Vanuit het mysterieuze Schotland bereikt ons stilaan Errors. Met de e.p. How Clean Is Your Acid House? wordt een staal afgeleverd van wat de groep in zijn mars heeft, en dat is redelijk wat. Dit is het werk van geluidsingenieurs.
Wie Schotland en Rock Action Records in één adem zegt, denkt waarschijnlijk direct aan Mogwai. Het nieuwste bandje waar in Glasgow over gepraat wordt, is echter Errors. De naam doet vermoeden dat er computers aan te pas komen, en dat is ook zo. Deze jongens brengen elektronica gemengd met een of ander genre waar het prefix ’post’ aanhangt. Het is nogal moeilijk te definiëren, noem het een muzikale haggis, waar je ook niet van weet wat er juist allemaal in zit. Maar dat is ook niet noodzakelijk.
Die mix resulteert wel in een eigen, uniek geluid. Hoewel de elektronische klanken het voortouw lijken te nemen, liggen ze bij momenten goed in balans met de traditionele instrumenten gitaar, bas en drum. De nummers zijn doorgaans instrumentaal, en indien dat niet het geval is wordt er een beroep gedaan op een vocoder. Daar is de laatste tijd een beetje te veel gebruik van gemaakt om nog origineel te zijn, dus het hoefde niet echt. Gelukkig is dat zelden het geval.
De e.p. komt uit de mist gekropen met de sterke opener "Mr Milk". Details en nuances worden in elkaar geweven tot een sfeervol geheel, dat live absoluut een eigen leven moet gaan leiden. "Hans Herman" (met "Ah Ha Ha" als b-kant) werd vorig jaar al als single uitgebracht en ook op dit schijfje geperst. Glitch beats ontmoeten gitaarduels à la "Banquet" van Bloc Party, terwijl in de andere hoek van de kamer synths hun ding doen.
Tussen de lijntjes komt het misschien over als druk en veel, maar het geheel klinkt bijzonder comfortabel en zelfzeker. Ter afwisseling worden tijdens "Terror Tricks" de instrumenten heel minimalistisch in de strijd betrokken. "Dizzee Rascal +1" is een muzikaal landschap en lijkt één langgerekte intro. Een beetje jammer, want het lijkt alsof het beste nog moet komen wanneer het nummer plots stopt.
Lang moeten we niet wachten, want het beste komt inderdaad nog met "Songos Ya Mongos!", een titel die misschien niet echt sexy klinkt uit de mond van een rasechte Schot, maar een nummer dat op sublieme wijze een ingetogen intensiteit neerzet, met een soort elektronische doedelzak in de hoofdrol. Die omschrijving zal absoluut geen hulp zijn voor wie de song nog nooit gehoord heeft, maar laat dat dan een aanmoediging zijn om er verandering in te brengen.
How Clean is Your Acid House? is boeiend, maar zuinig. Voorlopig moeten we het met deze e.p. van 27 minuten doen, waar dan ook nog eens twee nummers van een eerder uitgebrachte single op staan. Het materiaal sijpelt dus langzaam binnen, maar doet ons meer dan uitkijken naar de volgende stap: een album. Weinig errors op dit plaatje, maar graag bevestiging!
