Constantines :: Kensington Heights

Jarenlang zag het ernaar uit dat de laatste Canadese uppercut door Nomeansno geserveerd werd. Toen was er Constantines, een vijftal dat met Shine A Light tekende voor een van de spannendste rockalbums van 2003. Wij zetten grof geld in op een glorieuze toekomst. Vijf jaar later blijkt dat we iets te voorbarig zijn geweest.

Tournament Of Hearts (2005) was een prima album en een waardige opvolger, maar het kon eenvoudigweg niet tippen aan zijn voorganger. Dat was dan ook een briesend monster, een grootse en meeslepende Rockplaat (mét hoofdletter), die het beste uit de stadiontraditie koppelde aan vernieuwing (de terechte vergelijkingen met Bruce "Mr. Intense" Springsteen en het al even begeesterde Fugazi waren niet van de lucht) met bakken soul, gretigheid en een hart dat te groot leek voor slechts één album. De songs waren immens vitaal, ontvlambaar zelfs, duidelijk gespeeld op leven en dood door een band die het meende, en tegelijkertijd toegankelijk genoeg om een groter publiek te kunnen aanspreken. Mits enige verfijning leek bescheiden dominantie binnen handbereik.

Met Kensington Heights is de verschuiving naar het centrum een feit, maar helaas gaat het niet gepaard met een nieuwe emotionele overdondering die ons als een kwijlende fanboy naar het bandaltaar jaagt. Nochtans lijken de nodige ingrediënten allemaal aanwezig: zanger Bryan Webb beschikt nog steeds over een van de vijf beste rockstrotten van het decennium, de ritmesectie klinkt zo zelfverzekerd als John Massis in zijn piekperiode en gitarist Steve Lambke weet nog steeds een stekelig web van geprik, gejengel en gescheur op te bouwen, maar ergens klopt het plaatje niet. Het gemis van de intensiteit die het ouder werk doordrenkte is al voelbaar na enkele songs.

Single "Hard Feelings" doet nochtans z’n uiterste best om krachtig uit de startblokken te schieten. "We live in a lie, the constant lie" keelt Webb terwijl de Constantines-trein zich op gang dendert en even lijkt het goed te zullen gaan. "Million Star Hotel" maakt gebruik van de luid/hard-dynamiek zoals de beste songs op Shine A Light dat deden, met akkoorden van arenaformaat en cryptische teksten die over alles en niets lijken te handelen. "Trans Canada" vervolledigt het openende drieluik met een eindeloos herhaald ritme dat opnieuw een fond biedt voor Webbs gepassioneerde uithalen. Daarna is het vet echter van de soep.

Lambke is immers een creatieve gitarist en songschrijver, maar tijdens "Shower Of Stones" bewijst hij tekort te schieten als zanger. Vanaf dan besluit de band ook vaker de gematigde mid-tempo-oorden op te zoeken, waar de songs doorgaans ook langer duren. "Our Age" ontbeert de zeggingskracht die nodig is om een song met zo’n titel te dragen en scharnierpunt "Time Can Be Overcome" is een al te bezadigde ballad die op geen enkel moment zijn zes gewichtige minuten rechtvaardigt.

De tweede albumhelft bevat sterke momenten, maar uitgezonderd "Brother Run Them Down", dat echt wel herinnert aan de strakheid van the Boss en zijn E-Street Band, valt er weinig memorabels te beleven. "I Will Not Sing A Hateful Song" en "New King" zijn al te zelfbewuste lappen die (we durven het amper schrijven) vermoeid klinken, afgepeigerd, lusteloos. "Life Or Death" en afsluiter "Do What You Can Do" leggen een vergelijkbare weg af naar een bruisende climax, al moet het eerste het afleggen tegen een song die als oproep eigenlijk nog te weinig kan overtuigen.

Kensington Heights begint dus veelbelovend met een trio songs die even de spitsheid en het heilige vuur van hun beste werk in herinnering brengen. Daarna bewijzen ze echter dat raffinement niet altijd een verbetering is, en dat sommige bands nu eenmaal beter gedijen als ze het onderste uit de kan moeten halen. Hadden de kortere, krachtige songs meer verspreid over het album gezeten, dan hadden we misschien kunnen spreken van een goeie Constantines. Deze versie doet ons echter hopen op een bezinning en vervolgens op een nieuwe oplawaai die niet binnen twee weken anoniem staat te wezen in onze platenkast.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

zes + zestien =