PUKKELPOP 2009 :: Wilco, donderdag 20 augustus, Marquee

Jeff Tweedy en de zijnen hadden een dubbel tijdslot weten te bemachtigen en kregen dus anderhalf uur de tijd om het publiek warm te maken voor hun eigenzinnige en toch zo vertrouwde indie. Tijd genoeg dus om een wat makke start rustig recht te zetten met een perfect uitgebalanceerde set.

{image}Het was een wat vreemde gewaarwording voor uw dienaar om op donderdagavond in de Marquee veel jong volk te zien dat enigszins verweesd Wilco stond te ondergaan. Ook al zijn Jeff Tweedy en co. al vijftien jaar bezig en is hun roots- / indierock reeds lang uitgegroeid tot een gevestigde en toonaangevende waarde binnen het genre, een groot deel van het publiek bleek toch niet voor hen te zijn opgedaagd, maar wel voor het schaamteloos gehypete Them Crooked Vultures, dat na Wilco in de Marquee moest aantreden. Uit hun lood leek de groep daar niet meteen door geslagen, en dus kregen we van bij aanvang de uiterst professionele set voorgeschoteld die je van dergelijke doorwinterde artiesten mag verwachten. Professioneel, maar het eerste half uur toch ook wat mak. De nummers uit de nieuwe plaat hadden het live nog wat moeilijk, en zelfs een klassieker als "I am trying to break your heart" kreeg niet echt de bezielde uitvoering die het verdient.

Het oeuvre van Wilco telt ondertussen niet minder dan zeven studioplaten die een spectrum bestrijken dat gaat van traditionele, rustige americana en roots (A.M., Sky Blue Sky) tot de meer experimentele grenzen van de alt.country (Being There, A Ghost is Born). Hoewel de groep aanvankelijk niet meteen bekend stond als een livesensatie, brachten ze in 2005 het fenomenale Kicking Television: Live in Chicago uit: een livealbum dat hun muziek in een volledig nieuw, zelfzekerder en rockender daglicht plaatste. Het was deze Wilco met ballen die tijdens de tweede helft van het concert dan toch de overhand nam en het wat onwillige publiek willens nillens omver speelde.

Een rustig ingezet maar hevig beëindigd "Impossible Germany" zette het feest definitief in gang. Het steviger gitaarwerk bonsde op de voordeur, en klassieker "Handshake Drugs" van op A Ghost is Born kon duidelijk op bijval rekenen. Het valt nog nauwelijks te geloven dat Wilco ooit een timide groep was, wanneer stoere gitaarsolo’s het voortouw nemen en drummer Glenn Kotche met veel show rechtstaand aan het drummen gaat. Maar ook Jeff Tweedy zelf blijkt goedgemutst wanneer hij de hele Marquee — niet zonder humor — minuten lang aan het applaudisseren krijgt bij wijze van sociaal experiment. Afsluiten gebeurt vol overgave, met een aanstekelijke en uitgerekte versie van "Spiders (Kidsmoke)".

Wilco bewees op Pukkelpop nog maar eens dat het een band met ongemeen veel klasse is, die live haar meest intieme country weet om te toveren tot de meest aanstekelijke gitaarrock. Voor wie geheel onterecht de Marquee afgelopen donderdag links liet liggen, volgt op 6 november de herkansing wanneer Wilco in de AB aantreedt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

14 + zeven =