In de categorie postpunkplaten die we bijna vergaten te recenseren: Zeroes QC van het uit Montreal afkomstige Suuns. Omdat het gezelschap een werkje heeft afgeleverd dat tijdens de donkere dagen uitermate functioneel bleek, willen we u deze toch niet onthouden.
“Suuns will cut you. And you’ll like it.” Twee onnozele zinnetjes, te lezen op de website van het label van Suuns. Een natuurlijke reactie bij het zien van dergelijke (on)zin, is het zuchtend wegklikken van de website, de bijhorende cd onder het mompelen van “het zal wel” opnieuw op de stapel onbeluisterd materiaal mikken en overgaan tot de orde van de dag. Ware het niet dat in het geval van Suuns “Up Past The Nursery” al weerklonken had, een song die effectief dagenlang voor een ware mindfuck zorgde. En als er vreemde dingen gebeuren met onze geest, is de interesse gewekt. Wanneer Suuns vervolgens zijn belofte nakomt met Zeroes QC, kan de dag als geslaagd beschouwd worden.
Enige moeilijkheid die dan nog overblijft, is het vinden van een gepaste term om de muziek van Suuns te definiëren. De band brengt immers iets dat behoorlijk duister is, maar tegelijk zit er een speels element in de muziek. Zo klinken de vocalen in het lichtjes overstuurde openingsnummer “Armed For Peace” enigszins frivool, al leiden de Canadezen de aandacht af door de song een dominant loodzwaar, stompend ritme mee te geven en zo nu en dan een flinke gitaaruithaal te voorzien.
Is daarmee de toon gezet? Verre van. Hoewel Suuns kan bogen op een herkenbaar stemgeluid dat een rode draad door Zeroes QC spint, kan de aandachtige luisteraar opmerken dat de jongelui er hun hand niet voor omdraaien om op enkele nummers tijd redelijk wat uithoeken van het muzikale spectrum te verkennen. Zo gooit “Gaze”, dat eindigt met een kruising tussen Sonic Youth en freejazz, de kaarten achteloos door elkaar, als wil Suuns fijntjes duidelijk maken dat de luisteraar niet moet denken dat hier tien keer hetzelfde kunstje opgevoerd zal worden.
Al zijn er natuurlijk wel elementen die zo nu en dan terugkomen, zoals de hypnotiserende ritmes en bij momenten gierende gitaren, zie wat dat laatste betreft het elektrisch geladen “Arena”. Maar pas helemaal op zijn sterkst staat Suuns wanneer de vocalen verworden tot onverstaanbaar gemompel en een gothic variant op de discobeat zijn opwachting maakt. Dat levert creepy stuff op als het geniepig kruiperige “Pie IX”, maar evengoed fraais als het onweerstaanbare “Up Past The Nursery”.
Dat laatste nummer is, als we een voorspelling moeten doen, mogelijk het enige dat de grote muzikale schifting die we kennen als het verstrijken van de tijd enigszins zal overleven. Maar laat dat niet beletten dat u voorlopig een leuke tijd met Zeroes QC doorbrengt, nu de dagen nog kort en donker zijn.
