Agent Side Grinder :: The Transatlantic Tape Project / Irish Recording Tape

Het Zweedse Agent Side Grinder is er tot nu toe nog niet in geslaagd binnen het bereik van onze radar te komen. Gelukkig komt daar verandering in met de twee nieuwe platen die de band zopas tegelijk uitbracht. Voor liefhebbers van retrowave en –electrogeluiden zijn de releases onmisbaar.

Dat de Zweedse band tot nu toe aan onze aandacht kon ontsnappen, is uitermate jammer, maar het is ergens ook begrijpelijk. De titelloze debuutplaat verscheen enkel als 12"-vinyl en in een oplage van welgeteld 525 exemplaren. Mocht u die plaat overigens in bezit hebben en denken: "ach", gelieve contact op te nemen.

Op basis van de zopas verschenen opvolgers The Transatlantic Tape Project en Irish Recording Tape, hebben we Agent Side Grinder immers hardnekkig in het hart gesloten. De band grossiert in retroklanken die de pracht en de schaduwzijde van het atoomtijdperk opnieuw naar de oppervlakte brengen.

Om te beginnen is er de donkere kant, die terug te vinden is op Irish Recording Tape. Met die plaat –gooien de Zweden zich op de wave van eind jaren zeventig, begin jaren tachtig. En dat mag letterlijk genomen worden, want ook deze albums komen enkel op vinyl uit. Heftige baslijnen, gitaren als slijpschijven, ijle drums en beangstigende vocalen: de donkere glorie van Joy Division, Cabaret Voltaire en het fabriekshalgeluid van Martin Hannett: het zit allemaal in de klank van Agent Side Grinder.

Tijdens de intro van "The Screams" verwachtten we even de wilde schreeuw van Anne Clark te horen te krijgen, zo diep heeft deze band zijn geluid in de aloude wave verankerd. Natuurlijk is dat, net zoals Maintentant doet met zijn Spectorachtige popsongs, veeleer een stijloefening dan een inventieve bijdrage aan de muziekgeschiedenis. Maar probeer op een donkere winternacht, terwijl deze plaat op endless repeat door de hoofdtelefoon komt aanrollen, Irish Recording Tape maar eens af te wijzen omzijn anachronistische karakter. Goed gemaakt, is goed gemaakt. Punt.

En dat geldt evenzeer voor The Transatlantic Tape Project, dat een diepere duik in het verleden neemt en zich aandient als een late soundtrack bij het Wirtschaftswunder. Bij het beluisteren van deze plaat geen angst voor een fatale kernoorlog. The Transatlantic Tape Project is een plaat die heel anders aanvoelt. Er hangt een vleug optimisme in de lucht, en Agent Side Grinder heeft die weten te vangen en op geheel eigen wijze in muziek omgezet.

Dat levert gestileerde parels op als de bevreemdende opener "010-195" of het naar een heel vroege Kraftwerk knipogende "586-713". En hoewel Agent Side Grinder nergens de donkere kant van zijn karakter helemaal achterwege laat, zorgt The Transatlantic Tape Project voor een lichte toets, al was het maar door de zweverige, naar Boards Of Canada-neigende klanken die een cruciaal onderdeel vormen van als klanktapijt vermomde songs zoals "008-199".

Hoewel Agent Side Grinder enkele generaties te laat op de wereld losgelaten wordt — of is Zweden écht nog maar net over de split van The Beatles? — staat de kwaliteit van deze band als een huis. Zelfs al is het werk van Agent Side Grinder niet meer dan een veredelde stijloefening, deze twee nieuwe elpees laten een band horen die beangstigend goed is in wat hij doet. Doe uw voordeel met die wetenschap en wacht niet tot ook deze albums uitverkocht zijn.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

1 × een =