Under Byen :: ”Door de harde winters raken Denen gedeprimeerd en maken ze droevige muziek”

Under Byen is een vreemde eend in de bijt, maar dat kan moeilijk anders als je in het land van grootmeester der sprookjes Hans Christian Andersen woont. Op hun nieuwste Alt Er Tabt (All Is Lost) verweeft de Deense groep opnieuw door de mangel gehaalde instrumenten met dwarsliggende songstructuren tot een grimmig sprookje, maar wel een tikkeltje anders dan voordien.

Op de eerste dag dat de kou niet tot op het bot snijdt en de belofte van lente in de lucht hangt, tref ik Nils Gröndahl en Sara Saxild aan in de Cactusclub te Brugge, lurkend aan een sigaret. De twee leden van het zevenkoppige ensemble Under Byen — uitgesproken Oena Buun — zijn zuinig met hun woorden en een bonzende soundcheck op de achtergrond maakt het er niet makkelijker op, toch kunnen we enkele antwoorden lospeuteren.

enola: In tegenstelling tot jullie vorige albumtitels als It’s Me Keeping The Trees Together en Same Fabric As Fabric klinkt All Is Lost nogal fatalistisch. Vanwaar die titel?

Nils Gröndahl: (violist) "Het is de titel van één van de nummers en het leek ook een geschikte albumtitel. Hij is compacter en dat sluit aan bij het album. We wilden deze keer minimaler te werk gaan, meer to the point. Er moest een duidelijke lijn van begin tot einde zijn, zonder overdaad. Wat verloren is, ligt op de grond, maar kan ook weer opgeraapt en opnieuw ineen gestoken worden."

Sara Saxild: (bas) "De titel is ook optimistisch. Na drie albums hebben we heel wat ervaring opgedaan, en ondertussen hebben we onze eigen stijl ontwikkeld om nummers te maken. Bij dit album hebben we geprobeerd om iets anders te doen, om onszelf opnieuw uit te vinden, in zeker opzicht hebben we de dingen die we kennen verloren om iets anders uit te proberen."

enola: Jullie moesten het ditmaal stellen zonder pianist en songschrijver Thorbjørn. Leverde dat problemen op?
Saxild: "In het begin panikeerden we wel een beetje, maar het was een uitdaging om een andere aanpak uit te proberen. We hebben in kleinere groepjes aan de muziek gewerkt, afhankelijk van wie tijd had. In de studio namen we onze ideeën op en achteraf konden de anderen hun veto geven, of net niet. Het was nodig om de nummers op die manier te schrijven, want met de ganse groep een nummer schrijven kan heel lang duren. Het voelde als een opluchting om eens een ander instrument uit te proberen, want we waren wat uitgekeken op onze oude werkwijze."
Gröndahl: "Het is ook niet de eerste keer dat een bandlid ons verlaat, dus daar waren we aan gewend. Door in kleinere groepen te werken hebben we nieuwe klanken en structuren ontdekt en dat was zeer belonend."

enola: Samme Stof Som Stof kende enkele stevige uitbarstingen, waarom hebben jullie nu voor een subtielere aanpak gekozen?

Saxild: "Omdat onze drummers niet altijd in de studio waren, hebben we een drumcomputer gebruikt. Die gaf dan een vaste beat aan waardoor het minder dynamisch en misschien wat monotoner klinkt, maar we vonden het wel inspirerend om ons daarop te baseren. De bas en beat vormen vaak een constante en geven meer vrijheid aan de drummers om melodische dingen te doen met koebellen en zo."
Gröndahl: "We hanteren ook meer popsongstructuren. De nummers eindigen zoals ze beginnen. De oudere songs gingen veel meer kanten uit, ontplooiden zich als een epos. Als we op dit album zó beginnen (klopt beat op tafel), dan eindigen we ook zó. Finished."

