De onverdraagzaamheid van de mens inspireerde al vele kunstenaars. Marc Legendre en Marcel Rouffa maakten er de strip Asem over. Een verhaal zonder woorden dat te weinig beklijft.
Asem komt met haar familie terecht in een Frans kustdorpje. Daar willen ze een bed & breakfast opstarten, maar de contacten met de dorpelingen verlopen op zijn zachtst gezegd stroef. Asem ondervindt dat een groepje extreemrechtse jongeren het op haar familie gemunt heeft. Wanneer ook haar prille liefde voor Sebastien gekelderd wordt, blijkt dat het hele dorp stilzwijgend in een complot van onverdraagzaamheid is gestapt. Het pension blijft leeg, de kloof met de dorpelingen blijft maar groeien. Samen met die kloof groeit ook de spanning in het dorp tot een kille ontknoping.
De keuze van de auteurs om dit verhaal over onbegrip zonder woorden te vertellen, is een schot in de roos. Woorden schieten te kort, en scenarist Marc Legendre biedt in zijn scenario voldoende kansen aan Marcel Rouffa om emoties in zijn tekeningen te stoppen. Met zijn eerdere stripromans zoals Verder en Wachten op een Eiland dwong de auteur van Biebel meteen respect af bij een breed publiek van literatuurminnende lezers. Als een van de eersten in Vlaanderen bereikte hij het publiek van de graphic novels. Voor Asem leverde hij een geëngageerd scenario met een duidelijke boodschap. Een dergelijk verhaal heeft nood aan een tekenaar die met genuanceerde tekeningen het sloganeske van het scenario kan verzachten. Daar loopt het mis.
Marcel Rouffa is een verdienstelijk tekenaar die al jaren strips tekent die net onder de radar van het succes blijven. Zo maakte hij eerder al De Familie Klipper met Marc Legendre, een reeks die volgend jaar een heruitgave krijgt bij de kleine uitgeverij Bonte. Verder stond hij ook in voor het scenario van de reeks Rourke, met tekeningen van Marvano. In Asem is zijn werk echter van een te wisselvallig niveau om het verhaal ten goede te komen. De houterige personages acteren weinig geloofwaardig. Gelukkig trekt de frisse inkleuring het niveau een heel eind de hoogte in. Door de beperkingen van het tekenwerk slaagt ook het scenario er niet in om overeind te blijven.
Asem verwordt zo tot een wat braaf vingertje in de lucht tegenover de onverdraagzaamheid. De potentiële kwaliteiten van het scenario worden onvoldoende pakkend uitgevoerd, waardoor voor ons Asem te licht uitvalt. In een tijd van ambitieuze en ingenieuze graphic novels blijft dit album te zeer in de achterhoede en de grijze massa. Asem is dus zeker geen slecht stripverhaal, maar het had zo veel meer kunnen zijn.
