De Wachters 1 :: Juli/augustus 1914 – Mannen van staal (Breccia & Dorison)

Captain America op zijn Frans. Xavier Dorison neemt weerom een loopje met de geschiedenis in De Wachters. Het resultaat is alvast veelbelovend.

Gabriel Féraud is een jonge Franse ingenieur die een nieuwe bron van energie uitvindt in de vorm van een radiumbatterij. Zijn idealisme brengt hem in botsing met de ambitieuze militair Alphonse Mirreau die zijn project van Wachters in 1914 nieuw leven wil inblazen. Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog wil hij deze supersoldaten na een mislukking enkele jaren eerder toch een tweede kans geven om nu de strijd met Duitsland snel te beslechten. Xavier Dorison (Het Derde Testament) slaagt er ook in om dit nogal steriele gegeven om te zetten in een verhaal met voldoende aandacht voor de personage. Zo besteedt hij veel tijd aan de gewetenskwellingen van Féraud, net als aan diens fysieke kwellingen achteraf.

De atypische en eigenzinnige tekeningen en inkleuringen van Enrique Breccia sluiten daar perfect bij aan. Hij erfde van zijn vader Alberto alvast een groot gevoel van pathos, een element dat in veel Zuid-Amerikaanse strips weerkeert. Zijn tekenwerk is echter heel wat realistischer en is dieper geworteld in de klassieke Europese striptradities. Hij bracht sinds eind jaren ’80 dan ook het merendeel van zijn werk vooral in Europa en de USA op de markt (Aguirre, Swamp Thing).

In Amerika werd tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruik gemaakt van de figuur Captain America om het thuisfront moed in te blazen. Een onoverwinnelijke supersoldaat maakte die Duitsers keer op keer belachelijk en hielp zo het moreel hoog te houden. Later verloor de figuur deze duidelijke band, maar recent werd door schrijver Ed Brubaker een terugkeer ingeluid naar de oorspronkelijke Captain America. De Wachters baadt in een zelfde sfeer. Toch leggen de auteurs hier meer nadruk op de gruwel van de oorlog. Jacques Tardi loert soms om de hoek. Daarin gaat de tekenaar wel uit de bocht bij de al te bloederige passages, die meer weg hebben van en horrorspektakel dan van een koel oorlogsrelaas.

Met De Wachters zet uitgeverij L duidelijk in op een verbreding van haar aanbod. De laatste tijd leek ze immers meer te evolueren tot de privé-uitgeverij van Christophe Arleston en zijn talloze incarnaties van de wereld van Troy. De Wachters kiest voor een heel ander register en toont zo aan dat L zich niet tot één hokje wil beperken. Dit eerste deel houdt wat ons betreft alvast heel wat belofte in en de aankondiging van het tweede deel zorgt er al voor dat ons geduld niet erg lang op de proef gesteld zal worden voor het kennen van het vervolg.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twee + 9 =