enola: Toch kunnen jullie onconventionele structuren en experimentele tussendoortjes allesbehalve doorsnee pop genoemd worden. Is dat een statement tegen clichématige songs?
Gröndahl: "Niet echt, we houden van pop. We zijn absoluut geen band die vaak op de radio wordt gespeeld, maar we hebben geen principiële bezwaren tegen pop. We willen muziek maken die in onze oren goed klinkt. Het is spannend om naar interessante geluiden op zoek te gaan."
Saxild: "In de nummers hoor je wel popelementen, zoals de melodische strijkers en catchy vocals, maar de ethiek van de popcultuur is ons ding niet. We willen geen regels van buitenaf opgelegd krijgen, we stellen die zelf op. Als je een popsong wil maken die op de radio wordt gespeeld, moet die aan een zekere vorm voldoen. Wij verkiezen de vrijheid die we hebben."

enola: Betreuren jullie het soms niet dat enkel het Deense publiek de teksten begrijpt?
Gröndahl: "Mochten we de Deense teksten overslaan zouden we misschien een groter publiek kunnen bereiken, maar dat is nooit onze bedoeling geweest. We zouden Under Byen niet meer zijn als we Engelse teksten gebruikten."

Saxild: "En zelfs voor het Deense publiek zijn Henriettes (de zangeres van Under Byen, md) teksten moeilijk te begrijpen. Haar manier van zingen maakt meer een onderdeel van de muziek uit. Ze wil het niet per se makkelijk maken voor het publiek. Het zou wel fijn zijn mochten de mensen de geschreven teksten kunnen lezen, maar het is moeilijk om poëzie te vertalen."

enola: Behalve Under Byen en Efterklang lijken er maar weinig Deense bands buiten hun landsgrenzen te treden. Is er veel muzikaal talent in Denemarken?
Saxild: (denkt lang na) "In Denemarken is er wel een redelijk uitgebreide muziekscène, maar de meeste bands klinken nogal hetzelfde. The Asteroids Galaxy Tour is wel een grote naam in het buitenland, terwijl ze in Denemarken nauwelijks gekend zijn. Mijn vriendje speelt ook in een band, maar door hun Deense teksten zullen ze altijd lokaal blijven."
Gröndahl: "The Blue Van is ook niet slecht, of Straight From The Harp; een bluesduo met harp en harmonica."

enola: Grootmeester der sprookjes Hans Christian Andersen was een Deen en bij het horen van jullie muziek of die van Efterklang ontrollen zich ook beelden van donkere sprookjes. Heeft dat land een speciale uitstraling?
Gröndahl: "You tell me…"
Saxild: "Misschien zijn het de extreem donkere en koude winterdagen die de mensen dwingen om binnen te blijven en te rouwen. De Deense winters zijn heel hard. Enkel regen, kou en duisternis."
Gröndahl: (lacht) "Iedereen raakt dan gedeprimeerd en maakt echt droevige muziek."
Saxild: "Als je van dat soort muziek houdt, moet je zeker eens luisteren naar Our Broken Garden, een band waarmee we nog in België hebben getourd."

enola: Genoteerd. Under Byen bestaat al vijftien jaar, wat beschouwen jullie als de hoogtepunten van die lange periode?
Gröndahl: "Dat verandert voortdurend, momenteel is dat het nieuwe album waar ik heel trots op ben. Onze tournee door het middenwesten van de Verenigde Staten was ook heel spannend. Soms speelden we in een kleine bar in the middle of nowhere voor tien mensen."
Saxild: "Ons eerste optreden op het Roskilde Festival was barslecht, maar het was wel een droom die uitkwam. Ik dacht toen dat dat ons hoogtepunt was. Sindsdien hebben we er nog enkele keren gespeeld en dat blijft heel leuk."

enola: Nog veel hoogtepunten toegewenst en bedankt voor het interview.

Under Byen speelt op vrijdag 19 maart in Petrol in Antwerpen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

elf + een =