Red Sparowes :: “We vinden het belangrijk dat we iets extra kunnen bieden, dat even emotioneel geladen is als de muziek”

redsparint1.jpg

Bij het binnenkomen van de Magdalenazaal laat roadie/merchandiser
Paul me weten dat de soundcheck nog bezig is. Het halfuurtje
soundcheck dat ik mag meemaken klinkt al veelbelovend met grappige
conversaties tussen bandleden en geluidsman: Greg: “Can I have
some more of Andy, please?”
Andy (op nichterige toon): “Of
course Greg…”
Greg: “… maybe this will be just
fine.”
Na de soundcheck moeten 2 ‘slachtoffers’ zich aanbieden
voor het interview. Vandaag is het de beurt aan Andy Arahood
(gitaar) en Greg Burns (bass & pedal steel).

enola: Hoe gaat het met jullie?
Greg: Goed, en met jou?

enola: Ook goed, dankjewel. Dit optreden in Brugge is jullie
voorlaatste van de Europese tour. Hoe is het geweest? Welke waren
de leukste plaatsen waar jullie hebben opgetreden?

Greg: De hele tour was geweldig. Leipzig was mijn
favoriete plaats, ik hou van Duitsland. De promotie, het eten en de
zaal waar we speelden waren dik in orde.
Andy: Ik had het meeste plezier aan ons optreden in
Moskou.

enola: Wat is jullie meest memorabele moment uit deze tour
geweest?

Greg: Roadburn festival in Tilburg, met Neurosis en OM. Dat
was een hoogtepunt, samen met het optreden in de Paradiso in
Amsterdam. Voor mij was dat een groots gebeuren, want de zaal daar
beneden is fantastisch. Paradiso heeft een rijke geschiedenis en ik
was blij dat we er mochten optreden.

Vorig jaar werd een deel van jullie instrumenten gestolen
in Zweden. Hoe hebben jullie dat opgelost?

Andy: Gelukkig speelden we toen samen met Grails en
mochten we wat van hun materiaal lenen. De promotors zorgden voor
amps die we mochten gebruiken. We namen ook een live-plaat op om de
kosten te dekken. Die verkopen we nog steeds.
Greg: Waarschijnlijk zijn onze instrumenten ergens in een
pandjeshuis terechtgekomen.

enola: redsparint2.jpgVoor het album Every Red Heart Shines
Towards The Red Sun
hebben jullie je later inspireren door Mao
en de hongersnood in China in ’58. De mussen die toen de zaden op
de akkers opaten, werden massaal gedood en het ecosysteem werd een
chaos. Waarom hebben jullie net dàt als concept
gebruikt?’


Greg:
Voor onze beide albums hebben we een concept uitgedacht,
dat steeds een link heeft met onze groepsnaam. Het was eigenlijk
Josh (Graham, nvdr) die ermee op de proppen kwam. Hij was
op dat moment een boek over Mao aan het lezen. Het verhaal
intrigeerde hem zo, dat hij het als concept voorstelde. We vonden
het allemaal een goed thema voor het album en dus stemden we
in.
enola:
Kan je met zo’n thema, dat eigenlijk ver van jullie afstaat, nog
een verband leggen met je eigen leven en
persoonlijkheid?

Andy: Door de politieke situatie in de Verenigde Staten is
dit onderwerp momenteel zeker relevant. Voor onszelf ook, we staan
achter de hele idee.

enola: In een interview heeft iemand van jullie het doel van
jullie muziek ooit beschreven als een emotionele catharsis voor de
luisteraar. Ervaren jullie die catharsis ook, tijdens het
spelen?

Greg: Elk optreden brengt emoties teweeg, zij het niet
elke avond een hoogtepunt. Tijdens het schrijven en opnemen van de
nummers voelden we dat heel sterk, en soms ervaren we het opnieuw
tijdens shows.

enola: Tijdens jullie optredens worden er ook visuals
geprojecteerd op een groot scherm. Ik heb mezelf er al op betrapt
dat ik meer daarnaar sta te kijken dan naar jullie als muzikanten.
Is het de bedoeling dat de visuals op de voorgrond komen te
staan?

Greg: Ik denk niet dat de visuals een doel hebben. Omdat
wij instrumentaal spelen zijn er mensen die een focus nodig hebben,
en daarom bieden we de visuals aan. Maar er zijn ook mensen in het
publiek die met gesloten ogen luisteren, naar de band kijken of het
geheel aanschouwen. Als instrumentale band vinden we het belangrijk
dat we iets extra kunnen bieden, dat even emotioneel geladen is als
de muziek. Een extra laagje dat goed samengaat en inspeelt op de
muziek.

enola: Spelen jullie steeds dezelfde set, aangezien de visuals per
nummer vaststaan?

