Under Byen is een vreemde eend in de bijt, maar dat kan moeilijk anders als je in het land van grootmeester der sprookjes Hans Christian Andersen woont. Na het geprezen Af Samme Stof som Stof pakt de Deense groep ditmaal uit met het minimalistische en uncanny klinkende Alt Er Tabt(All Is Lost).
Het eerste internationale album dat Under Byen op de wereld losliet — getiteld de tongbreker Det Er Mig Der Holder Træerne Sammen — was veelbelovend en opvolger Af Samme Stof Som Stof loste de hoge verwachtingen in met een mix van sprookjesachtige lieflijkheid en epische indierock. Voor hun prilste album moest de band het zonder pianist en songschrijver Thorbjørn stellen en hebben alle groepsleden hun steentje bijgedragen aan het schrijven van de nummers. Het resultaat is een experimentele reis door een grimmig landschap waarin alle instrumenten een evenwaardig aandeel toegewezen krijgen, maar soms zou er beter één man het roer in handen hebben. De synergie die op Af Samme Stof Som Stof gebalde en extatische momenten opleverde heeft plaats gemaakt voor een meer ingetogen en gekunstelde aanpak. Under Byen zal nooit kant-en-klare pop maken, godzijdank, maar in het ganse album is geen enkele uitbarsting of uitgesproken melodie te vinden waardoor het als muzikaal behangpapier naar de achtergrond verdwijnt.
Uiterste concentratie is dus vereist en dat loont bij momenten de moeite. In "Alt Er Tabt" geven een zwoele drum en bas de maat aan en zetten strijkers Henriette Sennenvaldts koortsachtige zang extra kracht bij. De beklemmende greep wordt maar even gelost met vederlichte ooo’s die het nummer naar zijn einde loodsen.
Sennenvaldts Bjørksiaanse timbre beperkt zich veelal tot sferische ondersteuning en legt hier en daar een accent, dat helaas amper de nummers naar een hoger niveau tilt. Even intrigerend zijn de instrumenten die door metamorfose nauwelijks in hun oorspronkelijke gedaante te herkennen zijn. In "Territorium" wisselen ijle zang, frivole strijkers en ondefinieerbare klanken (trompet of harmonica?) elkaar af op het ritme van een lome beat. Alleen jammer dat het nummer niet echt van de grond komt, wat ook geldt voor het kabbelende "Konstant".
In het experimentele tussendoortje "Unoder" daarentegen bouwt de spanning langzaam op. Een orgelriedeltje geeft de aanzet tot een onheilspellende pianoloop die steeds dwingender overgaat in noise en uitmondt in een stroomstoot van verkrampte violen. Toch blijft gehele voldoening uit. Een gelijkaardig experiment keert terug in "Er Noget Smukt Glemt Findes Det Muligvis Endnu" en bevestigt Under Byens koppige houding tegenover conventionele songs.
Experimenten zijn natuurlijk altijd welkom, maar vervelen na een tijdje als ze stuurloos ronddobberen. Under Byen bulkt van de ideeën die gewikt en gewogen naast elkaar worden geplaatst zonder te resulteren in meeslepende nummers. Alt Er Tabt is dankzij zijn unieke klankesthetiek en ongebruikelijke arrangementen een interessante luisterervaring, filmisch zelfs, maar grijpt je op geen enkel moment naar de keel.
