PUKKELPOP 2012: Alt-J :: donderdag 16 augustus, Castello

Een van de meest geanticipeerde optredens van dag 1: Alt-J. Met een hogere hipheidsfactor dan de factor van de zonnecrème die van ons afdruipt in een overvol Castello, houdt de band het hoofd echter koel en lost hij met de vingers in de neus de verwachtingen in.

U wist het al, An Awesome Wave is een van de fijnste debuten van het jaar. Maar houdt de muziek, nogal eclectisch en doorspekt van subtiliteiten, ook stand in een dompige festivaltent? U bent er alvast erg gerust in — of toch minstens zeer benieuwd, net zoals wij — en zorgt ervoor dat ‘s namiddags al naarstig moet gezocht worden naar het bordje ‘volzet’. Iets wat de band niet gewoon is; het aangekondigde concert in de AB Club was dan wel ijlings uitverkocht, dat is toch nog iets anders dan de duizenden toeschouwers hier.

Veel hebben de heren uit Leeds echter niet nodig om de handen op elkaar te krijgen. Met sterke songs als “Tessellate” en “Bloodflood” staat de tent halverwege de set al op z’n kop. Frontman Joe Newman blijkt doorgaans minder uitbundige reacties gewoon te zijn, en brengt zijn oprechte verbazing en appreciatie meermaals over. Met beleefdheid heeft het echter niets te maken, dit is loon naar werken. De muziek laat zich makkelijk beluisteren, (hoewel de bassen bij momenten stevig knallen) en loopt er even vlot in als dat het zweet eruit gutst.

Opvallend is ook dat een groot deel van het publiek al blijkt mee te zijn met de muziek. Daarvan getuigen de herkenningsapplausjes, het meelippen en de tijd die de nummers krijgen om uit te doven. De subtiele elektronica van “Dissolve Me” kan gerust zonder het anders zo vaak overbodige rumoer, en dat maakt het voor het viertal ook makkelijker om het onderste uit de samenspelkan te halen. Wat zeggen we? De bodem moet uit de kan!

Want het beste moet dan nog komen: persoonlijke favoriet “Fitzpleasure”, met die slepende chaingangbeat, een meegezongen “Mathilda” en een meege-ah-ah-aaaaahd “Breezeblocks”. Als je ze zo na elkaar hoort, is dit toch wel een behoorlijk indrukwekkend trio waarmee kan uitgepakt worden. Belangrijk wordt het nu voor de groep om niet te hard van stapel te lopen, en de lat even hoog te leggen als voor An Awesome Wave, een toepasselijke plaatnaam. Maar voor deze passage: even stilstaan en genieten, jongens, het is verdiend.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vier − 1 =