"Marakesh". "Marooned". "16 Seeter". "Dobro". Allemaal erg goeie nieuwe nummers van Massive Attack die op het internet te vinden zijn. Geen enkel daarvan vinden we echter terug op de Splitting The Atom EP die het al weer veel te lange gat sinds 100the Window moet vullen. Laat ons hopen dat deze opwarmer niet de richting aangeeft van wat we in februari van een nieuwe langspeler mogen verwachten.
Het moet voor Massive Attack dan ook even slikken geweest zijn de laatste jaren. Met dubstep kwam er voor het eerst een genre dat de triphopgedachte om met vertraagde dansbeats een ongemakkelijk en creepy gevoel op te wekken een stap verder zette. Verder dan de triphoppioniers in hun verbeelding hadden durven gaan. En dus is de vraag maar wat je daar als 3D en Daddy G tegenover kunt zetten, als aan de andere kant ook The Knife creatief stoeit met de elektronische duisternis die ooit de jouwe was.
Het werd dan maar de Anderlechtoplossing: het talent bij het andere team gaan halen. En dus zijn twee van de vier tracks remixes van nieuwe nummers , uitgevoerd door Christoff Berg en Van Rivers & The Subliminal Kid die de recente soloplaat van Karin Dreijer Anderson van The Knife produceten. Dat werkt, een beetje, maar het is een flauwe truc. Wie huurlingen nodig heeft om zijn punt te maken, kan nooit echt gewonnen hebben.
Vooral "Psyche (Flash Treatment)" met Martina Topley-Bird krijgt hier een "The Knifebehandeling". De stem is spookachtig koud bewerkt en de elektronica uit een science-fictionfilm pulseert in de hogere frequenties. Toch mist het nummer net dat tikje vervreemding en blijft het net iets te behaaglijk om nog maar van het niveau van Silent Shout te dromen. "Bulletproof Love (Van Rivers & The Subliminal Kid Remix)" is teveel remix om echt interessant te zijn. Dat soort diepe onderwaterbeat hebben we al eens te veel gehoord in door de mangel gehaalde triphopnummers die een clubsfeer moeten krijgen. In combinatie met Guy Garvey’s (Elbow) matige stem blijft het ogenrollen.
En de twee tracks waar 3D en Daddy G het zonder productionele hulp doen? Welja. De titeltrack is vintage Massive Attack, maar zonder wat de groep tot en met Mezzanine zo spannend maakte. In plaats van dreiging, onvoorspelbaarheid, krijgen we een min of meer donkere orgellijn en gesyncopeerde beats, met de vertrouwde grom en fluister van Del Naja en G en als toetje het engelengezang van Horace Andy. Zoals het altijd gegaan is, dus, maar net als op 100th Window ontbreekt ook hier dat ene element dat het vuur ontsteekt. Het blijft bij net niet.
Ook op "Prayer For Rain", dat de vocale hulp van Tunde Adebimpe krijgt, blijft steken in datzelfde drijfzand der amechtige pogingen. De TV On The Radiofrontman komt niet bepaald met zijn meest aanstekelijke zanglijn op de proppen, en dat vinden we gezien de weinig inspirerende tape niet eens zo onvergeeflijk: oninteressant slenterende bas, roffelende drums, en de volle 6 minuten 44 seconden nergens één element dat zijn stem verheft. Een mens zou voor minder verveeld naar de studiomuren rond hem beginnen te gapen.
Is er dan niets goeds te melden over Splitting The Atom? Wel dit: dat er geen goeie nummers aan deze EP zijn vergooid. "Marakesh", "Marooned", "16 Seeter", "Dobro" kunnen van die nog naamloze nieuwe plaat alsnog een knaller maken. Maar na deze EP gaan we daar ons geld niet op verwedden. Afwachten maar tot de concerten eind deze maand wat duidelijkheid bieden?
Massive Attack speelt op 24 oktober in de Lotto Arena en op 25 oktober in Vorst Nationaal. Splitting The Atom is alleen als download verkrijgbaar.
