Creature With The Atom Brain :: De gevolgen van de vinylfixatie

Creature With The Atom Brain is bij de ingewijden bekend als het project rond Aldo Struyf dat twee cult 12"-platen uitbracht. Nu Millionaire even stilligt, is voor Struyf de tijd gekomen om zijn project te laten uitgroeien tot een volwaardige band.

Samen met oudgedienden van onder meer Dead Stop, SexMachines en een medebandlid van Millionaire laat de man een eerste cd-release op ons los waarin plaats is voor allerhande invloeden. Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat Creature With The Atom Brain in de eerste plaats een project is van gepassioneerden.

enola: Jullie eerste twee platen verschenen enkel op vinyl, waarom pas met I Am The Golden Gate Bridge een cd-release?
Aldo Struyf:
"Gewoon omdat zoveel mensen geen platenspeler meer hebben. Eigenlijk waren we ook van plan de eerste twee e.p.’s op cd uit te brengen, maar ik vond het niet echt nodig. In het geval van de full-cd zag ik de nood wel: je kunt veel meer mensen bereiken met een cd."
enola: Werk je in zo’n geval met een andere instelling aan je plaat? Vinyl bereikt namelijk vooral liefhebbers.
Struyf:
"Eigenlijk niet. De eerste twee platen zijn wel anders gemaakt: die zijn gewoon thuis opgenomen, veelal ’s nachts, zonder dat we een vastomlijnd plan hadden of wisten waar we naartoe wouden. Als hobby zeg maar, of als bezigheidstherapie om ons te amuseren. Nu was de situatie anders: Millionaire ligt even stil, Michiel (Van Cleuvenbergen, gitarist, jvb) is gestopt met Dead Stop en doordat The Grooms stilliggen, had Jan (Wygers, bassist, jvb) ook tijd. Hierdoor ontstond de mogelijkheid om veel te doen en dat heeft als resultaat dat we meer songs hebben en minder experimenteel klinken. Al is dat niet bewust gedaan omdat we een cd gingen uitbrengen, ditmaal waren er vier mensen bij het hele ontstaansproces van het album betrokken, wat een heel verschil maakt."
enola: Waaruit bestaat jullie inbreng dan, nu Aldo de nummers niet meer alleen maakt?
Dave Schroyen;
"Goh, pak dat de nummers voor zestig tot zeventig procent door Aldo gemaakt worden en dat wij de rest invullen met een solo, een structuurverandering: iets meer hier, iets meer daar."
Michiel Van Cleuvenbergen: "Er wordt meer gediscussieerd, de arrangementen worden samen bekeken en wij voegen vooral details toe."
Struyf: "Ik denk dat deze manier van werken beter is voor de muziek. Als je thuis zit te werken, maakt het allemaal niet zo heel veel uit, het wordt wat het wordt en dat is het. Maar als je met een groep aan de slag bent, kom je tot een kwalitatief betere song, tot iets dat sterker in elkaar zit."
enola: Tevreden met het resultaat?
Schroyen, Van Cleuvenbergen, Struyf:
(instemmend gemompel).
Schroyen: "We hebben het gevoel dat we er het beste uit gehaald hebben. We hebben geen dure studio gebruikt, alles zelf opgenomen in ons repetitiekot en de boel zelf gemixt. Gezien de omstandigheden is het resultaat zeer goed."
Struyf: "Zeker omdat dat we zelf geen producers of engineers zijn. We moesten echt een microfoon lenen van Tommy (Barman, jvb), nog een micro van White Circle Crime Club en een bandopnemer van Max Rouen om genoeg materiaal bij elkaar te krijgen."
"Het grote voordeel met het opnemen in een repetitiehok is dat de tijdsdruk die in studio’s aanwezig is volledig wegvalt: nu kan het meer relaxed en kan je blijven schaven zolang het nodig is."
Van Cleuvenbergen: "Het is een moeilijker proces dan op de normale manier een plaat opnemen maar het is zoveel leerzamer, en uiteindelijk vind ik wat er uitgekomen is heel chic."

