Zola Jesus :: “Ik wil alles uit het leven halen. We zijn tot zo veel in staat.”

Het is in het Brusselse AB-café dat Zola Jesus, of ook wel Nika
Roza Danilova, ons opwacht voor een gesprek over haar nieuwste
album, ‘Conatus’, haar verleden in het landelijke Wisconsin en haar
ambitie en dromen. Haar antwoorden zijn steeds beredeneerd, maar we
hadden dan ook niets anders verwacht van een gediplomeerd filosofe.

enola: Wat is het grootste verschil geweest tussen het maken
van dit album en je vorige werk?

ZJ: “Alles eigenlijk. Het was hoog tijd voor mij om iets te doen
wat bijna volledig het tegenovergestelde is in vergelijking met
mijn vorig werk. Op alle vlakken: songwriting, instrumenten,
arrangementen, ….”

enola: Heb je het gevoel dat je gegroeid bent als
songschrijver, als muzikant?

ZJ: “Absoluut. Deze plaat heeft alles waar ik me vroeger goed bij
voelde in vraag gesteld. Het schrijven van songs op zich is
bijvoorbeeld meer en meer gesofisticeerd geworden. Ik heb de manier
waarop ik schreef en de manier waarop ik mezelf kon verbeteren
geanalyseerd. Ik heb altijd het gevoel dat niets wat ik doe
voldoende goed is. Dus probeer ik op alle vlakken voortdurend beter
te worden.”

enola: Je album begint met een interessante soundscape. Was het
je plan de luisteraar te wekken voor het echt
begint?

ZJ: “Niet echt. Ik vind het een leuk nummer en ik vind het passen
in het begin van een album. Bekijk het als een intro.”

enola: Je krijgt deze vraag wellicht voortdurend, maar kan je
eens uitleggen waar ‘conatus’ voor staat?

ZJ: “Het is een Latijnse term die ‘vooruitgaan’ betekent.
‘Volhouden’ ook. En ik voelde me zo bij het maken van deze plaat:
om vooruit te gaan, moest ik iets doen dat anders was.”

enola: Jezelf steeds in vraag stellen, is dat iets dat je mee
hebt gekregen van je opleiding filosofie?

ZJ: “Niet helemaal. Het heeft gewoon altijd in mij gezeten om te
willen groeien als persoon. Filosofie gaan studeren was een van de
aspecten daarvan. Ik heb het gevoel dat er zo veel te leren is op
de wereld en dat we tot zo veel in staat zijn. Ik wil alles eruit
halen.”

enola: Je bent ook Frans gaan studeren op universitair niveau.
Vanwaar die keuze dan?

ZJ: “Ik wilde sowieso een taal studeren en toen ik nog op de
high school zat, las ik ‘Candide’ van Voltaire. Ik was
echt onder de indruk en wilde het in de oorspronkelijke taal kunnen
lezen. Ik had het gevoel dat belangrijke zaken verloren gingen door
de vertaling. Ik ben dus Frans gaan studeren om Franse boeken te
kunnen lezen. Initieel toch.”

enola: Hebben deze studies je beïnvloed als
muzikant?

ZJ: “Ik denk het niet. Ze zijn gewoon een deel van mijn
wordingsproces. Een goede opleiding vind ik gewoon erg belangrijk.
Filosofie studeren was erg pragmatisch omdat je eruit haalt wat je
wil en kan toepassen op jezelf. En dat geeft onmiddellijk
voldoening. Op die manier ben ik erg gegroeid uit de dingen die ik
daar gehoord en gelezen heb. Hier en daar kan er iets doorsijpelen
in mijn songteksten, dat kan best.”

enola: De meeste van je medestudenten hadden wellicht een vrij
normaal leven, terwijl je de wereld rondtrok als Zola Jesus. Was
jij die ster van de klas waar niemand durfde tegen te
praten?

ZJ: “Ik was niet de ster van de klas (lacht). Ik zat
altijd achteraan of ik was er gewoon niet, omdat ik op tournee was.
Een goede band opbouwen met mijn medestudenten zat er daarom niet
echt in. Ik heb heel wat van mijn proffen moeten overtuigen om bij
hen les te mogen volgen omdat ze wisten dat ik er niet veel zou
zijn. Mijn professor Frans stuurde me Franstalige artikels door die
over mij werden geschreven, wat echt wel tof was.”

Herten als goedkeurende jury

enola: Iets anders: Je stem is een van je belangrijkste wapens.
Hoe lang heeft het geduurd voor je door had dat je ermee kon
scoren?

ZJ: “Ik heb mijn stem nooit echt als wapen willen gebruiken. Ik heb
altijd gewoon een goede zangeres willen worden. Ik ben dan al van
erg jonge leeftijd lessen beginnen te volgen en heb dit lang
volgehouden. Die hebben me wellicht geholpen mijn stem te vormen of
te ontdekken.”

enola: Je bent dan je carrière begonnen als operazangeres. Heb
je songs zin om daarnaar terug te grijpen?

