Curren$y :: Pilot Talk

Roc-A-Fella, 2010

Als er in het met bling bling, in natte kleren gehulde
Playboymodellen en bergen van coke gevulde universum der hiphoppers
één slacker rondloopt, dan is het wel Curren$y. Zijn
fenomenale debuut ‘Pilot Talk’ kan je zowat beschouwen als de
chillwave-plaat van de hiphop: een warm, uitnodigend en sympathiek
geval waarin Curren$y het heeft over de fijnere dingen des levens,
zijnde videogames (Xbox 360 en Nintendo DS als u het moet weten),
de geur van verse dollarbriefjes, schaars geklede deernes en weed.
Véél weed. Héél véél weed.

‘Pilot Talk’ trapt af met ‘Example’: een uit een
blacksploitation– dan wel pornofilm uit de jaren ’70
weggelopen gitaarsolo (het had evengoed op iets van Isaac Hayes
kunnen staan) begeleidt een laid back beat, en Curren$y
rapt zich met bewonderenswaardige flow en op zijn dooie
gemak een weg doorheen de overige 43 minuten van het album. ‘Audio
Dope II’ is al even chill; wij kunnen niet wachten tot het
weer zomer is om this funky baby door de boxen te jagen.
“Sittin’ at the dock of the bay,” neuzelt Curren$y op een bepaald
moment, en wij bedenken ons dat ‘Pilot Talk’ inderdaad dezelfde
mellow sfeer heeft van een Otis Redding-album.

De zwierige elektro van ‘King Kong’ mag het vervolgens
overnemen, met enkele geweldige lyircs: “Tearin’ through the city /
Snatchin’ bitches top of the building / King Kong ain’t got shit on
me,” pocht Curren$y en wij zien hem al zitten in zijn luie zetel
met een knoert van een dooby in zijn hand. Wat blijft
opvallen is de ongebruikelijke instrumentatie (producer Ski Beatz
is een genie en ‘Pilot Talk’ is zonder twijfel ook zijn plaat), die
elementen uit elektronica, klassieke rock, funk, soul en r’n’b
gebruikt om een heel eigen, sexy, zachte sound te creëren. En dan
bedoel ik niet dat Curren$y halfzachte hiphop maakt – nope, hij zit
er knal op – maar wel dat er weinig agressie in de muziek zit. Op
de schaal van hiphop is Curren$y zowat de ultieme antipode van
Public Enemy.

“She remember what it was / She remember what it used to be,”
rapt de man nog in ‘Seat Change’ en vaak komen dat soort rake,
kleine observaties nog het best over. Curren$y die rapt over zijn
games, of zijn weed, of zijn fruitsap fo’ fuck’s sake: het
wérkt. En toch zitten de nummers, de refreinen en de raps zo goed
in elkaar dat ‘Pilot Talk’ meer is dan gewoon een verzameling
stoner anthems van een hobby-hiphopper. Curren$y draait de
basisprincipes van hiphop misschien niet op zijn kop zoals Big Boi
dat wel doet, maar hij is hier wél verantwoordelijk voor een
fantastische, licht ongebruikelijke popplaat die ook
niet-liefhebbers kan overtuigen.

Het is hoe dan ook een mooi jaar geweest voor de hiphop en één
van de grote ontdekkingen kwam zonder twijfel van Curren$y. Wie
zijn hiphop graag gloedvol heeft, zijn elektronica groovy en zijn
soul al eens lust met een trage beat: u weet nu waarheen. Een
uitsmijter nog? Waarom ook niet. ‘Pilot Talk’ is een van de beste
hiphopalbums van de afgelopen vijf jaar.

http://www.myspace.com/flyspitta

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

6 − een =