DOUR 2012: BRNS :: Zaterdag 14 juli, La Petite Maison dans la Prairie

Veel Belgen op Dour dit jaar, veel Belgen die het niet slecht deden zelfs, maar één band stak er met kop en schouders bovenuit: de jonge Brusselaars van BRNS.

Vroeg op een zaterdagmiddag, het is niet de gelukkigste plek op een affiche, maar daar trekt BRNS (Brains dus) zich hoegenaamd niets van aan. Als onstuimige jonge honden smijten ze zich op hun set met een verbetenheid die wij met ons katerhoofd alleen maar kunnen bewonderen. Het hele optreden doet heel hard aan de power van Wu Lyf denken, maar in tegenstelling tot de wat makke en overdreven geposeerde liveprestatie van die band, staat BRNS zich hier geheel en al pretentieloos te amuseren.

Wel gelijkaardig: de rauwe kreten van drummer-zanger Tim Philippe en de manische samenzang met de rest van de band in “Our Lights”. Vaak wordt een nummer op vrolijke wijze ingezet (de belletjes in “Mexico”! Het Vampire Weekend-gitaartje in “The Story Of The Bible”!), om — veel meer nog dan op plaat — al snel te escaleren tot bijzonder woeste, opzwepende tribale klanken die met hun onverwachte uitbarstingen af en toe voorzichtig naar Animal Collective durven te neigen. Een nummer is voor BRNS duidelijk niet af zolang er geen enthousiaste climax aan gebreid wordt, dus wordt er op alle mogelijke instrumenten lustig op los gehamerd en geramd.

“Mexico” is wat dat betreft het onbetwistbare hoogtepunt. De strofes, begeleid door een orgeltje dat we herkennen van bij — daar zijn ze weer – Wu Lyf, mogen dan wat kabbelend lijken, het uitzinnige refrein is dat allesbehalve: het stevige drumwerk (één drummer volstaat blijkbaar niet voor deze band) van Philippe gecombineerd met de oerschreeuwen die hij uitstoot, het weerwerk dat gitaar en xylofoon proberen te bieden en vooral de onweerstaanbare dansbaarheid van het geheel schudden met gemak de ondertussen goed volgelopen La Petite Maison wakker.

Dit BRNS is bijgevolg een grotere opkikker dan een shot straffe espresso. Voorlopig hebben ze nog niet veel meer dan een EP en een zeven songs tellend mini-album (dat bovendien niet echt de energie van hun liveshows weet te vatten) om mee uit te pakken, maar dit is een band om véél van te verwachten.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

19 − zestien =