Jesse James is ongetwijfeld, na Billy the Kid , één van de bekendste en beruchtste outlaws van het Wilde Westen. Van bij de geboorte van de zevende kunst tot nu werd zijn levensverhaal, of wat daarvoor moest doorgaan, al ontelbare keren verfilmd. The Long Riders springt uit de band door zich vooral toe te leggen op de groep rond Jesse James en minder op de man zelf.
Na een geslaagde bankoverval van de James-Younger bende wordt een groepslid, Ed Miller, uit de gang gezet. Door zijn gedrag tijdens de overval werd Jesse James immers gewond. De rest van de bende komt tot rust en doodt de tijd tot de volgende overval met gokken. Sommigen, waar
onder Jesse zelf, krijgen af te rekenen met liefdesperikelen en huwelijken. Ondertussen ligt Jacob Rixley van het Pinkerton detectivebureau op de loer om de mannen op te pakken. De makers van de film haalden een stunt uit die hen nadien door geen enkele andere regisseur is nagedaan. Er spelen maar liefst vier broederparen mee: de gebroeders Carradine, Keach, Guest en Quaid. De Keachs schreven zelfs mee aan het verhaal en worden op de opening credits genoemd als producers. Het feit dat er een sterke familiale band bestaat tussen de acteurs onderling, komt hun vertolking zeker ten goed. De James-Younger bende is immers, hoewel ze uit verschillende families bestaan, niet meer maar ook niet minder dan een bende broers. Ze doen ook alles wat broers met elkaar doen. Ze drinken, gokken en ruziën met elkaar. Maar als het er echt op aan komt, steunen ze elkaar en vormen ze een hecht team.
Het verhaal focust daarom meer op het collectief dan op zijn legendarische aanvoerder, Jesse James. Dat 
stoort niet in het minst. Regisseur Walter Hill schrikt er ook niet voor terug om het populaire imago van de outlaw te doorprikken. Zijn bende gedraagt zich vaak erg wreed tegenover de mensen die ze beroven. Het grootste probleem van deze film is echter om alle acteurs een bezigheid te geven. De belangrijkste personages worden vrij goed uitgewerkt, anderen krijgen dan weer te weinig schermtijd. De cast is dus net iets te groot. De grootste slachtoffers van de exploten van de James-Younger bende zijn uiteindelijk hun vrouwen en liefjes. De dames moeten lijdzaam toezien hoe de mannen liever met elkaar optrekken dan met hen. Zelfs als er getrouwd wordt, kan de dame in kwestie enkel hopen dat er met haar man niets gebeurd. De liefjes hebben nog minder geluk. Ze worden enkel gebruikt voor de seksuele pleziertjes van de mannen. Zo laat Cole Younger zijn Belle Starr duidelijk merken dat ze nooit meer voor hem zal zijn dan een hoer.
Er is ook een subplot in het verhaal ingebouwd. Een journalist van de Herald, die geïnteresseerd is in het verhaal van Jesse James, volgt de stappen van Pinkerton detective Jacob Rixl
ey op de voet. Zo slaagt hij erin om de moeder van Jesse James, Rixley zelf en uiteindelijk de Younger broers te interviewen. Dit subplot zet echter weinig zoden aan de dijk. Aangezien de journalist maar af en toe eens opduikt, vraag je je al gauw af wat eigenlijk de bedoeling was van deze verhaallijn. Wellicht probeerde de regisseur hiermee de film een documentair karakter te geven, om aan te duiden dat journalisten ook hebben bijgedragen tot de mythevorming rond de James-Younger bende. De actiescènes zijn vrij indrukwekkend om te zien. Je merkt duidelijk dat Hill deze sequenties in de geest van de legendarische westernregisseur Sam Peckinpah heeft ingeblikt. Wanneer de mannen nog een laatste overval willen plegen op een bank, loopt alles in het honderd. De kluis heeft een tijdsklok en kan dus niet op een willekeurig moment geopend worden. Wanneer de bende wegvlucht, worden ze bij het verlaten van de bank ook nog eens getrakteerd op een spervuur van geweren. Hill gebruikt hier, net als Peckinpah in ‘The Wild Bunch’, slow motion en een broeierige klankband om de netelige situatie te illustreren.
Ondanks enkele geniale vondsten, waaronder die actiesequenties, krijg je het gevoel dat er in deze film te veel acteurs rondlopen. Ze vallen net niet over elkaars voeten. Als kijker moet je je aandacht over zoveel verschillende personages opsplitsen dat de concentratie, naarmate het verhaal vordert, versplintert. Hill vond het ten langen leste ook nog nodig om tien minuten voor het einde nog snel uit te pakken met het complot van de gebroeders Ford tegen Jesse James. Zoiets vermijd je beter. Ofwel hang je een volledige film op aan zo’n complot, ofwel laat je het gewoon weg. Omdat het zijn eerste volbloed western was en de film toch getuigt van een goed inzicht in het westerngenre willen we hem deze fout best wel vergeven. The Long Riders zal waarschijnlijk de geschiedenis ingaan als een verdienstelijke poging om ‘het leven zoals het was bij de James- Younger troep’ te verfilmen.
