The-Dream :: Love King

Def Jam, 2010

Bij hiphop zal je niet snel het gevaar lopen om voor homo te
worden uitgemaakt door mensen die dat een belediging achten, maar
bij The-Dream (leverancier van hits zoals ‘Single Ladies (Put A
Ring On It)’ van Beyoncé en ‘Umbrella’ van Rihanna) zou je nog wel
eens de term “janettenmuziek” kunnen horen vallen. Onzin,
natuurlijk, al hebben ook dertienjarige bakvissen zijn debuut
‘Love/Hate’ (uit 2007) verslonden. So be it. Ook ‘Love
King’, zijn nieuwste album (dat overigens basically als
thema heeft hoe groot de penis van The-Dream wel niet is, en wat
hij daar allemaal mee kan doen) is hiphop die rechtstreeks mikt op
de hitlijsten en die u in Amerika (hier is het genre nog altijd
niet echt populair genoeg) geheid op de grootste feestjes zult
aantreffen. En dat is volkomen terecht, want The-Dream is een van
de beste hiphop-producers van deze bescheiden planeet.

Op ‘Love King’ rapt de studio whiz dus onophoudelijk
over zijn coïtusprestaties, zijn succes bij de grieten, zijn
uithoudingsvermogen, etc. maar laat dat u vooral niet afleiden. In
tegenstelling tot bij Drake of Big Boi zijn de teksten meestal
verwaarloosbaar (al is ‘Love King’ zeker geen koud studioalbum, wel
integendeel), en dienen ze vooral om de nummers te dragen. Het gaat
hier 100% om de muziek zelf. En ik heb het hier nu al wel een paar
keer over “hiphop” gehad, maar in feite is ‘Love King’ (na
‘Love/Hate’ en ‘Love vs. Money’ het sluitstek van ‘s mans trilogie
over de al dan niet lichamelijke liefde) pure r’n’b, gouden
refreinen incluis. The-Dream is daar hoegenaamd straf in. Hij
verweeft jaren ’80-invloeden (vooral Prince) samen met hypermoderne
productietechnieken die we kennen van hiphop uit de school van
Kanye West en komt naar buiten met een warme, rijke sound die
ongetwijfeld nog vele tienerharten zal doen smelten.

Het is spijtig dat dit soort muziek in Vlaanderen maar weinig
serieus wordt genomen. Waar ‘The Suburbs’, ‘High Violet’ en zelfs
oersaaie troep als ‘The Courage of Others’ unaniem de hemel in
worden geloofd, krijgt ‘Love King’ hier geeneens een echte release.
Da’s hoe dan ook (en zonder ‘Love King’ nu met die voornoemde
albums te willen vergelijken) zonde. The-Dream is een fantastisch
muzikant die zijn geluiden (warme handclaps,
vingerknippen, pianonoten, en stemmensamples gecombineerd met
venijnige club-beats en ritmes van het soort waarvan u met een
brede glimlach langzame knikbewegingen begint te maken) perfect op
elkaar weet af te stellen, met diepe, brede, ruime en vooral
geweldige songs tot resultaat.

Wat ‘Love King’ mankeert op gebied van inhoud (ook al is het een
bij momenten erg mooi persoonlijk album, luister bijvoorbeeld maar
eens naar ‘Abyss’) maakt The-Dream ruimschoots goed op gebied van
productie. Ik kan me voorstellen dat de man Janelle Monae wel
eens aan zijn, euhm, degen zou willen rijgen, want moest
zij er niet zijn, zou ik enthousiast uitroepen: “R’n’b-album van
het jaar!” Nu houden we het op een toepasselijk bescheiden
“excellent plaatje”. Aan u nu om deze in onze contreien over het
hoofd gekeken popparel alsnog op te duikelen, al is het maar om uw
lief een plezier te doen.

http://www.the-dreammusic.com

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 × vier =