Andreya Triana :: Lost Where I Belong

Ninja Tune, 2010

Het is dertig september, een doordeweekse donderdagavond,
wanneer de laatste tintelingen van de zomer nog voelbaar zijn.
Mensen gaan na een bedrukte werkdag nog op stap om even uit te
blazen en pikken een optreden of een voorstelling mee. Een van de
mogelijke activiteiten is het verjaardagsfeest van Ninja Tune in de Ancienne
Belgique. Het programma is gevuld met namen die ver teruggaan in de
geschiedenis van het Britse label en op een of andere manier
allemaal met elektronische muziek verbonden zijn. Tussen al die
bekende artiesten staat Andreya Triana, een nagenoeg onbekende
artiest die niet onmiddellijk een belletje doet rinkelen. Een
gezonde portie nieuwsgierigheid brengt mij naar het optreden van de
Londense zangeres. Geen draaitafels om te scratchen of
gekke kostuums om het publiek te entertainen. Triana is
een uitzonderlijk artiest die in een sobere omkadering helemaal tot
leven komt.

‘Lost Where I Belong’ is het debuutalbum en tegelijk ook een van
de grootste revelaties van dit jaar. Negen songs zonder grote
lacunes of ergerlijke productiefouten. Gemoedelijk achteruitzakken
met een fruitig glaasje rosé in een schemerige kamer die door een
handvol theelichtjes wordt verlicht. Dat is het gevoel dat Andreya
Triana aan haar luisteraars meegeeft. De nagloei van het tikken op
de vibrafoon tijdens ‘Draw the Stars’ creëert onmiddellijk de
gepaste sfeer. Triana zit met haar stem en boodschap bijzonder
dicht op de luisteraar. Haar blik richt zich tot iedereen en haar
vragen zijn prangend doch onbeantwoord.

Flarden van soul en triphop werpen zich op. Triana heeft iets
mee van Nneka of Lauren Hill, maar beschikt tegelijk over een
aanstekelijke dosis kalmte en beheersing: “Silence is louder than
before” (‘Lost Where I Belong’). Een fragiele stem, beklijvend op
hoge tonen, maar bovenal een begenadigde timing van haar woorden.
‘Lost Where I Belong’ veegt het werk van popartiesten zoals
Alicia Keys en
Adele met één
elegante beweging weg.

De tempoversnelling bij ‘A Town Called Obsolete’ zet haar zachte
en hese stem in de verf. De soundscapes op ‘Darker than
Blue’ hebben meer weg van triphop, maar bedden het nummer in een
ijzige maar aantrekkelijke sfeer in. Men krijgt het gevoel iemand
recht in de pupillen te kijken, wanneer Triana “those eyes, are
darker than blue” zingt. Het is bewonderenswaardig hoe makkelijk
deze jonge dame haar ingetogen expressies tot een artistiek
hoogtepunt verheft. Het gefluit in het tussenspel en het tactvolle
getokkel op de gitaar; de treffende details zijn veelvuldig maar
storen niet.

‘Lost Where I Belong’ is met een laagje melancholie bedekt en
past hierdoor binnen de canon van Ninja Tune. Het grauwe karakter
van het kosmopolitische Londen loert overal wel een beetje om de
hoek. Dat komt vooral aan bod in ‘Daydreamers’, een nummer dat
resoneert tot in de kleinste teen en door kan gaan als het donker
gekleurde negatief van Patrick Watsons
‘Daydreamer’.

In ieder nummer schuilt een sterk verhaal of een herkenbare rode
draad. Andreya Triana zingt over kleine maar confronterende feiten:
een veelzeggende stilte, een groter wordende afstand of een gevoel
van innerlijke weemoed (‘Far Closer’ en ‘Something in the
Silence’). Ze bewijst echter dat het ook anders kan, met het
fleurige ‘Up in Fire’ dat in het begin weinig prijsgeeft, maar
uiteindelijk ontpopt als een broeierig en beweeglijk nummer. Het
werk van Triana valt ergens tussen soul en alternatieve popmuziek
te catalogeren, maar onttrekt zich meermaals aan iedere vorm van
indeling.

Het afsluitende ‘X’ zal ongetwijfeld een bedrukkend gevoel
nalaten. Hoewel Andreya Triana binnen een laag en ingetogen
toonregister blijft, is het nummer op gevoelsniveau van veel
details voorzien. ‘Lost Where I Belong’ is een sterk en
samenhangend debuutalbum dat makkelijk ontroert en de luisteraar
met een mond vol tanden achterlaat. Triana zelf kan het niet beter
zeggen: “It’s up to you”.

http://www.andreyatriana.com/

http://www.myspace.com/andreyatriana

Andreya Triana treedt op 15 december op in Brugge (Cactus)
en op 21 december in Leuven (Het Depot).

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twintig − achttien =