Simon de Samaritaan :: Gij zult niet doden (Fred Le Berre en Michel Rouge)

We hebben de pure detectivestrip een hele tijd moeten missen. Na Rik Ringers kon Jerome K. Jerome Bloks ons nog wel beroeren, maar nu is er eindelijk een nieuwe speurneus aan een reeks begonnen. Met dat verschil dat zijn onderzoeken zich afspelen in het Palestina van rond het jaar 30.

Simon de Samaritaan werd in Frankrijk met de grote trom binnengehaald. Er verscheen meteen een tweeluik, waarvan dit het eerste deel is, en intussen ook al een op zichzelf staand derde deel. Uitgeverij Medusa heeft beloofd om al zeker deze drie delen te vertalen naar het Nederlands.

In dit eerste deel worden we geconfronteerd met de gepleegde misdaad, maar bovenal maken we kennis met Simon en zijn entourage. Wat het verhaal betreft, blijft het echter nog wat kabbelen. Simon de Samaritaan leren we kennen als een vreemde eend in de Palestijnse bijt. Hij groeide op in Rome en kreeg daar ook zijn opleiding tot lekenrechter. Dat maakt hem een vreemde in eigen land. Door de Romeinen wordt hij als jood beschouwd en door de joden als Romein. De problemen van de multiculturele maatschappij steken ook hier dus al de kop op. En dat merk je ook aan de tegenstellingen tussen de vele culturen die in Jeruzalem vertegenwoordigd zijn.

Het verhaal begint wanneer een aantal arbeiders de tempel herstellen die voor een deel ingestort was door een recente aardbeving. In een opslagruimte ontdekken ze een gemummificeerd lijk met doorgesneden keel. Rechter Simon is geïntrigeerd door het verleden van het lijk; krijgt hij daar inzicht in, dan zal dat hem waarschijnlijk leiden naar de dader en de toedracht van de moord. Hij wordt hierbij geholpen door zijn eigen Watson, zijn jonge neef Ruben. Het eerste deel stopt met een serieuze cliffhanger, wat de lezer, wat hij ook van het verhaal vindt, doet verlangen naar het tweede deel.

Scenarist Fred Le Berre is met Simon de Samaritaan vrij nieuw in het vak. In 2006 schreef hij nog het eerste deel van de reeks Axo. Dit werd trouwens ook meteen het laatste deel. Zijn hoop is dus nu gevestigd op deze Samaritaanse Hercule Poirot. Tekenaar Michel Rouge heeft wel al een indrukwekkend verleden. Hij tekende onder andere al mee voor Asterix, waarvoor hij ook mee het scenario schreef, Blueberry en Comanche. Zoon Corentin Rouge, die hier het inkleurwerk verzorgt, debuteerde onlangs met het eerste deel van Milan K., een thriller pur sang en eveneens door uitgeverij Medusa in het Nederlands uitgebracht. We zijn dus in illuster gezelschap.

Toch kan het verhaal niet altijd boeien. Het tekenwerk is vrij sober en de dialogen wat te gekunsteld. Het lijkt wel of je een Bijbelvertaling leest. Daarnaast heeft elk personage een ellenlange naam, waar ook zijn geboorteplaats in voorkomt. Dat alles belet de lezer om vlot door de pagina’s gaan. Toch moeten we niet te pessimistisch zijn, want dit eerste deel zorgt er toch voor dat je meeleeft met de personages en probeert om het mysterie mee op te lossen. Beschouw het als een ‘Midsummer Murders goes Jerusalem’.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 × een =