ZJ: “Echt niet. Dat was een erg onzekere periode voor mij. Ik moest
toen met vele demonen afrekenen. Wanneer ik terug zou gaan naar
opera, zou ik het gevoel hebben dat allemaal opnieuw te moeten
beleven, en daar heb ik uiteraard geen zin in.”

enola: Conatus en zo. Een van die problemen waar je misschien
mee worstelde was je afkomst. Je bent opgegroeid in Wisconsin,
de
middle of nowhere
dus. Ik kan me voorstellen dat dit voor een muzikante met
ambitie geen voordeel was…

ZJ: “Eigenlijk hielp het me wel om op te groeien in een kleine
stad, omdat ik erg luid kon zingen. Mijn ouders hadden geen buren.
Er was enkel bos en misschien eens een hert dat stond te luisteren.
Dus ik kon niemand storen wanneer ik buiten stond te zingen.
Wanneer ik de kans had, ben ik wel in een grotere stad gaan wonen,
maar toen was mijn muziekcarrière al begonnen. Nu woon ik op een
appartement in LA en af en toe krijg ik positieve reacties van
buren, die me zeggen van “dit moet je houden” of “dat klonk echt
goed”. Ik buig mijn hoofd dan meestal in schaamte. Ze horen
natuurlijk enkel mijn stem en niet de muziek die ik er in mijn
hoofd bij hoor.”

enola: Is er een vorm van muziekscene in Wisconsin? Country
misschien?

ZJ: “Totaal geen idee eigenlijk. Geen country alleszins. Ik denk
dat ze daar geen weet hebben dat er iets als muziek bestaat. Ik ben
er al een tijdje niet meer geweest. Ik denk niet dat ze daar weten
wie ik ben, laat staan dat ik uit hun streek kom. Het zou wel tof
zijn om nog eens terug te gaan. (lacht)”

enola: Maar je bent voortdurend op reis. Hoe ga je daarmee
om?

ZJ: “Ik hou ervan om de wereld te kunnen zien maar ik ben wel een
beetje een huismus. Dus ik mis mijn thuisstek wel vaak. Maar ik
klaag niet. Het is iets dat erbij hoort.”

enola: Heb je intussen een band opgebouwd met landen of
steden?

ZJ: “Ik zeg dit niet zomaar maar ik ben echt een fan van Brussel.
Ik krijg er altijd een goede vibe van. Ik hou ook van
Gent. Je hebt me daar in de Video zien optreden? Ik vond dat echt
een geweldige avond. Verder heb ik het ook wel voor Portugal en
Londen.”

De loodzware schoenen van Lady Gaga

enola: Je wordt steeds bekender wereldwijd. Hoe ervaar je dat
persoonlijk?

ZJ: “Ik heb zeker nog heel wat werk voor de boeg, maar hoe meer je
toont dat je het goed meent ergens of je er je best doet, hoe meer
appreciatie je terugkrijgt. En dat geeft uiteraard erg veel
voldoening.”

enola: In heel wat media ben je genoemd als een van de rijzende
sterren van dit jaar. Wat zou je doen als je morgen de faam van
Lady Gaga zou hebben?

ZJ: (aarzelend) “Ik denk niet… dat ik dit aan zou
kunnen. Ik zou heel graag in arena’s spelen. Dat lijkt echt
surreëel. Maar door alles wat erbij komt, lijkt het alsof je je
integriteit of waardigheid moeilijk kan behouden. Om daar te
geraken, moet je iets van jezelf opgeven. Ik ben erg koppig en zou
zoiets moeilijk kunnen.”

enola: Je zou dus niet met
haar willen ruilen…

ZJ: “Ik heb geen zin om die belachelijke pakjes te dragen, gewoon
maar om aandacht te krijgen. Die hele verkleedpartij is ergens wel
leuk, maar ik vraag me af of mensen haar nog serieus nemen. Kijk
gewoon hoe ze erbij loopt…”

enola: Welke mensen hebben je naam het meest toegejuicht: de
fans van Emile Zola of die van Jezus Christus?

ZJ: “Duidelijk die van Emile Zola. (lacht) In sommige
kringen waren mensen wat gechoqueerd door mijn naam – onder de
Jezus-fans dan, maar gelukkig kom ik daar niet veel in aanraking
mee. Er zijn wel mensen die me bij wijze van grap Ms. Jesus noemen.
(lacht)”

enola: Als er iemand is waar je muzikaal mag mee samenwerken,
wie zou dat zijn?

ZJ: “Er zijn er heel veel. Mike Patton alleszins. Richard James ook
(Aphex Twin, nvdr). Maar dat zal nooit gebeuren. Mensen
die me inspireren dus, en die barsten van de goede ideeën.”

enola: Je kan bij die laatste misschien eens polsen of hij geen
Zola Jesus-remix wil doen…?

ZJ: “Als ik hem heel veel geld betaal, zal hij dat misschien
overwegen. (lacht) Al ben ik niet zo’n fan van remixes.
Tenzij het iets echt bijzonders of onverwachts is.”

enola: Welke muzikale aspect van jezelf zou je nog willen
verbeteren?

ZJ: “Slechts één? (lacht) Ik zou graag cello en viool
leren spelen. Ik zou mijn stem beter willen kunnen opnemen. En ik
zou graag betere beats kunnen maken. Ik weet wat me te doen
staat!”

http://www.zolajesus.com/

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

8 + 7 =