Schroyen: "Het kan sowieso beter, natuurlijk. Als je in een studio met een goede producer aan de slag gaat, kan je een vetter, zwaarder, mooier geluid krijgen."

enola: Maar misschien was dat niet de bedoeling?
Struyf:
"Voilà. En het is sowieso een vooruitgang tegenover de vorige platen. Het enige dat we willen, is vooruitgaan."
enola: Hoe evident is het nog om vooruit te gaan als je al bijna twintig jaar met muziek bezig bent?
Struyf:
"Voor mezelf vind ik dat evident, hoewel dat doorgaans misschien niet zo is. Als ik Gibby Haynes van Butthole Surfers nu bezig zie, dan denk ik: ’fuck, waar is die man mee bezig?’ Maar je hebt ook bands zoals Melvins die, in mijn ogen, altijd blijven vooruitgaan, en dat vind ik normaal. Maar blijkbaar gaan veel mensen na verloop van tijd focussen op zaken als de sound, waar dan vervolgens de nummers onder gaan lijden. En dat mag niet gebeuren."

enola: Met I Am The Golden Gate Bridge is iets vreemds aan de hand: hoe meer je naar het einde toe gaat, hoe minder toegankelijk de plaat lijkt te klinken.
Struyf:
"Dat is een gevolg van onze vinylfixatie. We wilden één kant met de meer poppy nummers en een andere kant met het moeilijkere werk. Als ik thuis in mijn zetel zit en een plaat opleg en die van een hard nummer naar iets zachts gaat en dan weer naar een schoon nummer en vervolgens naar iets gefreakt , is dat een beetje van het goede te veel. Het is fijn als je een plaat opzet en op een kant naar alle popnummers kunt luisteren en op de andere kant naar alle heavy dingen."
"Sommige mensen zullen dan wel zeggen dat het slechter wordt naar het einde toe, anderen zullen net het omgekeerde vinden. En als je de vinylversie draait, kan je kiezen wat je wil horen."
enola: Volgens de legende speelt Mark Lanegan mee op elke plaat waarvoor hij gevraagd wordt. Ook op I Am The Golden Gate Bridge is hij van de partij.
Struyf:
"Ik denk niet dat hij zo heel veel dingen doet, behalve zijn samenwerking met Greg Dulli en de Soulsavers. En Isobel Campbell, waar hij ook een tweede plaat mee heeft opgenomen."
enola: En Queens Of The Stone Age.
Van Cleuvenbergen:
"Maar daar is hij vast lid."
Struyf: "Was. Of toch minder."
"Ach, die mens, hoe moet ik dat zeggen, heeft ook geld nodig, natuurlijk. Al zal hij hier niet echt veel aan verdienen. (lacht)."
"Maar hij is een beetje een vriend. Elke keer als Lanegan naar Nederland of België komt, belt hij en spreken we af. Hij is al lang Creature-fan: ooit liep hij met het idee rond zelf een label te beginnen en daar de eerste Creature-plaat op uit te brengen. De link is dus redelijk voor de hand liggend."
enola: Dat label is er niet gekomen?
Struyf:
"Niet echt, dat geld heeft hij opgebruikt toen hij nog op het slechte pad was, zal ik maar zeggen, wat nu niet meer het geval is. Het is echt kantje-boord geweest, maar hij is al twee jaar zo clean als maar zijn kan. Het is een heel religieuze mens en hij heeft ingezien dat dit echt zijn laatste kans is."
enola: Gaan jullie "Crawl Like A Dog", dat Lanegan zingt, live spelen?
Schroyen:
"Als Mark Lanegan en Tim Vanhamel in de buurt zijn, dan wel."
Struyf: Als we in L.A. zouden spelen, zal dat gegarandeerd wel gebeuren, maar anders niet. Uiteindelijk is het een instrumentaal nummer dat ik aan Lanegan gegeven heb en waar hij voor een zangpartij gezorgd heeft. Het zonder zang spelen zou, ondanks het feit dat het in wezen een instrumentaal nummer was, niet goed zijn."
Schroyen: "Het zou ook maar verwarrend zijn voor het publiek."
Struyf: "En ik ga me evenmin aan zijn zangpartij wagen."

Een laatste vraag: als je een riff in je hoofd hebt, weet je dan dadelijk of die voor Creature of Millionaire is?
Struyf:
"Neen, niet echt. "Streetlife Cherry" was een Creature-nummer, maar mij kan het niet schelen waar dat belandt. Momenteel ligt Millionaire stil, dus zijn de nummers sowieso voor Creature. Het enige punt is dat we per se muziek willen maken."
"Ik heb er ook geen probleem mee dat mensen Creature als een zijproject van Millionaire beschouwen. We willen gewoon spelen. Tim (Vanhamel, jvb) heeft een, overigens zéér goede, soloplaat opgenomen. Het kan dus zijn dat we elk nog een of twee jaar met onze eigen projecten bezig zijn, en misschien komt Millionaire wel sneller weer bij elkaar. We zullen wel zien."

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 × vier =