WERCHTER 2012: My Morning Jacket :: zaterdag 30 juni, De Schuur

Programmeren, het is een kunst. Zo staat My Morning Jacket op zaterdag tegenover Mumford & Sons. Hoewel My Morning Jacket ook zonder al te veel moeite een zaal als Trix laat vollopen, kan de band rond Jim James niet op tegen Marcus Mumford.

Althans niet als het aankomt op volk lokken. De buurt van de Marquee en De Schuur — het is in die laatste tent dat My Morning Jacket aantreedt — is akelig leeg. Maar zij die weerstaan aan de lokroep van Mumford, maken iets mee dat tot het beste van het weekend behoort.

Met Circuital bracht My Morning Jacket zowat een jaar geleden een van de sterkere platen van zijn carrière uit, en dat straalt nog steeds af op de concerten die de band geeft. My Morning Jacket brengt een flinke greep uit de recentste plaat: “Circuital” is een spannende opener, die weidsheid en grootsheid belooft. En dat krijgen we ook, wanneer “Victory Dance” als een woest leger De Schuur bestormt en voor een spannende muzikale strijd zorgt.

My Morning Jacket kiest duidelijk voor een frontale aanpak die de toeschouwers met elk volgend nummer steviger bij het nekvel grijpt. Zelfs een nonsensnummer als “Holdin’ On To Black Metal” kan de spanning niet breken. Meer zelfs: My Morning Jacket toont zich als een van de weinige bands die zichzelf kunnen verliezen in minutenlange jams en solo’s zonder dat het lachwekkend of saai wordt. Dat tijdens songs als “Lay Low” en “It Beats For You” plots Crazy Horse over de wei lijkt te draven, is daar vermoedelijk niet vreemd aan.

Dat laatste nummer slaagt er bovendien in de zomerse hitte plots te vervangen door een kilte die geen klein beetje onbehagen weet op te roepen. Langzaam maar zeker loodst My Morning Jacket de Schuurbezoekers zo dieper en dieper zijn wereld in, waar nummers meer en meer uitgesponnen worden en de gitaaruithalen er op gericht lijken telkens heftiger te worden.

De finale gebruikt MMJ dan weer om opnieuw naar de oppervlakte te komen. Halve hit “One Big Holiday” wordt als ultieme troefkaart de tent in geslingerd en zorgt met zijn heftige uitvoering voor een adrenalineshot om van te duizelen. Ook al zijn het er dan niet veel, hier worden zieltjes gewonnen en fans beloond. Was het vertrouwen in de band een beetje aan het wankelen gegaan na Evil Urges, dan toonde My Morning Jacket zich nu op het toppunt van zijn kunnen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vier × 4 =