Greg: Elke tour veranderen we onze set, en dus ook de
volgorde van de filmpjes. Het hangt ook af van de beschikbare
speeltijd die we krijgen.
enola:
Een terugkerend thema in de visuals en artwork is architectuur:
vervallen en opgeblazen gebouwen, … Wat is de reden
hiervoor?

Greg: Hmmm, dat is een goeie vraag voor Josh (gitarist
en art director van alle artwork en visuals van Red
Sparowes)
.
Andy: Hij kwam gewoon af met dat idee, ik weet niet waarom
juist. Het is een donker thema en past bij onze muziek.
Greg: In z’n fotografie en grafisch werk komen
architectuur en monumenten vaak terug. De grimmige sfeer errond en
de extreem hoekige perspectieven geven zijn esthetische visie
weer.

enola: Schrijven jullie je muziek samen, of is het elk voor
zich?

Andy: Elk van ons vindt z’n eigen lijnen uit, die we dan
samen gooien en als groep proberen uit te werken. Geleidelijk aan
wordt er een sfeer opgebouwd en dat resulteert in een nummer.

enola: Iets wat veel mensen zich al geruime tijd afvragen: op het
einde van ‘Alone and Unaware, the Landscape Was Transformed in
Front of Our Eyes’, zijn er vogelgeluiden te horen. Hebben jullie
dat zelf opgenomen?

Greg: Dat is een sample.
Andy: Ja, vanwaar hebben we dat nu weer?
Greg: Ik weet het niet meer. Het kan gedownload geweest
zijn. Ik ben het niet zeker.
Andy: Maar we hebben wel vogels bij ons thuis! Volgende
keer zullen we het zelf opnemen.

enola: Wat doen jullie in jullie vrije tijd?
Andy: Wanneer ik geen muziek maak, wat doe ik dan… Eens
kijken. Ik heb een job als automecanicien. Voor de rest ga ik naar
optredens.
Greg: Muziek slorpt heel veel tijd op. Ik speel ook in
andere beginnende bands die veel tijd vergen. Ik werk ook als
programmeur, dus mijn dag is gauw gevuld.

enola: Welke zijn momenteel je favoriete bands?
Greg: TV On The
Radio
vind ik geweldig. ‘Liar’ staat al 2 jaar lang steevast op
in ons tourbusje. En dan nog een nieuwe band, ik denk toch dat ze
nieuw zijn, Parts And Labor.
Andy: Neurosis heeft een
fantastisch nieuw album uit waar ik veel naar luister.

enola: Luisteren jullie ook naar je eigen platen?
Greg: Zelden. Als we bijvoorbeeld een jaar lang een
bepaald nummer niet hebben gespeeld, zou ik ernaar luisteren om
mijn geheugen op te frissen. Ik denk dat we onze nummers moe zouden
worden, mochten we er veel naar luisteren.

enola: Bij jullie vorige optreden in België (22 april 2007, MOD)
speelde Amen
Ra
in het voorprogramma. In België zijn ze al redelijk bekend,
in het genre toch. Denk je dat ze ook internationale faam kunnen
maken?

Andy: Als ze hard werken, kunnen ze met wat geluk wel
doorbreken.
Greg: Ze hebben zeker het potentieel. Hun muziek en de
visuals zijn geweldig. Ook gewoon hoe ze eruit zien komt overeen
met de muziek. We spelen vaak samen met andere bands en het is
zeldzaam dat we er ons één herinneren. De sfeer die rond Amen Ra
hangt, is uniek. Ik ben er zeker van dat ze over heel de wereld een
publiek zouden aantrekken.

enola: Wanneer mogen we nieuw materiaal verwachten?
Andy: We hebben nu al wat ideeën. Eens we thuiskomen,
zullen we samenkomen en eraan werken. Dat kan een tijdje duren,
wegens onze manier van schrijven.
Greg: Het zal nog minstens anderhalf jaar duren voordat
het volgende album uit is. Ondertussen gaan we waarschijnlijk wel
enkele splits en 12 inches opnemen met andere bands, dus je zal nog
van ons horen.

enola: Bedankt voor dit interview!

Every Red Heart Shines
Toward the Red Sun
is uit bij Neurot/Bang!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

14 − 4 =