Under Byen :: 9 november 2006, Botanique

Sommige groepen moet je live zien om ze echt te kunnen appreciëren. Dat gaat vaak op voor stevige rockacts als The Datsuns, die het van tonnen energie moeten hebben, maar ook het veel meer etherische Under Byen groeit op de planken boven zichzelf uit.

Under Byen is een eigenzinnige groep. Zo doen de Denen geen enkele toegeving aan een internationaal publiek: ook op hun nieuwste plaat Samme Stof Som Stof houden ze koppig vast aan het gebruik van hun moedertaal. Wat zangeres Henriette Sennenvaldt — vanavond met een strenge juf/secretaresselook — kreunt, zucht en fluistert blijft dus Sanskriet, maar het klinkt als hemelse beloften.

Ooit vond de band het een romantisch idee om op piano geschreven songs uit te werken met een erg ongewoon instrumentarium. We zien op het podium twee drumstellen, een olievat, een zingende zaag, een viool, een marimba, een cello, en dan toch ook maar een basgitaar. Live tekent dat geheel vandaag toch voor een stevig geluid.

De dubbele drum geeft het geluid van Under Byen wat meer vlees dan op plaat, maar ook de andere instrumenten worden blijkbaar vooral om hun percussiewaarde ingeschakeld. Zo hamert Nils Grondahl net zo goed op zijn zingende zaag als hij ze aanstrijkt, en ook viool en cello worden vaak eerder betokkeld. Vergelijkingen met anderen zijn dan al lang vervaagd. Op de planken vindt Under Byen zijn eigenheid.

Met "Lenin" — een vredig pianogedreven nummertje — wordt nog rustig afgetrapt, en ook "Heftig" spreekt zijn naam tegen. Gaandeweg krijgt het optreden meer en meer kracht. "Af Samme Stof Som Stof" is bij momenten dansbaar, en "Mission" krijgt een daverende finale die eindelijk doet begrijpen waarom de groep al eens op dezelfde lijn als Godspeed You! Black Emperor wordt geplaatst.

"We worden meer en meer een rockband", liet pianist Thorbjorn Krogshede dan ook al optekenen bij hun passage op het Cactusfestival twee jaar geleden. Dat blijkt vanavond nog steeds het geval. De afwezigheid van gitaren valt niet op, want Grondahl gaat vaak wild tekeer op zijn apparatuur en effectenpedaaltjes en doet setsluiter "Film Og Omvendt" ontstaan uit een wolk van feedback. Hij herhaalt dat in de finale van dat nummer nog eens en toont aan dat met een simpel opspeldmicrofoontje tegen een versterker zelfs een heuse melodie verkregen kan worden. "Film Og Omvendt" is in deze versie dan ook ronduit adembenemend.

Is Under Byen op plaat soms wat te vaag en gezichtsloos, op de planken komen die eigenschappen net als kwaliteiten naar voren. Als het geluid wat krachtiger is en meer in het gezicht blaast, komt de kracht van deze groep meer tot haar recht. Deze Denen beschikken over een heel erg eigen geluid.

DE FOTO’S

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

drie × 4 =