Library Tapes :: Höstluft

Make Mine Music, 2007

De naam Library Tapes mag inmiddels wel enkele belletjes doen
rinkelen, zolang u zich enigszins veilig voelt in de elitaire
krochten van de minimalistische muziek (maar u mag gerust ambient
zeggen de dag van vandaag, ongeacht de verschillen). Drs. P zou er
vast een kanjer van een beschrijving voor hebben, waarin de
woordgroepen ‘rode kool’ en ‘verderfelijke huisvesting’ onmogelijk
kunnen ontbreken. Helaas is de goede man er niet om ons te helpen,
maar u begrijpt vast wel waar dit heen gaat. Wat er ook van zij,
Library Tapes verraste vorig jaar vriend en vijand met het immer
genietbare Feelings for Something
Lost
, een plaat die tevens een loopje nam met het concept
‘verderf’. Nu wil het geval dat deze formatie uit Zweden een derde
plaat in drie jaar uitbrengt, getiteld ‘Höstluft’ (wat inderdaad
“herfstlucht” betekent).

Afijn, we dienen onszelf eigenlijk te corrigeren, want Library
Tapes is sinds kort geen ‘formatie’ meer, maar een eenmansproject.
Voormalig lid Per Jardsell is op ‘Höstluft’ niet aanwezig, wat
ogenschijnlijk zou betekenen dat er geen exotische
snaarinstrumenten van de partij zouden zijn. We weten niet of we
van een direct gevolg kunnen spreken, maar eigenlijk bevat deze
plaat gewoon geen snaarinstrumenten, tenzij u de piano daartoe wilt
rekenen. Neen, deze cd zit eivol piano en krakerig gedoe. Op zich
lijkt dit te betekenen dat er niet veel aan de formule is
gesleuteld, maar dat is maar tot op zekere hoogte het geval. Als we
het nu reeds kort zouden samenvatten, kunnen we stellen dat
‘Höstluft’ een interessante doch monochrone opvolger is, die vaak
verbluft maar ook erg wrang kan smaken.

Er is bij de nieuwe Library Tapes gezorgd voor een zekere opdeling,
al weten we niet precies wat de achterliggende ratio hoort te zijn.
Er zijn enkele analogieën wanneer we de twee delen naast mekaar
leggen, maar we veronderstellen dat deze niet zo relevant zijn. Wat
vooral belangrijk blijkt, is de tweedeling in compositiestijl.
Enerzijds zijn er de donkere, galmende en vaak iets te korte
stukken die zich door walmende hoeveelheden ruis en geknetter
wriemelen. Dit is Library Tapes zoals we ze van vroeger kennen,
maar misschien nog net ietsje donkerder dan voorheen. Het zijn
alvast deze stukken die ons steeds weer imponeren, mede door de
absurde creaties die David Wenngren met zijn ruistracks maakt. Bij
afsluiter ‘Distans’ krijgen we voor het eerst ook de geluiden van
een station te horen, met de dreigende, oorverdovende treinrem die
ongenadig lang blijft knarsen. Dit zijn korte stukjes magie die je
op weinig plaatsen kunt vinden.

Anderzijds zijn er de blote pianocomposities, met een ongenadig
strak metrum en een trage opbouw. Hier zijn de resultaten iets
minder eenduidig, want wat bij ‘Skiss Av Trad’ wel lukt, namelijk
een intrigerende evolutie met in mekaar verstrengelde melodieën,
lukt bij een track als ‘Ensamhet’ allerminst. Ook hier is de ruis
aanwezig, maar ze is minder aggressief, en lijkt door de
kraakheldere klank van de piano niet op haar plaats te zijn. Maar
misschien is dat net het punt van de componist, wie zal het zeggen.
Verder lijden deze composities soms onder hun lengte. Als u weet
dat ‘Dis Dag/Dimma’ met zijn vijf en een halve minuut meteen ook de
langste track op het album is, en ons eigenlijk op zeer weinig
trakteert, lijkt Wenngren toch niet echt in zijn opzet geslaagd te
zijn. Het bedoelde effect is wel duidelijk, maar Wenngren had
misschien beter nog wat tijd genomen om enkele van zijn werken te
verfijnen.

Over het algemeen kun je onmogelijk van een teleurstelling spreken,
mede omdat we het hier wel degelijk hebben over de evolutie van
artistieke creatie en geen simpele kopie van reeds verworven
succes, maar helaas zullen we ons toch geneigd voelen selectief
naar deze plaat te luisteren. U mag dan nog duizend keer gelijk
hebben als u zegt: “Nou, die ‘Music for Airports’ van Brian Eno was
toch ook niet ongelofelijk interessant, en die individuele tracks
waren veel langer”, maar Library Tapes mist bij deze monochrome
composities de sfeer waar men de naam van dit project zo stilaan is
mee beginnen associëren (en die bij ‘Music for Airports’ ook
aanwezig was). Wij zijn echter hoopvol, en vertrouwen erop dat deze
plaat als een belangrijke stap in een veelbelovende richting zal
blijken.

http://www.myspace.com/librarytapes

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

11 − 10 =