Lie With Me




92 min.
/
Canada / 2005

Van sommige films krijg je gewoon het gevoel dat je ze gezien
moét hebben, alleen al als je de beschrijving ervan hoort. Dit is
hoe ik voor het eerst hoorde praten over ‘Lie With Me’: “Die film
duurt negentig minuten, en pakweg zeventig minuten daarvan is
onafgebroken seks. Voor de rest zijn ze zich klaar aan het maken om
te beginnen seksen. Hoe ze daaruit ooit een trailer hebben kunnen
maken van twee minuten waarin iedereen z’n kleren aanhield, is mij
een raadsel.” Einde citaat. Noem mij maar een dirty
bastard,
maar het was op wat je enkel kunt omschrijven als een
vrolijk drafje dat ik naar ‘Lie With Me’ ging kijken.

In de Europese cinema zijn we het al langer gewend dat er niet
meer wordt gekeken op een pulserende schede of sterk roodaangelopen
eikel meer of minder (ik geloof dat ze bij de Franse Césars
tegenwoordig een extra prijs uitrijken voor Mooiste Schaamlippen en
Verst Rekbare Voorhuid). Kijk maar naar films als ‘Romance X’,
‘Baise-Moi’, ‘Ma Mère’, ‘A Hole In My Heart’ en ga zo maar door. Er
wordt meer in die films gecopuleerd dan in de gemiddelde National
Geographic-special, maar over het algemeen lijken de betrokkenen
daar maar weinig plezier aan te beleven. Zo onderscheiden ze zich
dan van gewone pornografie, veronderstel ik: je ziet bijna
evenveel, maar in deze films is de seks ongeveer even opwindend als
een bezoekje aan een gynaecoloog. Een lelijke gynaecoloog. ‘Lie
With Me’ is bij mijn weten de eerste keer (of het zal niet veel
schelen) dat ook een Canadese film zich op dat gebied waagt, met
min of meer hetzelfde resultaat. Er wordt gepijpt, gebeft,
gevingerd en geneukt dat het een aard heeft, maar met lust of
liefde heeft dat allemaal niks te maken. De seks in deze film lijkt
eerder één lange wanhoopskreet.

Leila (Lauren Lee Smith) is een jonge vrouw die leeft met een
permanente emotionele blokkage. Ze voelt zich vervreemd van alles
en iedereen, en bespringt bijgevolg dan maar quasi-willekeurige
mannen om daar van af te raken. “Zelfs een orgasme was niet genoeg
meer,” horen we haar zeggen op de voice-over, die vrijwel continu
doorgaat. “Een deel ervan leek in m’n keel te blijven zitten en kon
er niet uit, zodat ik stikte in m’n genot.” Waar Leila naar op zoek
is, is het vermogen om boven zichzelf uit te stijgen. Om even haar
zelfbewustheid te verliezen en zodoende niet met haar eigen
beperkte persoontje te moeten leven. En dat zoekt ze in
betekenisloze seks, allicht omdat ze niet weet waar ze ‘t anders
zou moeten doen. Op een avond ontmoet ze David (Eric Balfour) en
wanneer na enig inleidend geaarzel de grote neukerij dan toch
begint, blijkt dat Leila eindelijk iemand gevonden heeft die haar
ook mentaal kan raken.

In wezen is dit dus het verhaal van een vrouw die zich uit haar
existentiële crisis probeert weg te wippen en faalt. De seks met
andere mannen buiten David wordt manu militari aangepakt:
zonder omwegen valt ze een kerel op de parking buiten een café op
het lijf, ze pijpt hem tot hij er klaar voor is, ze doet hem een
condoom om en vervolgens draait ze zich om zodat ze zich op hem kan
laten neerzijgen onder het commando: “Waag het niet om klaar te
komen.” Opwindend is anders. Uiteindelijk moet Leila aanvaarden dat
seks geen communicatiemiddel is en dat ze het dus ook nooit zal
kunnen gebruiken om reëel contact te leggen met anderen.

Het valt niet te ontkennen dat ‘Lie With Me’ fascinerend is:
regisseur Clément Virgo heeft hier een soms ondraaglijk intiem
filmpje van gemaakt, met een camera die dicht op de huid van de
personages zit en continu de fluisterende commentaarstem van Leila
op de soundtrack, die bijvoorbeeld in detail beschrijft hoe ze voor
de eerste keer een blowjob gaf (“mijn mond zat vol
haar!”). Het voyeur-effect is aanzienlijk – we bespieden die mensen
op hun meest intieme en (in dit geval) ook hun zwakste momenten.
Telkens wanneer Leila weer eens op een zo goed als wildvreemde man
zit te rijden, is dat een teken van wanhoop, van pure emotionele
miserie. En wij mogen toekijken.

Het zal wel een flauwe woordspeling zijn om te zeggen dat de
acteurs “alles geven”, maar toch. Er is lef voor nodig om anderhalf
uur lang in je blootje rond te lopen, zeker aangezien Virgo
absoluut geen moeite doet om zijn personages mooier te maken dan ze
zijn. Leila is een vrij aantrekkelijke vrouw, David een knappe man,
maar als het licht verkeerd valt, dan zie je ook nog wel eens een
pukkeltje op hun kont of een lelijk adertje op hun benen. Balfour
heeft als David uiteindelijk een maar weinig uitgewerkt personage
gekregen: hij wordt gedefinieerd door zijn relatie met Leila en die
met zijn invalide vader, maar hoe hij zelf zich voelt en wat hij
denkt, blijft grotendeels een raadsel. De acteur doet het op
zichzelf bekeken niet slecht, maar vaak lijkt hij ook meer een
aanhangsel van zijn penis dan wat anders. Lauren Lee Smith heeft
een zwaardere taak als Leila, en weet die over het algemeen goed te
vervullen. Ze underplayt alles, fluistert op de voice-over
en loopt voor het overige vaak quasi-gedrogeerd rond. Daarmee
draagt ze sterk bij aan de intimiteit van de film, hoewel dat
gebrek aan openlijke, begrijpelijke emotionele reacties er ook voor
zorgt dat ‘Lie With Me’ soms moeilijk is om met mee te leven.

Dat is dan ook het voornaamste bezwaar tegen de film: ondanks de
fysieke intimiteit die we hebben met de personages, is het vaak een
raadsel wat hun beweegredenen zijn. Leila komt uit een gebroken
gezin, met ouders die nog steeds continu in elkaar haren zitten,
maar dat lijkt uiteindelijk maar een weinig bevredigende motivatie.
“Ik kom uit een gebroken gezin, en daardoor zit ik in een malaise
waar ik mezelf niet uit kan neuken, hoe hard ik ook probeer.” Als
psychologische achtergrond is dat maar een mager beestje. Dat heeft
tot gevolg dat het meeleefgehalte erg laag blijft – je bent
gefascineerd door wat er op dat scherm gebeurt, maar een echte
emotionele snaar weet het niet te beroeren.

Het gegeven van ‘Lie With Me’ is erg sterk; de sfeer, de
acteerprestaties en de intellectuele ideeën achter het verhaal zijn
ook meer dan oké, maar je bekijkt de personages eerder als
specimens, als praktijkvoorbeelden van een psycho-seksueel
probleem, dan als échte mensen om wie je kunt geven. Virgo en
schrijfster Tamara Berger zitten hier dan ook met een hit and
miss-
toestand, maar goed, het is toch meer hit dan
miss.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

19 − 8 =