieuw van zich liet spreken als tekenaar en scenarist.
Hugo gaat over de gelijknamige jonge troubadour die in een middeleeuws aandoende fantasiewereld avonturen beleeft met de beer Biscoto en Narcisse, zijn lotsbestemming die in de vorm van een vreemd vliegend wezen steeds bij Hugo blijft. Rondom hen heeft Bédu doorheen de vijf verhalen een warme, wat naïeve wereld van creatieve creaturen geschapen. Ook anno 2026 behouden de verhalen hun warmte en zijn de tekeningen (en kleuren van Luce Daniëls) nog altijd fris. Bédu is een meester in een wat cartooneske stijl van tekenen met behoud van dynamiek. Zijn pagina’s zijn altijd in beweging en nergens statisch.
Zelfs een integrale uitgave van een kleine reeks als Hugo spreekt duidelijk een publiek aan, want al kort na het verschijnen bleek het boek op een uitverkoop af te stevenen, zoals wel meer integrale uitgaven dezer dagen. Uitgeverij Lauwert heeft er via het label Tzooz een hele mooie uitgave van gemaakt in een perfect hanteerbaar formaat. Hopelijk kunnen de verhalen van Hugo toch ook wat kinderen van deze tijd bereiken, ondanks het op nostalgici gerichte formaat van de integralen. Want de fijne en unieke creatie van Bédu verdient dat zonder twijfel.
