Rustie :: Glass Swords

Russell Whyte wordt vaak in een adem genoemd met Hudson Mohawke.
Beide heren komen dan ook uit Glasgow in het Schotse binnenland,
hebben een schattige nickname en releasen op het fijne
Warp. Maar de grootste gelijkenis is wel degelijk muzikaal: zowel
Rustie als HudMo maken hoogst energieke en compleet geflipte
elektronica. Het verschil tussen de twee zit voornamelijk in het
behouden van evenwicht. Want waar laatstgenoemde op zijn voorlopig
enige album ‘Butter’ geen balans wist te vinden tussen
beluisterbaar en freaky, doet de ander het opvallend
beter.

Dat wil daarom nog niet zeggen dat Rustie op ‘Glass Swords’
minder lijdt aan experimenteerdrang of een simpelere weg inslaat.
Er is echter wel een grotere structurele eenheid. In tegenstelling
tot bij Mohawke krijgen we hier geen bizarre intro’s of grappig
bedoelde intermezzo’s te horen. Verder worden de nerveuze
bleeps en clicks door Whyte beter en verfijnder
gebruikt, waardoor ze meer worden dan een gimmick. Het
belangrijkste is echter dat hij – dankzij zijn focus en een
briljant vormgegeven sound – zijn songs tot een echt album weet te
smeden, in plaats van een soort auditief schetsboek.

Knallen doet het allemaal. ‘Surph’ en ‘Ultra Thiz’ zijn het
soort stampers die wij op een feestje graag horen passeren, maar
ook alle andere songs zijn om van te smullen. Stilistisch bevindt
Rustie zich op deze plaat pal in het midden tussen de huidige
generatie intelligente dubstepartiesten en de experimentele
hypermuziekscène aangevoerd door labelgenoot Flying Lotus. Met
zijn unieke blend van elementen uit deze en andere genres, creëert
Rustie een eigen niche in de hedendaagse elektronische muziek.

Het strafst van al blijft echter nog dat ‘Glass Swords’ ook voor
en na een nachtje stappen de ideale soundtrack is, of hij nu door
je auto blaast of op de achtergrond speelt als je in bed ligt.
Easy Listening kan je het album nochtans niet noemen. De
sleutel ligt hem dan ook in het talent van Whyte om naast stevige
en originele beats ook knappe melodieën te schrijven, en deze ook
weten te combineren tot echte nummers in plaats van dansbare
brokken elektro.

‘Glass Swords’ is met andere woorden een klein meesterwerkje, al
kun je twijfelen over zijn klassiekerwaarde. De plaat drijft immers
te veel op hedendaagse trends en geluiden om binnen enkele jaren
nog steeds relevant te zijn. Als doorsnede van de huidige
jongerencultuur is het echter een prima document. Het zou dan ook
verplichte kost moeten zijn voor iedereen. Wie Rustie in hoge
rotatie op MNM of Q-Music krijgt, trakteer ik dan ook met plezier
een pintje.

Rustie kan je op 17 februari live aan het werk zien in STUK
in Leuven.

http://warp.net/records/rustie
http://soundcloud.com/rustie

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

1 × vier =