Tapes ‘n Tapes :: The Loon

In de winter van 2003 werd er in Minneapolis voor het eerst
gemusiceerd door Josh Grier (zang/gitaar), Jeremy Hanson (drum),
Matt Kretzmann (keyboard en backing-vocals), Erik Appelwick (bas en
backing vocals). Volgens de plaatselijke legende probeerden deze
vier muzikanten, die zich verenigd hadden onder de noemer ‘Tapes ‘n
Tapes’, songs te creëren door zich te baseren op bekende hits en
die dan zo aan te passen dat het origineel onherkenbaar werd. Er
wordt eveneens gefluisterd dat daarbij ook enkele grote werken uit
de Duitse en Noorse literatuur werden geplagieerd. Dit verhaal
staat nu ook te lezen op de MySpace pagina van Tapes
‘n Tapes, waar de groep zichzelf omschrijft als ‘het onwettige
roodharige stiefkind van Frank Black en Stephen Malkmus’.
Hun debuutplaat, ‘The Loon’, werd reeds vorig jaar in eigen beheer
uitgebracht en werd in hun geboorteland zeer lovend onthaald.
Onlangs tekenden ze een platencontract met XL-records, die
bijvoorbeeld ook The Raconteurs, Gotan Project en Be Your Own Pet
onder hun hoede hebben.

Poneren dat de muziek van Tapes ‘n Tapes verre van oninteressant
is, lijkt verdacht veel op een understatement. Opener ‘Just Drums’
rammelt als een van de betere Pavement-songs en lijkt misschien
nergens heen te gaan, tot een drumbreak ons terug tot de orde roept
en de song een vrij onverwachte climax krijgt via enkele dartele
gitaarlijntjes en een herhaling van het refrein. Nog darteler gaat
het er aan toe in het met country gekruide ‘Insisitor’, een nummer
dat in volle draf binnen komt lopen om zich daarna voor eeuwig in
ons brein te nestelen, om bij de minste geur van paardenmest
gezwind naar de oppervlakte te komen.
Tijdens ‘Crazy Eights’ krijgen de overstuurde gitaren (neen, uw
stereo is niét stuk) dan weer de hoofdrol en begrijp je plots waar
de vergelijking met Frank Black vandaan komt. Denk aan de Pixies
die Pinback coveren en je zit
niet ver van de sound van deze semi-instrumentale track. Ook
‘Cowbell’ doet ons in positieve zin terugdenken aan de hoogtijdagen
van Frank Black en de zijnen, meer bepaald aan de wat exotischere
songs die op hun debuut ‘Come On Pilgrim’ stonden.

Het vreemde aan de sound van Tapes ‘n Tapes is, dat hoe meer je
naar deze plaat luistert, hoe meer verschillende referenties zich
beginnen op te dringen (Pavement, Pixies, Swell, Ween, en de rest
moet u zelf maar ontdekken), zonder dat ze echter storend
zijn/worden. Je zou nog beginnen geloven dat elke track
daadwerkelijk gebaseerd is op een bestaande hit. Maar dat ze een
nummer van dEUS als uitgangspunt
zouden nemen, lijkt toch vrij ongelooflijk. Hoe dan ook: ‘In
Houston’ en het mooie ‘Omaha’ zijn toch nauw verwant met die unieke
dEUS-sound en in het slotnummer ‘Jackov’s suite’ deed de muur van
gitaren me even denken aan een andere Belgische band, met name
Millionaire. Of hebben we hier
te maken met een geheim project van Belgische bodem?

Heel even lijkt Tapes ‘n Tapes een inzinking te krijgen met de song
‘Manitoba’, een slaperig walsje wordt ingezet, we vangen een echo
van Arcade Fire op, maar toch
weet de song ons niet echt bij de les te houden. En alsof ze onze
gedachten kunnen raden, krijgt de song een onverwachte wending,
waarna het ontaardt in een fantastische coda vol heerlijke gitaren
en orgelmotiefjes.
Een van de hoogtepunten is ’10 Gallon Ascots’, een song die het
gezegde van de regen in de drop wel heel letterlijk neemt. Of hoe
je op een rustige wandeling plots nietsvermoedend in een plensbui
van jewelste belandt: zo hard komen de gitaren aan in het refrein
van deze song. Een heerlijke en verfrissende douche.

Tapes ‘n Tapes maakt vrij eenvoudige pop/rock-deuntjes die ze wel
volstoppen met weerhaakjes, die zo lang rond in je hoofd blijven
rondspoken, dat je welverdiende nachtrust er wel eens aan zal
moeten geloven (neem het van mij aan). ‘The Loon’ klokt af op een
goede 40 minuten en staat vol korte en puntige rocksongs van een
zeer beloftevolle groep die zijn beste pijlen waarschijnlijk nog
niet verschoten heeft.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

9 − zes =